Η ΑΕΚ παραμένει δυνατός παίκτης…

Oι ιστορικές διαδρομές που αλλάζουν τους όρους του παιχνιδιού κάποτε ξεκινούν. Και στην πορεία αυτή τίποτα δεν γυρίζει πίσω. Ακόμα και αν κάποιες στιγμές μοιάζουν τα πράγματα στάσιμα, υπάρχει μόνο ένας προορισμός. Ο μπροστινός. Η ποδοσφαιρική ΑΕΚ και να θέλει, δεν μπορεί να κάνει αλλιώς… To πεπρωμένο της είναι η επιτυχία. Από το 2013 ξεκίνησε το νέο της ταξίδι με ένα νέο όχημα. Μετά τις απαραίτητες συντηρήσεις και τα ανάλογα ανταλλακτικά θα είναι σε θέση να αισθάνεται πως βρίσκεται κοντά στην έναρξη ενός νέου κύκλου.

 

Kάποια στιγμή στο πρόσφατο παρελθόν βρέθηκαν κάποιοι συγκεκριμένοι ηγέτες σημαντικών ομάδων και αποφάσισαν να δώσουν τον καλύτερό τους εαυτό για να αλλάξει το εγχώριο επαγγελματικό πρωτάθλημα. Σήμερα, και ενώ βρισκόμαστε στα μέσα του δεύτερου μήνα του 2019, μπορούμε να πούμε πως το εγχείρημα αποδείχθηκε μάλλον επιτυχημένο. Ως προς το βασικό ζητούμενο, γιατί στα επιμέρους χρειάζεται ακόμα πολύ δουλειά. Από όλους… Ο καμβάς άλλαξε και πλέον το πρωτάθλημα της Super League είναι μία υπόθεση ανοιχτή για όσους κάνουν καλά τη δουλειά τους. Κάτι που δεν ίσχυε τα χρόνια της «μονοκρατορίας» συγκεκριμένης απόχρωσης. Όλη η κουβέντα, αλλά και όλοι οι σχεδιασμοί για το μέλλον, γίνονται πλέον πάνω στο νέο status που έχει προκύψει, με καταλυτική τη συμμετοχή της ΑΕΚ.

 

Το δια-μοίρασμα της ισχύος είναι μία νέα πραγματικότητα, που δεν αμφισβητείται από κανέναν… Και η ΑΕΚ εξακολουθεί να διατηρεί τα ερείσματα και τη δυναμική της. Όχι απλά δεν είναι ένας «φτωχός συγγενής», αλλά αντιθέτως μπορεί να κάνει «διαχείριση δυνάμεων» δίχως καταστροφικούς κραδασμούς. Θα πει κάποιος, «μα, τότε, γιατί φέτος η ομάδα βρίσκεται στην τρίτη θέση»; Νομίζω πως πλέον όλα θα κριθούν με διαφορετικό πρίσμα. Από τις από εδώ και πέρα εξελίξεις. Και στο γενικό, και στο ειδικό… Σίγουρα δεν μπορούμε να διαγράψουμε τη φετινή σεζόν και τις όποιες αποτυχημένες κινητικότητες. Όμως, όσοι μπορούν από κάποιες λεπτομέρειες να εξάγουν χρήσιμα συμπεράσματα που αφορούν στο μέλλον, παραμένουν θιασώτες μίας αντίληψης που αναγνωρίζει την ΑΕΚ ακόμα ως ένα δυνατό παίκτη. Που όποιος τον ξεγράψει ή τον υποτιμήσει, θα πράξει υπονομευτικά για τον ίδιο του τον ευατό… Αυτό «δεν χρυσώνει κάποιο χάπι», απλά αποτελεί μία εκτίμηση προσέγγισης ενδεχόμενων προοπτικών.

 

Ο ΠΑΟΚ φαίνεται πως κατακτάει το τρίτο πρωτάθλημα της ιστορίας του. Έχει ένα συγκεκριμένο αγωνιστικό βεληνεκές, μία συγκεκριμένη διοικητική τάξη πραγμάτων, μία ευνοϊκή προοπτική. Η ΑΕΚ οφείλει να ανασυγκροτήσει και η ίδια τις δυνάμεις της και να επιχειρήσει να ανεβάσει όσο είναι εφικτό το αγωνιστικό της επίπεδο. Έτσι ώστε να είναι εφικτή του χρόνου η επαναφορά της στη διεκδίκηση του τίτλου, αλλά και μία αρκετά ευπρόσωπη ευρωπαϊκή πορεία (αν η UEFA δεν μας στείλει σπίτι μας για λίγο καιρό…). Αυτό δεν είναι μία εύκολη υπόθεση. Και δεν είμαστε μόνοι μας, και οι άλλοι δύο βασικοί αντίπαλοι έχουν πολλά όπλα στη φαρέτρα τους. Στο σήμερα, όμως, προέχει η εσωτερική ενδοσκόπηση και η χάραξη νέας νικηφόρας στρατηγικής. Τότε η κάθε επιμέρους τακτική θα αποδεικνύει εκ νέου πολλά, που εδώ και κάποιους μήνες φαίνεται πως ξεχάστηκαν από ουκ ολίγους. Η «ρουφιάνα» η επικαιρότητα είναι εκείνη που επισκιάζει τα πάντα…

 

ΥΓ. Ακολουθεί ένας πολύ δύσκολος αγώνας στο Γ.Καραϊσκάκης απέναντι σε έναν Ολυμπιακό που όσον αφορά στα εγχώρια δρώμενα έρχεται «πληγωμένος» από την κατραπακιά της Τούμπας. Είναι ένας αγώνας «ειδικών περιστάσεων», στον οποίον αν η ΑΕΚ εμφανιστεί με όρεξη, κίνητρο και ικανοποιητική φυσική κατάσταση, είναι ικανή να αποχωρήσει για άλλη μία φορά τα τελευταία χρόνια από το συγκεκριμένο γήπεδο έχοντας αφήσει μέσα στην πίκρα τον αντίπαλο. Στον αγώνα του πρώτου γύρου η ΑΕΚ ήταν καλύτερη, αλλά δεν νίκησε. Τώρα; Την Κυριακή το βράδυ θα έχουμε τις απαντήσεις, αλλά και τα αίτια της όποιας έκβασης απτά μπροστά μας… Τότε, θα μπορούμε να μιλήσουμε με μεγαλύτερη ευστοχία.

 

YΓ1. Βλέποντας κάποιος το πώς διαχειρίζονται την εξουσία που έχουν στα χέρια τους οι άνθρωποι που ηγούνται των δύο ΚΑΕ που κυριαρχούν στο εγχώριο μπάσκετ, δεν έχει παρά να βυθιστεί σε ένα μεγάλο και δομικής υφής προβληματισμό. Αν, δε, αυτός ο κάποιος είναι Ενωσίτης δεν μπορεί παρά να είναι υπερήφανος για το δικό του διοικητικό ηγέτη, τον Μάκη Αγγελόπουλο. Που δεν έχει περάσει ποτέ τις λεπτές γραμμές της ευπρέπειας και του «κοιτάζω να κάνω τη δουλειά μου όσο καλύτερα γίνεται»… Αυτή η τακτική, αν είναι συνυφασμένη με το «μεδούλι» ενός οργανισμού, ενδεχομένως κάποια μέρα να φέρει και νέες κατακτήσεις και στα παρκέ μέσα. Απέναντι σε όσους ολισθαίνουν, γιατί παρασύρονται από διάφορα ορμέφυτα… Ίδωμεν…

 

ΥΓ2.  Το περασμένο Σάββατο η γυναικεία ομάδα βόλλεϋ της ΑΕΚ έδωσε μία μεγάλη μάχη. Συμμετείχε σε έναν -τηρουμένων των αναλογιών- σπουδαίο αγώνα, που παρά την αγωνία μας για το τελικό αποτέλεσμα ήταν παράλληλα και μία διαφήμιση για το ίδιο το άθλημα. Αντίπαλος ήταν ο πρωτοπόρος, και αήττητος έως εκείνη τη μέρα, ΠΑΟΚ. Εκεί που φάνηκε πως η υπόθεση νίκη ήταν μία χαμένη υπόθεση, τα κορίτσια της ΑΕΚ πέτυχαν μία μεγάλη ανατροπή. Το 1-2 στα σετ έγινε 3-2 και τα οφέλη είναι πολλά. Η πρώτη φετινή ήττα του ΠΑΟΚ σημειώθηκε στη Νέα Φιλαδέλφεια και η ΑΕΚ με οδηγό αυτή τη νίκη θα μπει στην τελική ευθεία. Αν δεν πιστέψουν στις δυνατότητές τους μετά από τέτοιο αποτέλεσμα, πότε θα το κάνουν τα κορίτσια του Μανώλη Αποστολογιωργάκη; Ο δε κόσμος που κατέκλυσε το κλειστό κρατάει τα συναισθήματα που του δημιουργήθηκαν στα τελευταία λεπτά της αναμέτρησης, όταν όρθιος και με τη λέξη ΑΕΚ στο στόμα, ώθησε όσο μπορούσε προς τη σπουδαία νίκη. Θα τα «επενδύσουμε» ξανά σύντομα… Το έχουμε ξαναπεί: η ενωμένη ΑΕΚ, που παθιάζεται με τα δίκαια και τους στόχους της, είναι μία άλλης δυναμικής ΑΕΚ…

 

ΥΓ3. (Σαρκαστικό σχόλιο): Η πληροφορία πως στα υψηλά κλιμάκια του Ολυμπιακού μέχρι το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή στο πρόσφατο 3-1 της Τούμπας προσμονούσαν στο να εμφανιστεί κανένας οπλισμένος Ιβάν Σαββίδης (ή έστω κανένας Μίχελ) και να μπουκάρει στο τερέν, ελέγχεται ως ανακριβής…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *