Στους προημιτελικούς, με περισσότερη μπασκετική γνώση

Μαθήματα κάθε είδους παρακολουθούμε σε διάφορους τομείς σχεδόν όλοι. Διπλώματα παίρνουν ουκ ολίγοι. Ουσιαστική γνώση πρέπει να αναζητάμε όσοι περισσότεροι μπορούμε. Ο επαναληπτικός με τον ΠΑΟΚ για το FIBA Champions League ήταν ένα από τα καλύτερα μαθήματα που μπορούσαμε να πάρουμε, και μάλιστα με τα δίδακτρα «κερασμένα». Γιατί πολύ απλά μαθαίνεις υπό καλύτερες (και προτιμότερες…) συνθήκες όταν έχεις προκριθεί. Η Ένωση είναι πια στους προημιτελικούς, με περισσότερη μπασκετική γνώση…

 

Η συνέχεια στο συγκεκριμένο θεσμό θα είναι μεγάλων απαιτήσεων. Και αυτό για έναν πολύ απλό λόγο. Γιατί το τρόπαιο το θέλουμε. Όχι για λόγους επιβίωσης, υπό την έννοια πως ακόμα κι αν δεν έρθει δεν θα καταστραφούμε. Επ΄ουδενί. Ούτε καν οπισθοδρόμηση δεν θα έχουμε κάνει, όσον αφορά στα ποιοτικά χαρακτηριστικά της σύγχρονης εντροπίας του τμήματος… Αλλά, στην ΑΕΚ μπορούμε να κάνουμε θετικές και «ιμπεριαλιστικού» (sic) τύπου παρεμφερείς σκέψεις, και γιατί έχουμε πραγματικά μία καλή (τηρουμένων των αναλογιών) ομάδα και γιατί φέτος -ειδικά εδώ και κάποιους μήνες- ανταποκρινόμαστε συνήθως πολύ καλά στα περισσότερα από τα εμπόδια που βρίσκουμε μπροστά μας. Όχι πάντα, αλλά πολύ συχνά.

 

Εξάλλου, νομίζω πως η εμπιστοσύνη (που έχουμε στην ομάδα) στο δεύτερο ημίχρονο του συγκεκριμένου αγώνα με τον ΠΑΟΚ είχε δώσει κάποιο διόλου αμελητέο μερίδιο και στη μεγάλη αγωνία. «Έχουμε τον έλεγχο», αλλά «δεν θέλει και πολύ να τρέχουμε και να μη φτάνουμε»… Έτσι είναι το μπάσκετ, ειδικά απέναντι σε ομάδες που καλύπτουν με τη δουλειά του προπονητή τους τις όποιες αδυναμίες έχουν σε άλλους τομείς. Ο ΠΑΟΚ απέναντι στην ΑΕΚ έκανε μία άκρως φιλότιμη προσπάθεια, γιατί έχει μάθει να το κάνει αυτό. Δεν έφτανε, όμως, γιατί απέναντί του είχε τη φετινή ΑΕΚ, που μπόρεσε να πείσει τις συγκυρίες να της χαμογελάσουν στο τέλος, αλλά και γιατί και αυτός υστέρησε πολύ στο επιθετικό κομμάτι (ειδικά στα πιο κρίσιμα σημεία)…

 

Ήταν ένα σενάριο που δεν το συνάντησε και πολλές φορές μπροστά της η ομάδα του Μπάνκι. Γιατί το σκορ πήγε πολύ χαμηλά και τα νεύρα ήταν εκ των πραγμάτων αρκετά τεντωμένα. Αυτή είναι μία ειδική μπασκετική συγκυρία, ειδικών διαχειρίσεων. Εξάλλου, δεν υπήρχε κανένα περιθώριο για την… αποτυχία. Σπιθαμή γης… Η Ένωση ανταποκρίθηκε σε μία δυσκολότερη από όσο φαίνεται αποστολή. Ένα-δύο πράγματα να έκανε προς το τέλος καλύτερα ο ΠΑΟΚ, π.χ., να ήταν εύστοχος σε κάποια μακρινά σουτ ή να έψαχνε το καλάθι αλλιώς, και ο αγώνας θα γινόταν πραγματικό θρίλερ (ως προς την υπόθεση πρόκριση). Η ΑΕΚ αντεπεξήλθε στα δύσκολα διαστήματα, όχι γιατί έκανε η ίδια καλά διάφορα απαραίτητα πράγματα… Για παράδειγμα, όσον αφορά στην επίθεση, πρέπει το τεχνικό επιτελείο και οι παίκτες να τον ξαναδούν το συγκεκριμένο αγώνα πολύ επισταμένα. Η ΑΕΚ αντεπεξήλθε, γιατί δεν έχασε την ψυχραιμία της, γιατί έβαλε πάνω από όλα την προσήλωση στο σκοπό, γιατί όντως το φετινό της βεληνεκές της επιτρέπει να πετυχαίνει τους στόχους της ακόμα κι όταν κάποια πράγματα δεν εξελίσσονται και με τον πλέον ευκταίο τρόπο.

 

Ο κόσμος έδωσε βροντερό «παρών» στο κλειστό του ΟΑΚΑ και δημιούργησε την εικόνα και την ατμόσφαιρα που αξίζει η μπασκετική μας ομάδα. Απέναντι στον ΠΑΟΚ, η ανταμοιβή του κόσμου για τη θριαμβευτική παρουσία των «κιτρινόμαυρων» στον πρώτο αγώνα στην Πυλαία, η ικανοποίηση μας για τη συνολική φετινή παρουσία των παιδιών του Λούκα Μπάνκι, η αύρα που άφησε το Διηπειρωτικό Κύπελλο, η προσδοκία της πρόκρισης και της διεκδίκησης του repeat στο FIBA Champions League, το όνομα του αντιπάλου (όσον αφορά στο διαχρονικό εγχώριο ανταγωνισμό σε επίπεδο γοήτρου, γιατί στην ουσία υπερτερεί σε όλα η ΑΕΚ…), «άναψαν τα gps» και όλα έδειχναν (προς) το κλειστό γυμναστήριο του ΟΑΚΑ. Το να πεις να πάμε για μία ανάλογη συνέχεια με τη Μπάμπεργκ μάλλον είναι πλεονασμός, γιατί αυτό έτσι και αλλιώς θα γίνει. Το θέμα είναι, πλέον, να σταθεροποιήσουμε την παρουσία μας και σε αναμετρήσεις όπως αυτή με την Κύμη….

 

Όπως και γενικώς για το μπασκετικό τμήμα και το άμεσο μέλλον του, το βασικό «μυστικό» είναι ο συνδυασμός δύο συνθηκών. Η λελογισμένη διεκδίκηση τίτλων σε τακτικά χρονικά διαστήματα πάνω σε έναν καμβά διατήρησης και σταδιακής ανόδου του αγωνιστικού επιπέδου της ΑΕΚ. Αν η κατάκτηση του περσινού FIBA Champions League δεν συνδυαζόταν με την επέλαση στη φετινή φάση των ομίλων και την (έως τώρα) εξασφάλιση της παρουσίας τουλάχιστον στους 8 του θεσμού, θα έμενε ως μία έκλαμψη που θα άνοιγε συζητήσεις για την υποτιθέμενη φετινή οπισθοχώρηση και τα όποια αίτια της. Αυτό θα αύξανε την εσωστρέφεια και θα έκοβε κομμάτι από τα φτερά μας. Όπως, δυστυχώς, έγινε με το ποδοσφαιρικό τμήμα φέτος. Όμως, και τίτλος ήρθε (το Διηπειρωτικό), και η ομάδα νικάει συχνά με ικανοποιητικό μπάσκετ. Έτσι, δεν αφήνει κανέναν να τη λησμονήσει, της προσφέρει την εκτίμηση των ουδέτερων, και πείθει περισσότερους δικούς της να σταθούν κοντά της…

 

ΥΓ. Είχα βρεθεί το περασμένο Σάββατο στην ήττα της γυναικείας ομάδας βόλλεϋ από τον Παναθηναϊκό στο πλαίσιο του πρωταθλήματος της δεύτερης στην ιεραρχία εγχώριας κατηγορίας.  Ήταν ένα ανέλπιστο αποτέλεσμα ως προς το εύρος της διαφοράς, αφού μετά το πρώτο σετ η ΑΕΚ -στην κυριολεξία…- εξαφανίστηκε από το κλειστό γυμναστήριο της Νέας Φιλαδέλφειας. Έτσι οι «πράσινες», μετά την πραγματική μάχη στο πρώτο σετ, πήραν το δεύτερο και το τρίτο με 8-25 και 11-25 αντίστοιχα. Φαινόταν πως αυτό ήταν κάτι το «εξωφυσικό». Ο αγώνας είχε τελειώσει τόσο γρήγορα, μάλιστα, που βρήκα χρονικά την ευκαιρία να πάω και στο ΟΑΚΑ (έστω και με καθυστέρηση αρκετών λεπτών) για τον αγώνα της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ με την ομάδα του Γιώργου Δώνη.

 

Την Τετάρτη το απόγευμα προς βραδάκι, η γυναικεία ομάδα βόλλεϋ της ΑΕΚ «έκατσε μέχρι τέλους στο γήπεδο» στον προημιτελικό του Κυπέλλου Ελλάδας, με αντίπαλο πάλι τον Παναθηναϊκό. Δεν «εξαφανίστηκε» πρόωρα και αυτό είχε ως αποτέλεσμα μία σημαντική νίκη που έφερε το εισιτήριο για το Final Four του φετινού Κυπέλλου στα χέρια των ανθρώπων της Ένωσης. Η ΑΕΚ θα είναι εκεί, καθώς το γεγονός πως (και φέτος…) αγωνίζεται στη δεύτερη στην ιεραρχία κατηγορία της εγχώριας γυναικείας πετοσφαίρισης δεν είχε καμία σημασία. Η ομάδα, εδώ και καιρό, όσες φορές την παρακολούθησα από κοντά, αλλά και κυρίως με βάση την αποτελεσματικότητα που έχει παρουσιάσει στη συντριπτική πλειοψηφία των αγωνιστικών υποχρεώσεών της, βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Ήδη πέτυχε με την πρόκριση αυτή κάτι σημαντικό, επομένως στα play off δεν έχει να κάνει τίποτα άλλο από το να παίξει το βόλλεϋ που μπορεί. Ε και φυσικά, να κάθεται μέχρι τέλους στους αγώνες της… Τότε θα μπορούμε να πούμε κι εδώ πως τα καλύτερα έρχονται! Ή -τέλος πάντων- πως βαδίζουμε προς μία τέτοια κατεύθυνση…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *