Η ΑΕΚ φαίνεται πως κερδίζει αυτό το σημαντικό στοίχημα!

Το γεγονός πως αυτές οι μέρες ανήκουν στον εαυτό μας (στις όποιες εσωτερικές μας διεργασίες) και στους γύρω μας (στις όποιες σχετικές συναναστροφές μας) δεν σημαίνει πως αφήνουμε να παρασύρει την ΑΕΚ μακριά μας κάποιος άνεμος λήθης. Ίσα-ίσα, έχουμε κάθε λόγο πλέον να σκεφτόμαστε την αγαπημένη μας ομάδα και να μην ξέρουμε τι να ιεραρχήσουμε ως προς τα δώρα που μας προσφέρει απλόχερα τον τελευταίο καιρό.

 

Είναι μήπως αμελητέα η προοπτική ενός ευρωπαϊκού τροπαίου στο μπάσκετ από την ήδη Κυπελλούχο Ελλάδας ΑΕΚ; Είναι κάτι το ασήμαντο άραγε το γεγονός της πρόκρισης της ομάδας χάντμπολ στους ημιτελικούς μίας ευρωπαϊκής διοργάνωσης; Ή μήπως η επιστροφή της Ένωσης στα σαλόνια του εγχώριου ανταγωνισμού στο ανδρικό βόλλεϋ μπορεί να ξεπεραστεί κάπως αβίαστα; Το παρόν μας επικρατεί «κατά κράτος» του πρόσφατου παρελθόντος, σκάβοντας το έδαφος για να φτιαχτούν οι λεωφόροι του μέλλοντος. Έτσι ώστε το όνομα ΑΕΚ να μπορεί να παραδειγματίζει ακόμα και ανθρώπους που βρίσκονται έξω από το πλαίσιο του δικού της οργανισμού…

 

Όμως, όλα αυτά, με κορωνίδα την ποδοσφαιρική ομάδα και την πολύ κοντινή της προοπτική για στέψη και επιστροφή στους εγχώριους πρωταθληματικούς τίτλους, δεν είναι τυχαία. Το μυστικό της επιτυχίας βρίσκεται μέσα στην ίδια την ΑΕΚ. Οι δυνατότητές της για σημαντικές επιτυχίες σε όλα τα αθλήματα ενυπάρχουν πέρα από κάθε αμφισβήτηση και έχουν κατακτηθεί από το ίδιο το σωματείο μας μέσα στο χρόνο. Το μόνο που απομένει ύστερα είναι η σωστή διαχείριση από τη δική μας πλευρά των περιστάσεων, και κυρίως η ανταπόκριση μας σε αυτά που χρειάζονται. Οικονομική ευρυθμία, σωστές επιλογές στη στελέχωση όλων των πόστων, ψυχικό σθένος, κατάλληλη νοοτροπία, οραματισμός, συγχρωτισμός παρελθόντος-μέλλοντος, και Ενωσίτικη συνείδηση. Στην έννοια Ανάσταση και στους συμβολισμούς που εκπέμπονται είναι πολύ δύσκολο να βρεις στην Ελλάδα των μνημονίων και της κρίσης  πολλούς και πολλά που μπόρεσαν να το πάρουν αλλιώς το πράγμα και να δικαιωθούν τόσο πολύ όσο η ΑΕΚ μας (σα συνολικός οργανισμός). Υποτίθεται πως η κρίση ήταν μία (σχεδόν εξαναγκαστική…) ευκαιρία για αλλαγή νοοτροπίας και διαφορετική προσέγγιση των πραγμάτων σε όλους τους τομείς. Η ΑΕΚ φαίνεται πως κερδίζει αυτό το σημαντικό στοίχημα, σε αντίθεση με πολλούς άλλους οργανισμούς που βλέπουμε στην καθημερινότητά μας. Μετά τις γιορτές ευελπιστούμε να μαζέψουμε κι άλλα έμπρακτα διαπιστευτήρια που να συνηγορούν σε ένα τέτοιο συμπέρασμα. Και -κατά πώς φαίνεται- θα τα έχουμε!

 

ΥΓ. Tο μακρινό πια 1999 κάποιοι μπήκαν στη διαδικασία να εδραιώσουν με ξεχωριστή πρεμούρα «παράγκες» και διάφορες άλλες «ασφαλιστικές δικλείδες» για να μπορέσουν να σβήσουν μέσα τους την πυρκαγιά που τους είχαν ανάψει τα πέτρινα χρόνια τους, ενώ κάποιοι άλλοι διαπίστωναν το αναγκαστικό πέρασμα σε μία άλλη εποχή (στην οποία δεν θα είχαν τα προνόμια και τις ανέσεις δεκαετιών)… Την ίδια ώρα η ποδοσφαιρική ΑΕΚ μπορεί και αυτή να κατανοούσε πως απομακρύνεται «βιαίως» από τη διεκδίκηση των τίτλων του πρωταθλήματος (εξαιτίας, κυρίως, του είδους των εξωαγωνιστικών φραγμών που τίθονταν με στυγνούς τρόπους), όμως αυτό δεν την πτόησε και έπραξε κάτι -που για όσους καταλαβαίνουν (και είναι πάρα πολλοί…) -σημαίνει πολλούς τίτλους μαζί. Πήγε εν καιρώ πολέμου να παίξει με την Παρτιζάν Βελιγραδίου μέσα στην καρδιά της αιματοβαμμένης θηριωδίας στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αψηφώντας όλες τις δυσκολίες, γυρίζοντας την πλάτη στους πολύμορφους κινδύνους, αλλά τιμώντας το δικό της αξιακό κώδικα, και μεγαλώνοντας το διαχρονικό της εκτόπισμα. Δίνοντας, μάλιστα, και τις απαραίτητες  διεθνιστικές διαστάσεις σε ένα τόσο σπουδαίο εγχείρημα…

 

ΥΓ1. Τέτοιες στιγμές αξίζει να τις τιμάμε όλοι οι μεταγενέστεροι, αλλά πάνω από όλα να ψάχνουμε στο μέλλον τη δημιουργία των αντιστοίχων. Εκείνων που θα αφήσουν τη δική τους στάμπα και θα αποτελούν φάρο για τα ταξίδια του μέλλοντος σε μία ανθρωπότητα που παλεύει ανάμεσα στον εαυτό της και στην προοπτική της! Φυσικά, δεν χρειάζεται να γίνει κάποιος πόλεμος για να λειτουργήσουμε έτσι, αλλά δυστυχώς (ή ευτυχώς) υπάρχουν τόσα πολλά πεδία στην καθημερινή ζωή που μπορούν να μας δώσουν την ευκαιρία για υπερβάσεις πνοής και μεγαλείου… Εξάλλου, στα δύσκολα φαίνονται όλοι και όλα!

 

ΥΓ2. Καλό Πάσχα σε όλες και σε όλους!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *