Κερδίζει χρόνο στις απαιτητικές μας συνειδήσεις

Δύο συνεχόμενες νίκες η ΑΕΚ; Tο κάναμε στην αρχή, τον Σεπτεμβριο (με Ξάνθη και Βέροια), και είδαμε τη συνέχεια… Πλάκα πλάκα, αν θυμάμαι καλά, στο φετινό μας ρεσιτάλ αστάθειας, στο συνεχές σκωτσέζικο ντουζ που κάναμε εδώ και μήνες, μόνο στο 2-2 με την Καρδίτσα (Κύπελλο) και στο 1-1 στην Κέρκυρα (Σούπερ Λιγκ) η ΑΕΚ έκανε το δύο στα δύο σε συνεχόμενους αγώνες, φέρνοντας δηλαδή το ίδιο αποτέλεσμα. Σε όλα τα υπόλοιπα οι εναλλαγές ήταν το σήμα κατατεθέν μας, κάνοντας την ΑΕΚ μια ενδιαφέρουσα από ποδοσφαιρική άποψη ομάδα, αλλά άκρως επικίνδυνη για τους φίλους της (σε βαθμό να γνωρίζουμε τα διανυκτερεύοντα απέξω και ανακατωτά)… Α, είχαμε κάποια στιγμή και τις 3 σερί ισοπαλίες στη Λαμία (Κύπελλο) και στο ΟΑΚΑ με ΠΑΣ και Παναιτωλικό (Σούπερ Λιγκ). Βέβαια, με έξοδο στην Ξάνθη είναι πολύ δύσκολο να κάνουμε τρίτη σερί νίκη, αλλά το σημαντικό είναι πως υπάρχει πλέον και αυτό -ως προοπτική- στο πρόγραμμμα και στη σκέψη μας, γιατί όντως η ΑΕΚ είναι κάπως βελτιωμένη…

 

Δεν ξέρω ποιο είναι το πρωτεύον… Είναι το προβάδισμα που αποκτήσαμε για πρόκριση στην επόμενη φάση του Κυπέλλου (βασικότερου αγωνιστικού στόχου για μένα στο υπόλοιπο της σεζόν) μετά τη νίκη απέναντι στο Λεβαδειακό;  Ή είναι το γεγονός πως η Ένωση αποκτάει κάποιες, μικρές είναι η αλήθεια, βάσεις; Προσοχή, όμως. Το 0-1 είναι ένα σκορ που σε κάνει φαβορί, αλλά δεν σου εξασφαλίζει τίποτα. Ή μάλλον, σου εξασφαλίζει τόσο μεγάλο οχυρωματικό τείχος όσο το να δεχτείς ένα γκολ με οποιονδήποτε τρόπο στον επαναληπτικό, και μετά να τρέχεις και να μη φτάνεις. Τα αποτελέσματα, σε μάκρος χρόνου και με διάρκεια, στα φέρνει η στιβαρότητα, η σοβαρότητα και η ικανότητα σου να απονευρώνεις τον αντίπαλο. Αυτό ήταν που ευαγγελίστηκε ο Τιμούρ, αλλά απέτυχε παταγωδώς γιατί αντιλήφθηκε την ομάδα ως ένα σύνολο επιμέρους τμηματικών υποχρεώσεων. Με άλλες ασχολήθηκε, με άλλες καθόλου (γιατί έκρινε πως δεν χρειαζόταν…). Αυτό ήταν που δεν κατάλαβε ο Μοράις, ο οποίος αγνόησε πως δεν αρκεί να δουλεύεις αλλά πρέπει και να έχεις και αποτελεσματικότητα. Κάτι που δεν χαρακτηρίζει μεγάλο μέρος της προπονητικής του καριέρας…

 

Ο Χιμένεθ, από την άλλη πλευρά, μπορεί να επαναφέρει την ΑΕΚ (ως προς τη συνοχή και τη σοβαρότητα) στα περσινά επίπεδα που καθιέρωσε με τη δουλειά του ο Πογιέτ και βασίστηκε σε αυτή ο Στέλιος Μανωλάς για να φέρει ένα σημαντικότατο τρόπαιο στα γραφεία της ΠΑΕ ΑΕΚ. Δεν ξέρω αν ο Ισπανός τα καταφέρει στο τέλος να μας κάνει όλους να βάλουμε θετικό πρόσημο στη δεύτερη θητεία του στον πάγκο της ΑΕΚ. Πώς θα μπορούσα να ξέρω άλλωστε; Είμαι, όμως, σίγουρος πως κατανοεί την ανάγκη να αποκτηθεί συνοχή και σοβαρότητα από την ομάδα. Πως ξέρει τι χρειάζεται να γίνει. Μετά από πολλούς μήνες ενδέχεται να διαθέτουμε προπονητή που να γνωρίζει ποια είναι η βασική ανάγκη της ομάδας. Σίγουρα, σαν προπονητής και σαν προσωπικότητα έχει ελαττώματα (τον ξέρουμε από παλιά…), αλλά μετά τα δύο πρώτα τεστ του κέρδισε χρόνο στις απαιτητικές μας συνειδήσεις. Νομίζω πως είναι σε θέση να έχει μια σφαιρική άποψη για ένα συγκεκριμένο πλάνο. Και από εκεί και πέρα ότι προκύψει πάνω στα γρασίδια… Εγώ θεωρώ πως έχουμε ένα υλικό σε χειμερία νάρκη, που όταν ξυπνήσει θα αλλάξουν όλα…

 

YΓ. Για τα αποσπασματικά και τα ξεχωριστά, δεν χρειάζεται να λέμε τα αυτονόητα. Δηλαδή, πόσο σημαντική (για πάρα πολλούς λόγους που όλοι καταλαβαίνουμε…) θα είναι μια απόκτηση τύπου Αραούχο. Ή πόσο αξιοπρόσεκτες συνθήκες είναι πως βρήκε το δρόμο προς τα δίχτυα ο Τάσος Μπακασέτας, η παρουσία του Μεληκιώτη και κάποιες καθοριστικές ενέργειες/επεμβάσεις του Ανέστη. Aυτά όλα τα βλέπουμε, τα εντοπίζουμε, τα μελετάμε και καταλήγουμε στο εξής συμπέρασμα: θέλουμε να τα τσεκάρουμε σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα για να τα υπολογίσουμε ως υπαρκτές καταστάσεις που βοηθούν έμπρακτα την ομάδα, ανεβάζοντας την επίπεδο. Μπορεί ο κόσμος να χειροκροτεί τα πυροτεχνήματα, η ανατολή του ηλίου όμως κρίνει τα πάντα…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *