Το πρόβλημα θα είναι στην άλλη πλευρά

Στην Ελλάδα, καλώς ή κακώς, πολύ μεγάλο κομμάτι στην πίτα των εντυπώσεων και των ενδιαφερόντων «καταλαμβάνει» ο εξωγηπεδικός τομέας. Φυσικά, αν δεν λοξοδρομήσουν παρόμοιες διερευνήσεις στο πεδίο του άσκοπου, του αβάσιμου, του υπερβολικού και της συνωμοσιολογίας, πάντα θα «υπάρχει ψωμί» σε αυτά τα θέματα. Mε γνώμονα την αναζήτηση της ουσίας των εξελίξεων και δίχως κάποιος να αφήσει στην άκρη το ίδιο το αγωνιστικό κομμάτι…

 

Το τελευταίο χρονικό διάστημα ένα από τα πλέον πολυσυζητημένα θέματα της επικαιρότητας είναι «οι σχέσεις Μελισσανίδη-Κόκκαλη». Νέες αφορμές αποτέλεσαν, ως γνωστόν, η ανάμειξη κατασκευαστικής εταιρείας του Σωκράτη Κόκκαλη στο έργο της υπογειοποίησης στη Νέα Φιλαδέλφεια, αλλά και οι σχετικές αναφορές του Βαγγέλη Μαρινάκη σε ραδιοφωνική του συνέντευξη στο Real FM λίγες μέρες πριν.

 

Για να κάνουμε, λοιπόν, μία μικρή αναδρομή με σκοπό να θυμηθούμε κάποια πράγματα. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ο Σωκράτης Κόκκαλης αναλαμβάνει την ομάδα μπάσκετ του Ολυμπιακού, σε μία προσπάθεια να «συστηθεί» στους φίλους του συγκεκριμένου σωματείου. Έτσι ώστε με ενδεχόμενες αγωνιστικές επιτυχίες να αποκτούσε μεγάλη δημοφιλία.  Στο ίδιο περίπου χρονικό διάστημα στην ποδοσφαιρική ΑΕΚ μπαίνει το δίδυμο Δημήτρη Μελισσανίδη-Γιάννη Καρρά, αποκτώντας (το 1992) την πλειοψηφία των μετοχών της ΠΑΕ από τον Ανδρέα Ζαφειρόπουλο. Η ΑΕΚ εδραιώνεται, τότε, στις συνειδήσεις όλων, όχι απλά ως η πρωταθλήτρια ομάδα, αλλά ως ένα ποδοσφαιρικό συγκρότημα που παίζει πολύ όμορφο και θελκτικό ποδόσφαιρο και δικαίως βρίσκεται για τρεις συνεχόμενες χρονιές στην κορυφή. Ο Δημήτρης Μελισσανίδης διακρίνεται για το δυναμισμό του, όσο και για την αποτελεσματικότητά του, βάζοντας τα πρώτα βαθιά (όπως αποδείχτηκε στο πέρασμα του χρόνου) θεμέλια ανάμεσα στο όνομά του και σε αυτό της Ένωσης.

 

Τα πρώτα χρόνια της ενασχόλησης του Κόκκαλη με την ΠΑΕ Ολυμπιακός είναι αναποτελεσματικά. Ο Ολυμπιακός συνεχίζει να βλέπει την πλάτη της ΑΕΚ και λίγο αργότερα για δύο χρόνια και του Παναθηναϊκού. Το 1995 αναλαμβάνει την ΠΑΕ ΑΕΚ ο οξυδερκής, μα αμφιλεγόμενος, Μιχάλης Τροχανάς και ενώ το αγωνιστικό βεληνεκές της ομάδας παραμένει σε υψηλά επίπεδα, αρχίζουν να λαμβάνουν χώρα μία σειρά από ανακατωσούρες και προβλήματα που δυσχεραίνουν αρκετά το κλίμα. Τελικά, ο Ντούσαν Μπάγεβιτς υπογράφει στον Ολυμπιακό του Κόκκαλη, σε μία εποχή που ο Δημήτρης Μελισσανίδης αντιμετωπίζει δυσκολίες όσον αφορά στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνονται και δικαστικές περιπέτειες.

 

Από το 1996 ξεκινάει μία εποχή, που ναι μεν φέρνει τον Ολυμπιακό να είναι ο σχεδόν μόνιμος πρωταθλητής, αλλά όλοι οι υπόλοιποι κάνουν λόγο για «την εποχή της παράγκας». Το όνομα του συνεργάτη του Κόκκαλη, Θωμά Μητρόπουλου, γίνεται γνωστό σε όλη την Ελλάδα… Κάποια στιγμή, φθινόπωρο του 1998, ο Δημήτρης Μελισσανίδης επιστρέφει για ένα σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα στη διαχείριση του υποθέσεων του ποδοσφαιρικού τμήματος. Δίχως, όμως, να αποκτήσει την πλειοψηφία στις ιδιοκτησιακές σχέσεις, αφού εκεί το γενικό πρόσταγμα παρέμεινε στην ENIC.

 

Η ομάδα της ΑΕΚ τερματίζει στο τέλος της αγωνιστικής περιόδου 1998-1999 στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας, αποκτώντας έτσι το δικαίωμα διεκδίκησης -σε έναν μόλις προκριματικό γύρο- της εισόδου της στους ομίλους του Champions League. Η Ένωση, όμως, γνωρίζει έναν οδυνηρό αποκλεισμό από την ΑΙΚ Στοκχόλμης (0-0 στη Νέα Φιλαδέλφεια, ήττα με 1-0 στη Σουηδία) και ο Δημήτρης Μελισσανίδης αποφασίζει να αποχωρήσει. Θα επανέλθει οριστικά και αμετάκλητα το καλοκαίρι του 2013… Παρότι όλα αυτά τα χρόνια η έλευση του ήταν ένα από τα πλέον «αγαπημένα» θέματα συζήτησης, όχι μόνο στους «κιτρινόμαυρους» κύκλους, αλλά και σε ευρύτερους… Ενώ χωράει πολλή συζήτηση το τι έγινε το 2008 με την περιβόητη πρόταση που έκανε στο μετοχικό συμβούλιο της τότε ΠΑΕ ΑΕΚ και την άρνηση που εισέπραξε…

 

Από την πλευρά του ο Κόκκαλης, και ενώ έχει αποχωρήσει από το μπασκετικό τμήμα της ομάδας του Πειραιά από τη δεκαετία του 2000, παραμένει στο τιμόνι του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού μέχρι το καλοκαίρι του 2010. Στην αγωνιστική περίοδο 2009-2010 ο «πολυμετοχικός» Παναθηναϊκός κατακτάει το  νταμπλ. Ο, δε, Ολυμπιακός τερματίζει μετά το πέρας και των πλέι οφ πέμπτος, ενώ είναι έντονη η φημολογία για την οικονομική κατάσταση της ΠΑΕ. Τότε ο Κόκκαλης αποφασίζει να παραχωρήσει την ομάδα στον εφοπλιστή Βαγγέλη Μαρινάκη και ο ίδιος αποσύρεται εντελώς από το προσκήνιο των εγχώριων ποδοσφαιρικών δρώμενων.

 

Από τη στιγμή που επέστρεψε το 2013 ο Δημήτρης Μελισσανίδης στα διοικητικά της ΑΕΚ ήταν αναμενόμενο πως τα πράγματα θα άλλαζαν. Και πως ο Ολυμπιακός θα συναντούσε απέναντί του ένα πολύ σκληρό καρύδι, το οποίο οι ίδιοι οι Πειραιώτες ανέδειξαν ως μεγάλο τους αντίπαλο από το 2013 και το 2014 κιόλας: την ΑΕΚ. Όταν, μάλιστα, στον Ολυμπιακό κατάλαβαν πως ερχόταν διάδοχη κατάσταση στην ΕΠΟ στην οποία οι ίδιοι δεν θα έκαναν πια κουμάντο, και όταν φάνηκε πως η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ είχαν πλέον το «πάνω χέρι» στο πεδίο του ανταγωνισμού για τα πρωτεία, άρχισε μία έντονη φημολογία από τα μέσα ενημέρωσης που είναι φίλα προσκείμενα στη νυν ιδιοκτησία της «ερυθρόλευκης» ΠΑΕ. Σε αυτό το αφήγημα κυριαρχούσαν ερωτήματα για το ρόλο του Σωκράτη Κόκκαλη στη νέα τάξη πραγμάτων του ελληνικού επαγγελματικού ποδοσφαίρου, για τη συνεργασία του με τον ΟΠΑΠ, αλλά και για το Θωμά Μητρόπουλο και πιθανές δραστηριοποιήσεις του (προς όφελος του Δημήτρη Μελισσανίδη και εις βάρος της ομάδας του Πειραιά). Προέκυψαν προστριβές, ακόμα, και για το θέμα του γηπέδου που χρησιμοποιεί ο Ολυμπιακός στο Νέο Φάληρο. Η κορύφωση αυτών των -εντέχνως διαχυόμενων- αιτιάσεων ήρθε τώρα που βρισκόμαστε σε παρατεταμένη προεκλογική περίοδο.

 

Πλέον, όλοι έχουν καταλάβει πως πρόκειται για «ανοιχτό πόλεμο» ανάμεσα στις δύο πλευρές. Πολλοί αναρωτιούνται τι κρύβεται πίσω από αυτά «που δεν κρύβονται». Σε ποιο βαθμό κατασκευάζονται άλλοθι και καλλιεργούνται ανάλογοι μύθοι, και ποια είναι η πραγματικότητα και η αληθινή διάσταση γεγονότων και δραστηριοτήτων κάποιων συγκεκριμένων προσώπων. Στο σημείο αυτό, αξίζει να καταγραφεί πως δεν είναι λίγοι εκείνοι που προβληματίζονται για το ποια μπορεί να είναι στο σήμερα η προτεραιότητα που βάζει η νυν διοικητική τάξη πραγμάτων του Ολυμπιακού: η ίδια η ομάδα ή άλλα πεδία ανταγωνισμού (πολιτικές, επιχειρηματικές και δικαστικές υποθέσεις); Για αυτό το ζήτημα, όπως και για όλα τα άλλα, μόνο ο χρόνος μπορεί να «καυχιέται» πως κατέχει τις πραγματικές απαντήσεις…

 

Σε κάθε περίπτωση, η ΑΕΚ προχωράει και κάνει τη δική της δουλειά. Είναι σε θέση να  χαράσσει γενικές στρατηγικές και επιμέρους τακτικές, χωρίς να «άγεται και να φέρεται» από όσα συμβαίνουν στις αντίπαλες ομάδες. Παρακολουθεί βεβαίως τα δρώμενα, αλλά στο μέτρο που αναλογεί και βάζοντας ως προτεραιότητα τα δικά της καθήκοντα και τις δικές της υποχρεώσεις. Η Ένωση κατασκευάζει ένα θαυμάσιο γήπεδο (με τη συνδρομή στο έργο της υπογειοποίησης εταιρείας που ανήκει στον Σωκράτη Κόκκαλη), πήρε πέρυσι το πρωτάθλημα της Super League, επέστρεψε στους ομίλους του Champions League, και σε δύο εβδομάδες περίπου θα διεκδικήσει το 16ο τίτλο της ιστορίας της στο θεσμό του Κυπέλλου Ελλάδας. Και έχει μπροστά της το μέλλον. Ένας νέος κύκλος είναι «προ των πυλών» και μοιάζει στο παρόν τόσο ελπιδοφόρος και λαμπρός, ίσως όσο ποτέ στο παρελθόν.

 

Σίγουρα πολλοί φίλοι της Ένωσης εκφράζουν την αποστασιοποίησή τους από το πρόσωπο του πρώην ισχυρού άνδρα του Ολυμπιακού, του Σωκράτη Κόκκαλη. Γιατί το χρονικό διάστημα 1996-2010 είναι γεμάτο από ιστορίες και «τέρατα», από αδικίες και «εγκλήματα», από Ποντίκηδες και «Members Club», που η ΑΕΚ και ο κόσμος της χρεώνουν ευλόγως σε συγκεκριμένη «εστία γεγονότων». Όταν, όμως, ολοκληρωθεί το γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια και η ΑΕΚ αρχίσει να γράφει εκεί τις νέες χρυσές σελίδες της ιστορίας της, το πρόβλημα θα είναι στην άλλη πλευρά και όχι στο ενωσίτικο στρατόπεδο… Ο Ολυμπιακός έχει χάσει τα κεκτημένα του, καταμετράει ήδη δύο σεζόν χωρίς ούτε ένα τίτλο, και σε αυτό ήδη έχει συμβάλλει τα μέγιστα η ΑΕΚ και η πολύπλευρη ισχύς της διοικητικής της ιεραρχίας. Η ομάδα του Πειραιά παραμένει ένας ισχυρός αντίπαλος για την Ένωση, στο μέλλον θα επιζητήσει εναγωνίως αποκατάσταση, αλλά σίγουρα έχουν αλλάξει πολλά στους ευρύτερους συσχετισμούς…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *