Το μέλλον είναι το νέο καθήκον της ΑΕΚ…

«Μπορεί να υπάρξουν καλύτερες εποχές, αλλά αυτή εδώ είναι η δική μας» (Ζ.Π. Σαρτρ)

Ολοκληρώθηκε, λοιπόν, η φετινή παρουσία της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ στην Ευρώπη. Δεν συνοδεύεται αυτό το τέλος από κάποια ευφορία όπως στην αντίστοιχη περσινή παρουσία. Προφανώς και αυτό που κυριαρχεί, όπως σε όλες τις σχετικές περιστάσεις, είναι η τελευταία εντύπωση. Και είναι δύσκολο να αποφύγει κάποιος την επικέντρωση στο γεγονός πως η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να πάρει ούτε ένα βαθμό. Κάτι που συνιστά αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία της διαχρονικής παρουσίας των ελληνικών ομάδων στους ομίλους του Champions League.

Ομως, για να μη πέσουμε θύματα μίας υπερβολικής προπαγάνδας που στρέφεται εναντίον της ΑΕΚ, θα πρέπει να το διερευνήσουμε αναλυτικότερα και βαθύτερα. Κάπως αλλιώς περιμέναμε την ολοκλήρωση των υποχρεώσεων της ΑΕΚ τέτοιες μέρες. Οκ. Ξέραμε, μεν, από τη στιγμή της κλήρωσης πως το έργο της ομάδας του Μαρίνου Ουζουνίδη ήταν δύσκολο,αλλά είχαμε και πίστη. Γιατί είχαμε στο νου μας τις περσινές ευρωπαϊκές παρουσίες της ΑΕΚ του αήττητου σερί, των προκρίσεων, της μεγάλης βαθμολογικής ανόδου στην κατάταξη της ΟΥΕΦΑ, των ρεκόρ. Αλλά και την ΑΕΚ που απέκλεισε τη Σέλτικ και τη Βίντι τον Αύγουστο. Δεν είδαμε, όμως, αυτό που θέλαμε, η δε ΑΕΚ του φετινού καλοκαιριού δεν έφτανε για κάτι καλό στους ομίλους. Για τα καλά περιορισμένοι στους «αεροδιάδρομους της λογικής και της έντονης κριτικής»,προχωράμε… Πλέον, μας περιμένει στους επόμενους έξι μήνες η πλήρης επιστροφή-τριβή με την ελληνική καθημερινότητα, που περιλαμβάνει διάφορα«φρούτα» και απαιτεί από την πλευρά μας και «γνώση γεωπονικής» και «ορθά ραντίσματα».

Το μηδέν είναι μηδέν. Πάσο. Και παρότι η ομάδα σε κανέναν αγώνα δεν διασύρθηκε, δεν μπορεί κάποιος να μιλήσει για μία καλή παρουσία. Οι εμφανίσεις της ΑΕΚ δεν ήταν απογοητευτικές, τραγικές ή καταστροφικές. Ήταν, όμως, άτολμες, αναποτελεσματικές στην πλειοψηφία των περιστάσεων και μάλλον εξ΄ ολοκληρου διεκπεραιωτικές (με γνώμονα συνήθως το να μη στραβώσει το σκορ και λάβει εύρος που δεν θα μπορούσαμε ύστερα να το διαχειριστούμε φερ΄ ειπείν επικοινωνιακά…).

Παρόλα αυτά, σε κάποιους αγώνες θα μπορούσαμε να πάρουμε κάτι καλύτερο από το τελικό «μπουγιουρντί» που λάβαμε…Π.χ., με τον Άγιαξ στο Άμστερνταμ το σκορ θα μπορούσε να είναι μικρότερο από το βαρύ τελικό 3-0, με τη Μπενφίκα στο ΟΑΚΑ θα μπορούσαμε ακόμα και να νικήσουμε,ενώ και την Τετάρτη φτάσαμε μέχρι το 88ο λεπτό με τον ένα βαθμό (σχεδόν) στις αποσκευές μας για το ταξίδι της επιστροφής στην Αθήνα. Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε και το γεγονός πως κάποια διαιτητικά σφυρίγματα έγειραν την πλάστιγγα εις βάρος μας, όπως π.χ. το αυστηρό πέναλτι που δόθηκε στο Μόναχο όταν ακόμα το αποτέλεσμα ήταν 0-0…

Στο «Ντα Λουζ» φλερτάραμε έντονα με τον ένα βαθμό, που αν τον παίρναμε δεν θα τον πανηγυρίζαμε βεβαίως, αλλά θα κόβαμε την όρεξη σε όσους από το τέλος του δεύτερου κιόλας αγώνα της ΑΕΚ στη φάση των ομίλων προσδοκούσαν με μεγάλη θέρμη σε αυτόν τον άσχημο απολογισμό των μηδέν βαθμών. Αν, βέβαια, προπονητής στον Άγιαξ, στη Μπάγερν, ή στη Μπενφίκα ήταν -για παράδειγμα- ο Χιμένεθ μπορεί να παίρναμε κι εμείς ένα «δώρο» αλά Βαλβέρδε πέρυσι. Αλλά, ο Μανόλο πήγε στη Λας Πάλμας το καλοκαίρι… Πέρα από τον αστεϊσμό που κάνουμε, είναι γνωστό πως την ΑΕΚ την περιμένουν πολλοί στη γωνία για να εκμεταλλευτούν το παραμικρό εις βάρος της. Γιατί δεν θα της συγχωρήσουν(μάλλον και ποτέ…) το περσινό της κατόρθωμα. Το ζήτημα είναι να ξέρουμε εμείς τι μας γίνεται, έτσι ώστε να αποφεύγουμε, και τους «Δούρειους Ίππους», και πιθανές άλλες παγίδες.

Κέρδισε κάτι ουσιαστικό η ΑΕΚ από αυτή τη συμμετοχή πέρα από το σημαντικό χρηματικό ποσό που θα εισπράξει από την OΥΕΦΑ; Θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για εμπειρίες, π.χ. στο αγωνιστικό κομμάτι για τους παίκτες και τον προπονητή… Όμως, αυτή η κουβέντα θα έχει χρηστικό νόημα μονάχα αν η παρούσα στελέχωση στο έμψυχο υλικό ή στον πάγκο συνεχίσει στη συντριπτική πλειοψηφία της και στο άμεσο μέλλον. Στο σήμερα κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ειπωθεί με κάποια βεβαιότητα, καθώς έχουμε συμφωνήσει οι περισσότεροι πως ένας κύκλος έκλεισε και αναζητάμε τους τρόπους (και τα πρόσωπα) με τους οποίους η επίσημη ΑΕΚ θα ανοίξει τον επόμενο. Αυτό από μόνο του δεν συνιστά κάτι το κακό, απλά πρέπει στην πράξη να αποδειχτεί ικανή η νέα συνθήκη (όποια μορφή κι αν λάβει) να προσφέρει ικανοποίηση στην πλειοψηφία των Ενωσιτών.

Το μόνο που θέλω να πω στο σήμερα είναι πως πρέπει να καταβληθεί μεγάλη προσπάθεια από σύσσωμο τον«κιτρινόμαυρο»οργανισμό για να μπορέσει η ΑΕΚ στην Ευρώπη να πετύχει σύντομα ξανά κάτι καλό. Δεν λέω «να το ξεχάσουμε» ή πως «δεν μπορούμε». Πρέπει, όμως,να πασχίσουμε για να το κατακτήσουμε ξανά, όπως το πετύχαμε τα τελευταία χρόνια…  Από την κορυφή της διοικητικής ιεραρχίας μέχρι τους οπαδούς στην κερκίδα. Το μέλλον δεν είναι άλλοθι ή αποκούμπι επικοινωνιακής υφής. Το μέλλον είναι το νέο καθήκον της ΑΕΚ.

ΥΓ. Διαφαίνεται τα τελευταία χρόνια μία ραγδαία (και επικίνδυνη συνάμα) οπισθοχώρηση όσον αφορά στις βαθμολογικές συγκομιδές των ελληνικών ομάδων, άρα και της ΑΕΚ, στοChampionsLeague. Πρόπερσι δεν είχαμε ούτε καν έναν εκπρόσωπο στους ομίλους,πέρυσι ο ένας και μοναδικός έμεινε στον ένα βαθμό, ενώ φέτος είδαμε και μόνοι μας -σαν Ενωσίτες- σε έξι αναμετρήσεις πως χρειάζονται από την πλευρά μας αρκετές προωθητικές κινήσεις και βελτιώσεις. Το μόνο που ελπίζω εγώ είναι να περιλαμβάνεται στο σχεδιασμό της ΑΕΚ του μέλλοντος η ευρωπαϊκή προοπτική. Γιατί θεωρώ πως όταν η σημερινή ΑΕΚ κάτι το θέλει πολύ, το καταφέρνει. Αυτό έχει αποδειχθεί τα τελευταία πέντε χρόνια και θέλουμε διακαώς αυτό να συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια…

ΥΓ1. Το Europa League πρέπει κάποια στιγμή να γίνει ένα σημείο στόχευσης, στο οποίο η ποδοσφαιρική ΑΕΚ θα αναζητήσει «πεδίο δόξης λαμπρό». Όπως πέρυσι, και -γιατί όχι- ακόμα καλύτερα. Με τη Ντιναμό Κιέβου σε επίπεδο εντυπώσεων ήμασταν νικητές, αλλά στους 16 του θεσμού πέρασαν οι Ουκρανοί. Στο άμεσο μέλλον μπορούμε να βρούμε εκεί, και βαθμούς, και νίκες, και προκρίσεις, και μεγάλες στιγμές. Ας το έχουμε αυτό στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας, γιατί μπορεί αυτές τις μέρες να αισθανόμαστε κάπως περίεργα (και ολίγον τι άβολα), αλλά το έργο «Ευρώπη και ΑΕΚ» είναι κάτι που στο μέλλον θα έχει πολλά ακόμα «επεισόδια». Και δεν εννοώ επεισόδια όπως αυτά με τον Άγιαξ…

ΥΓ2. Η ευρωπαϊκή καταξίωση για την μπασκετική ΑΕΚ έρχεται από το γεγονός πως την επόμενη σεζόν από το θρίαμβο της κατάκτησης του τροπαίου του FIBA Champions League τον Μάη του 2018, η ΑΕΚ πραγματοποιεί μέχρι στιγμής μία πορεία άκρως αξιοπρόσεκτη. Έτσι δημιουργείς στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό στερέωμα που συμμετέχεις καλό όνομα. Πείθεις πως δεν ήσουν μία «φωτοβολίδα», ένα σωματείο που «τα έδωσες όλα» για κάτι σημαντικό μία χρονιά και μετά «το μαγαζί οδηγήθηκε σε κάποιον μαρασμό». Προφανώς και ακόμα είναι σχετικά νωρίς, και η ΑΕΚ όσον αφορά στη φετινή της σχετική ευρωπαϊκή συμμετοχή θα κριθεί στα νοκ άουτ. Όμως, στο σήμερα θα ήταν λάθος να μην αναγνωρίσουμε τα όποια σημαντικά πετυχαίνει πάνω στα παρκέ η ομάδα του Λούκα Μπάνκι. Εξάλλου το γεγονός πως στους ομίλους έως τώρα προελαύνει ανοίγει σεόλους την όρεξη για τις διασταυρώσεις, δηλαδή για τους επόμενους γύρους της διοργάνωσης…

One thought on “Το μέλλον είναι το νέο καθήκον της ΑΕΚ…

  • 15/12/2018 at 1:25 am
    Permalink

    Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ….
    Οι εμπλεκόμενοι με την ομάδα είναι διαθέσιμοι να δουλέψουν προς αυτή την κατεύθυνση;… για το ποδόσφαιρο γράφω γιατί στο μπάσκετ ο ήλιος γύρισε προ πολλού.

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *