Σκόραραν και οι τέσσερις στην ΑΕΚτζήδικη υστεροφημία

Στο ποδόσφαιρο δεν μένουν μονάχα τα ομαδικά επιτεύγματα ή οι όποιες σχετικές αποτυχίες. Υπάρχουν, ξεχωρίζουν, καταγράφονται και μνημονεύονται, και τα ατομικά κατορθώματα. Η ΑΕΚ είναι τυχερή γιατί στη διαχρονική της διαδρομή έχει πολύ μεγάλο αριθμό ποδοσφαιριστών, Ελλήνων και ξένων, που διακρίθηκαν φορώντας τη φανέλα της και έμειναν στις μνήμες και μετά την αποχώρησή τους από τις τάξεις των «κιτρινόμαυρων».

 

Στο συγκεκριμένο αφιέρωμα θα μιλήσουμε για τέσσερις Αργεντίνους ποδοσφαιριστές, που έχουν ξεχωριστή θέση στις ενωσίτικες αναφορές. Που σκόραραν και οι τέσσερις στην ΑΕΚτζήδικη υστεροφημία. Ποιος θα ξεχάσει τα ξεπετάγματα του Ίσμαελ Μπλάνκο; Ποιος θα λησμονήσει τα σλάλομ, τις πάσες και τα τελειώματα του Νάτσο Σκόκο; Ποιος μπορεί να μένει ανεπηρέαστος μπροστά στις κινήσεις και τα γκολ του Σέρχιο Αραούχο; Ποιος δεν αναγνωρίζει την εκτελεστική δεινότητα του Εζεκίελ Πόνσε;

 

Ο Ίσμαελ Μπλάνκο ήρθε το 2007 στην ΑΕΚ «συνοδευόμενος» από τον τιμητικό τίτλο του πρώτου σκόρερ στο πρωτάθλημα της Β΄ κατηγορίας της Αργεντινής και αποδείχθηκε «λίρα εκατό». Το 2007-2008 αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος με 19 γκολ, ενώ την επόμενη σεζόν μπορεί να σκόραρε πέντε φορές λιγότερο, αλλά πάλι βγήκε πρώτος σκόρερ στο πρωτάθλημα (μαζί με τον συμπατριώτη του Λουτσιάνο Γκαλέτι). Έφυγε από την ΑΕΚ το 2011, και από τότε μονάχα με τα χρώματα της Μπαρτσελόνα του Εκουαδόρ μπόρεσε να σημειώσει πολλά τέρματα όπως με την «κιτρινόμαυρη» φανέλα. Στην Ένωση, ο επονομαζόμενος και ως Ζορό σημείωνε σχεδόν ένα γκολ σε κάθε δύο αγώνες!

 

Ο Νάτσο Σκόκο αποτέλεσε τα τελευταία χρόνια ένα διακαή πόθο σχεδόν όλων των φίλων της ΑΕΚ ως προς το (ανεκπλήρωτο τελικά…) ενδεχόμενο της επιστροφής του στην ομάδα. Η καριέρα του «υδραυλικού» (όπως ήταν το παρατσούκλι του) εκτοξεύτηκε αρκετά στα μέσα της δεκαετίας που διανύουμε και έφτασε κάποια στιγμή να αποτελεί ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα του αργεντίνικου ποδοσφαίρου. Ο Σκόκο στη θητεία του στην Ένωση σημείωνε περίπου ένα τέρμα κάθε τρεις αγώνες, ενώ συνολικά σε τρεις χρονιές στη Super League σκόραρε 26 τέρματα. Πολλοί έλεγαν πως δεν έπαιζε σε όλους τους αγώνες με την ίδια θέρμη, αλλά όταν το έκανε πραγματικά μοίραζε απλόχερα αλησμόνητες ποδοσφαιρικές στιγμές και παραστάσεις. Με τη φανέλα της Εθνικής Αργεντινής σε έναν αγώνα απέναντι στη Βραζιλία άφησε τα διαπιστευτήριά του σε παγκόσμιο επίπεδο, σκοράροντας και τα δύο γκολ της Εθνικής ομάδας της χώρας του!

 

Για τον Σέρχιο Αραούχο δεν χρειάζονται πολλές υπενθυμίσεις, καθώς τα κατορθώματά του με την Ένωση είναι νωπά. Ανήκει, μάλιστα, σε αντίθεση με τους άλλους τρεις του συγκεκριμένου αφιερώματος, στην κατηγορία εκείνων των παικτών που οδήγησαν την ΑΕΚ στην κορυφή του εγχώριου ανταγωνισμού. Έχοντας καθοριστική και διακριτή συμβολή. Από το χειμώνα του 2017 όταν πρωτοήλθε στην Ένωση έως πέρυσι το καλοκαίρι, ο «Τσίνο» πρόλαβε να αφήσει έντονα το στίγμα του, μπαίνοντας για τα καλά στις ενωσίτικες καρδιές. Στην περσινή πρωταθληματική πορεία ο Αραούχο ήταν ο πρώτος σκόρερ της ΑΕΚ με 11 τέρματα, με τον δεύτερο Μάρκο Λιβάγια να έχει 8.

 

Φέτος ο Εζεκίελ Πόνσε, σε μία χρονιά που η ΑΕΚ παλεύει μήνες με τα φαντάσματά της, έχει ξεχωρίσει στις συνειδήσεις όλων. Σε 25 συμμετοχές στη Super League έχει ήδη σκοράρει 15 φορές, και μάλιστα μόλις με ένα πέναλτι. Ενώ και στο Κύπελλο Ελλάδας, από τη φάση των προημιτελικών κι ύστερα, έχει συμβάλλει τα μέγιστα για να βρίσκεται η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ τόσο κοντά σε έναν τέταρτο συνεχόμενο τελικό. Στον πρώτο ημιτελικό «ξεκλείδωσε» την άμυνα της Λαμίας, κάνοντας το 1-0 στο 63ο λεπτό. Το 1-0, και μάλιστα στο 11ο λεπτό, είχε σημειώσει και στον επαναληπτικό της προημιτελικής φάσης με τον Ατρόμητο. Ενώ και στον πρώτο αγώνα, στο Περιστέρι, ο Πόνσε ήταν ο σκόρερ του μοναδικού τέρματος της αναμέτρησης στο 86ο λεπτό. Νωρίτερα στο θεσμό, ο Πόνσε είχε σκοράρει μία φορά ακόμα, απέναντι στον Κισσαμικό εκτός έδρας.

 

Προκύπτει πολύ ευδιάκριτα από τα παραπάνω πως η ΑΕΚ και ο κόσμος της έχουν την τιμή να έρθουν σε «στενή επαφή» με τέσσερις πολύ καλούς (επιθετικογενείς) Αργεντίνους ποδοσφαιριστές, που τίμησαν τη φανέλα της και έμειναν στην ιστορία της με άκρως θετικό πρόσημο. Αυτή η συνταγή, η αργεντίνικη, αρέσει και έχει στο «κιτρινόμαυρο» παρελθόν αρκετές εκδοχές επιτυχίας. Δίχως, βέβαια, να λείψουν και οι παταγώδεις αποτυχίες (βλ. Ασκάρατε) ή οι χαμηλές πτήσεις -για διαφορετικούς ανά περίπτωση λόγους- που διέψευσαν αρχικές υψηλές προσδοκίες (βλ. Αρουαμπαρένα, Μπουονανότε, Πατίτο Ροντρίγκεζ, Ζουκουλίνι). Επομένως, κάθε τι παρεμφερές που πέτυχε, καλό είναι να επαναλαμβάνεται. Είτε αυτό σημαίνει επιστροφή του Αραούχο, είτε παραμονή του Πόνσε, είτε -γιατί όχι- ανατροπή δεδομένων από τον Λούκας Μπογέ, είτε τον ερχομό ενός νέου ονόματος στο άμεσο μέλλον…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *