Η ΑΕΚ κινείται όπως αρμόζει στο μέγεθός της

Η ΑΕΚ υπάρχει. Η ΑΕΚ μπορεί να λειτουργήσει σαν ισχυρός παίκτης. Η ΑΕΚ έχει πρόσωπα που εμπνέουν εμπιστοσύνη. Η ΑΕΚ μπορεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στα εγχώρια δρώμενα. Η ΑΕΚ έχει το περιθώριο να επιλέγει τις κινήσεις της. Η ΑΕΚ είναι σε θέση να παρασέρνει από το σημείο ισορροπίας τους τους αντιπάλους της και να τους προκαλεί εκνευρισμό. Η ΑΕΚ έχει, και παρόν, και μέλλον. H AEK κινείται όπως αρμόζει στο μέγεθος της…

 

Φυσικά, η εκλογή του Μηνά Λυσάνδρου είναι μία συνθήκη που δημιουργεί προοπτική πρωτίστως για την ίδια τη Super League. Και για αυτό, και για όλα τα άλλα…, θα μιλήσει ο χρόνος. Η πράξη. Τα αποτελέσματα. Γιατί για το είδος της λειτουργικότητας του συγκεκριμένου συνεταιρισμού δεν αρκούν μονάχα οι ικανότητες και οι προθέσεις των μονάδων. Αλλά, διαδραματίζουν μεγάλο ρόλο τα αντικρουόμενα συμφέροντα που υπάρχουν και τα μέσα εκδήλωσης των αντιθέσεων αυτών. Επομένως, πρέπει να κάνουμε όλοι υπομονή. Προς το παρόν, χαιρετίζουμε την εκλογή του Λυσάνδρου στη θέση του προέδρου της Super League.

 

Από εκεί και πέρα, για να μην ξεχνιόμαστε πρόσκαιρα…, η ΑΕΚ πρέπει να κοιτάξει και ποιον προπονητή θα έχει, και ποιοι (παλιοί και νέοι) θα στελεχώσουν το έμψυχο δυναμικό της, και τι καλοκαιρινή προετοιμασία θα επιλεχθεί να γίνει, και γενικότερα όλα όσα άπτονται του αγωνιστικού κομματιού. Δηλαδή, το πώς θα μπορέσει να έχει του χρόνου μία πολύ καλή ομάδα. Ικανή πρωτίστως να πείσει τον κόσμο της. Γιατί αν γίνει αυτό, τότε θα έρθουν και οι επιτυχίες και η κατάκτηση των όποιων στόχων τεθούν. Αν αυτό συνδυαστεί με μία πρόοδο στις θεσμικές λειτουργίες των εγχώριων δρώμενων, ακόμα καλύτερα… Δεν ισχύει πλέον το αντίστροφο, όπως π.χ. το 2015. Αυτή είναι η γνώμη μου και την καταθέτω…

 

Η ΑΕΚ δεν πρωτοστάτησε στην αλλαγή τάξης πραγμάτων στο ελληνικό ποδόσφαιρο για «να στήσει δική της παράγκα». Ούτε για να κυριαρχήσει στο παρασκήνιο και να καταδυναστεύσει τους άλλους. Πάλεψε για να προστατέψει τα δικά της συμφέροντα, να μην αφήσει άλλους να ασχημονούν πάνω της «κατά συρροή», να μπορέσει το αγωνιστικό τμήμα να παίρνει κάτι πολύ κοντινό σε αυτό που του αξίζει κάθε φορά με την απόδοσή του πάνω στα γρασίδια. Στο γενικό τηρείται απαρέγκλιτα αυτή η γραμμή από το ενωσίτικο στρατόπεδο. Στο ειδικό, μπορεί να συμβαίνουν κάποιες λίγες φορές μικρές αποκλίσεις, αλλά αυτό συμβαίνει και προς τις δύο κατευθύνσεις, έτσι ώστε να μην επηρεάζεται το γενικό. Αν από αυτό ενοχλούνται όσοι είχαν συνηθίσει αλλιώς, ή όσοι θέλουν άλλα πράγματα (προς όφελος τους…), αυτό είναι πρόβλημά τους. Και μόνο…

 

ΥΓ. Η προετοιμασία της ομάδας του Μανόλο Χιμένεθ για το δεύτερο ημιτελικό και τον τελικό του φετινού Κυπέλλου Ελλάδας συνεχίζεται. Όσο τραβηγμένο κι αν ακούγεται, σαν να είμαστε Αύγουστο και να περιμένουμε κάποιο σπουδαίο ματς (όπως π.χ. εκείνο το καλοκαίρι του 2017 με τη Μπριζ στο ΟΑΚΑ), μου μοιάζει εμένα το πράγμα… Το καλό είναι πως όσο περνάνε οι μέρες αισιοδοξούμε ολοένα και περισσότερο. Γιατί, τηρουμένων των αναλογιών, το σύνολο μάλλον βελτιώνεται, ενώ αρκετές μονάδες πλέον μας «προκαλούν» να εστιάσουμε με θετικό πρόσημο πάνω τους. Πράγμα που το φθινόπωρο και το χειμώνα δεν γινόταν επ΄ουδενί, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Ενώ, τέλος, και τα κάθε λογής προβλήματα του ΠΑΟΚ αυξάνουν…

 

ΥΓ1. Είναι σημαντικό πως η βελτίωση του συνόλου δείχνει να αποκτάει βάθος. Γιατί μία δύο καλές εμφανίσεις ευκαιριακά μπορείς να κάνεις. Όμως, αυτό είναι κάτι διαφορετικό από τη δουλειά σε βάθος. Αργεί πιο πολύ μεν, αλλά εξασφαλίζει περισσότερο. Και αυξάνει και την αυτοπεποίθηση. Γιατί οι πρώτοι που ξέρουν και καταλαβαίνουν «πού πάει το πράγμα», είναι ο προπονητής και οι παίκτες… Έπειτα ακολουθούμε όλοι οι υπόλοιποι…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *