Στο μέλλον, και να το μπορούν, και να το πετυχαίνουν…

Αλλιώς τις θέλανε αυτές τις μέρες οι φίλοι της ΑΕΚ. Όμως, είναι υποχρεωμένοι να συμβιβαστούν με μία δυσχερή πραγματικότητα. Τρίτη συνεχόμενη ήττα από τον ΠΑΟΚ σε τελικό Κυπέλλου, χαμένο άλλο ένα Κύπελλο, συντριπτικό πλήγμα στο γόητρο, εσωτερική παγωμάρα, ανησυχία για το μέλλον, και όλα τα συναφή. Ευτυχώς, που όσο περνάνε οι μέρες σβήνουν κάπως τα όσα νιώθαμε σχεδόν όλοι τις πρώτες ώρες και μέρες μετά τη λήξη του τελικού του ΟΑΚΑ. Επομένως, μπορούμε να ψηλαφίσουμε κάποια πράγματα με περισσότερη νηφαλιότητα.

Γιατί, όμως, αυτό το κλίμα; Θα πει κάποιος ποδόσφαιρο είναι, η ήττα είναι μέσα στο παιχνίδι, ο ΠΑΟΚ έχει καταφέρει επιτέλους (για τον ίδιο) να φτιάξει μία αρκετά καλή ομάδα για τα ελληνικά δεδομένα. Ποιο είναι, λοιπόν, εκείνο το στοιχείο που μας απογοήτευσε τόσο πολύ; Μα, φυσικά, το γεγονός πως η ΑΕΚ εμφανίστηκε στο συγκεκριμένο αγώνα κατώτερη των περιστάσεων. Αν προετοιμαζόταν η ομάδα τόσο καιρό για να κάνει τέτοια εμφάνιση, μάλλον υπάρχει πρόβλημα που ξεπερνάει τη στενή αναζήτηση αιτιών για μία τέτοια αναιμική παρουσία. Περίμενα την ΑΕΚ καλύτερη, αλλά διαψεύστηκα οικτρά… Πιστεύω πως το ήθελαν, προσπάθησαν, αλλά δεν μπορούσαν… Πρέπει στο μέλλον, και να το θέλουν, και να το προσπαθούν, και να το μπορούν, και να το πετυχαίνουν…

 

Οι άλλοι είχαν προβάδισμα μόλις ενός γκολ, έπαιζαν συντηρητικά, δεν έψαξαν επισταμένα δεύτερο γκολ, και παρόλα αυτά δεν κινδύνεψαν επί της ουσίας σχεδόν ποτέ… Kαι σωματικά, και πνευματικά, και ψυχολογικά, και τακτικά, η Ένωση στον τελικό αυτό ηττήθηκε κατά κράτος… Ο ΠΑΟΚ είναι όπως παραδέχονται πια οι περισσότεροι μία αρκετά καλή ομάδα, αλλά σε καμία περίπτωση untouchable. Σε αρκετούς αγώνες στο πρωτάθλημα δυσκολεύτηκε, ενώ στο Κύπελλο αν δεν είχε «σπρωχτεί» και με τον Πανιώνιο, και με τον Αστέρα Τρίπολης, και στον τελικό, τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά…

 

Και εδώ προκύπτει το ερώτημα. Να αναλωθούμε κι άλλο στο γιατί δεν μπόρεσε η ΑΕΚ να αλλάξει τη μπάλα σωστά, να βγάλει νεύρο, να «μασάει σίδερα», να ψάχνει την ισοφάριση συχνά και με διάφορους (ορθολογικούς) τρόπους στο συγκεκριμένο αγώνα ή να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στο μέλλον της; Δεν αποσυνδέονται αυτά τα δύο. Αν δεν λυθεί το πρώτο ζήτημα, δηλαδή αν δεν βρεθούν τα αίτια της αγωνιστικής δυσπραγίας, δεν θα μπορέσει στο μέλλον η ποδοσφαιρική Ένωση να αλλάξει το κλίμα και την εικόνα της. Γιατί η λογική σειρά είναι η εξής: παραδέχεσαι το πρόβλημα, εντοπίζεις τα αίτια, προβαίνεις σε αλλαγές, αποκτάς σωστή νοοτροπία και παλεύεις ύστερα για τις πιθανότητές σου.

 

Σίγουρα έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον να μαθαίνουμε τι είπε ο Δημήτρης Μελισσανίδης στους παίκτες, τι κινήσεις ετοιμάζονται σε όλα τα μέτωπα, και όλα τα υπόλοιπα. Όμως, ΟΛΑ ΘΑ ΚΡΙΘΟΥΝ ΕΚ ΤΟΥ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ. Σε λίγους μήνες. Μπορεί η ΑΕΚ με μία λελογισμένη οικονομική πολιτική να φτιάξει ομάδα όπως την αγωνιστική περίοδο 2017-2018. Μπορεί, όμως, να γίνουν όντως κάποιες ΘΕΤΙΚΕΣ κινήσεις και να ΜΗ ΒΓΕΙ κάτι καλό πάνω στα γρασίδια. Για τον οποιονδήποτε λόγο… Είναι μεγάλο πρόβλημα το γεγονός πως σκεπτόμαστε το μέλλον και ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΙΓΟΥΡΟΙ πως η ΑΕΚ θα ανταπεξέλθει. Ενώ φερ΄ειπείν δέκα μήνες νωρίτερα πιστεύαμε οι περισσότεροι ΤΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. Η μεγαλύτερη ζημιά που έγινε κατά τη διάρκεια της φετινής αγωνιστικής περιόδου είναι πως είμαστε ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΕΝΟΙ (από όσο περιμέναμε) και ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΙΣΙΟΔΟΞΟΙ (από όσο θα έπρεπε)…

 

Και πάνω από όλα; Δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική περίοδος στα ίδια «κυβικά» με τα φετινά, δεν παλεύεται. Σε μία τέτοια υποθετική περίσταση, το πρόβλημα θα εξαπλωθεί σε όλους τους τομείς. Ακόμα και στο πεδίο πιθανής αναγκαιότητας μίας νέας διοικητικής σύμπραξης; Θα φανούν όλα στο μέλλον. Φροντίζοντας-επιδιώκοντας η επίσημη ΑΕΚ να κάνει το προσεχές καλοκαίρι όσο το δυνατόν περισσότερες εύστοχες κινήσεις, εξασφαλίζει πως η επόμενη σεζόν θα κυλήσει σχετικά άνετα και ενδεχομένως και με αρκετές καλές στιγμές. Και όχι σε πλήρη μιζέρια, απαξίωση και φθοροποιά εσωστρέφεια.

 

ΥΓ. Αν με ρωτήσει κάποιος ποιες είναι αυτές οι κινήσεις, θα πω πως για αυτή τη δουλειά υπάρχουν αρμόδιοι. Δεν θέλω να μπερδέψω τους ρόλους, ούτε να εκθέτω εικασίες. Εμείς όλοι απλά θα περιμένουμε το αποτέλεσμα των ενεργειών, στηρίζοντας την προσπάθεια και ευελπιστώντας στο καλύτερο. Όταν ξεκινήσουν οι αγωνιστικές υποχρεώσεις, δεν θα αργήσουμε και τόσο πολύ για να καταλάβουμε «πού το πάει φέτος η ομάδα». ΦΑΙΝΟΝΤΑΙ ΑΥΤΑ, στις περισσότερες των περιπτώσεων, γύρω στο Σεπτέμβρη. Λόγω των καλοκαιρινών ευρωπαϊκών υποχρεώσεων…

 

ΥΓ1. Αυτό που προβληματίζει πάρα πολλούς Ενωσίτες στο σήμερα είναι πως σε καιρούς που ο Παναθηναϊκός αντιμετωπίζει τα γνωστά προβλήματα, και που ο Ολυμπιακός το πάει σχετικά στο ρελαντί (ενώ δεν έχει και τη δύναμη που είχε στο παρασκήνιο στο παρελθόν), η ΑΕΚ βλέπει τον ΠΑΟΚ να εμφανίζεται πολύ δυνατός και αποτελεσματικός. Σε μία τέτοια συγκυρία η ΑΕΚ δεν έχει το περιθώριο να χάνει τίτλους, και μάλιστα συνεχόμενους. Είτε φταίει για αυτό ο Καλφόγλου, είτε οι Γερμανοί διαιτητές, είτε το οτιδήποτε… Και πάνω από όλα δεν πρέπει με δική της ευθύνη να δημιουργηθεί κάποια παγιωμένη απόσταση…

 

ΥΓ2.  Το θέμα είναι πρωτίστως να φτιαχτεί μία ομάδα που θα θέλει ο ΑΕΚτζής να τη βλέπει και θα αφήνει καλή γεύση και στους ουδέτερους. Τώρα, το πόσο θα γίνεται υπολογίσιμη από τους βασικούς αντιπάλους της, αυτό περνάει μέσα από αυτή την πρωταρχική υποχρέωση. Το να φτιαχτεί ξανά καλή ομάδα. Μετά θα έχει νόημα μία τέτοια κουβέντα…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *