Κάτι τέτοιες Κυριακές αγαπήσαμε την ΑΕΚ

Τι άλλο να ζητήσει δηλαδή ο Δημήτρης Μελισσανίδης από το κιτρινόμαυρο παρεάκι του πάγκου, τον Νίκο Κωστένογλου και τον Ηλία Ατματζίδη; Δύο δύσκολα εκτός έδρας παιχνίδια και τα «καθάρισαν» και τα δύο. Πρώτα στην Τραπεζούντα και μετά στην Τρίπολη. Επιστροφή μιας φυσιολογικής ΑΕΚ και ηρεμία στα αποδυτήρια. Τη στιγμή που χρειαζόταν ώστε στη διακοπή του πρωταθλήματος οι κιτρινόμαυροι να δουλέψουν στη φυσική κατάσταση και όλα καλά. Υλικό υπάρχει και φαίνεται. Λύσεις υπάρχουν και φάνηκαν.

 

Το να βρίσκεσαι πίσω στο σκορ από το 3ο λεπτό και να το γυρνάς όχι μία αλλά δύο φορές δεν είναι εύκολο πράγμα. Χρειάζεται σωστή ποδοσφαιρική και προπονητική προσέγγιση, μέταλλο, ψυχή, πάθος και έναν κόσμο βαρβάτο. Όλα αυτά η ΑΕΚ τα είχε στην Τρίπολη. Οπου είχε ποδοσφαιριστές που δεν υστέρησαν, αλλά συγχωρέστε με! Σε αυτόν που θα βγάλω το καπέλο είναι στον Χρήστο Αλμπάνη. Πήρε τη θέση του πολύ καλού στο πρώτο ημίχρονο Ολιβέιρα, κατάφερε να δώσει ώθηση στην ομάδα, ως δεύτερος επιθετικός δίπλα στον Λιβάγια. Εδωσε ένα έτοιμο γκολ στον Βέρντε που δεν μπήκε, μία ασίστ στον Λιβάγια μετά από φοβερή κούρσα από το κέντρο που μπήκε και μια απίθανη παρουσία. Άξιος συγχαρητηρίων. Πολύ καλό παιχνίδι και για τον Κροάτη στράικερ που σκόραρε το δεύτερο τέρμα της Ενωσης και το πανηγύρισε στο πέταλο των οπαδών της ΑΕΚ. Ανέβασε ρυθμούς ο Σιμόες μετά το πρώτο γκολ που δέχθηκε η ΑΕΚ. Είχε συγκινητική παρουσία και απίθανο ματς.

 

Σίγουρα η ΑΕΚ χρειάζεται διορθώσεις. Το 3-5-2 είναι ένα σύστημα που της ταιριάζει, αλλά στις τρεις κάθετες πάσες που πέρασαν οι ποδοσφαιριστές του Αστέρα Τρίπολης στην πλάτη της άμυνας, τις δύο τις έκαναν γκολ. Τα χαφ ήταν παθητικά και υπήρχαν προβλήματα στην τριάδα της άμυνας.

 

Για κάτι τέτοιες Κυριακές αγαπήσαμε την ΑΕΚ. Γεμίζουμε μπαταρίες και όλοι στο ΟΑΚΑ με τη Λαμία.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *