Φάρμακα για τον πυρετό έχουμε;

«Πολέμιον ανθρώποις αυτοί εαυτοίς» (Ανάχαρσις)

 

μτφρ: ο εχθρός του ανθρώπου είναι ο ίδιος ο εαυτός του

 

Πολλές φορές μπορούμε να κάνουμε αναγωγές και συγκρίσεις καταστάσεων που βιώνουμε στην καθημερινότητα μας με αυτές που βλέπουμε και στις ομάδες που υποστηρίζουμε. Όταν, λοιπόν, φτάνει ο πυρετός σε μεγέθη πάνω από το 39, στις όποιες άλλες σκέψεις κάνεις δεν είναι δύσκολο να σκεφτείς πως και η ποδοσφαιρική ΑΕΚ έχει αναπτύξει σοβαρό πυρετό κατά τη διάρκεια αυτού του πολύ ιδιαίτερου χειμώνα. Ένας χειμώνας με ψυχρές εισβολές που μοιάζουν σε χώρα με άλλο κλίμα, και που μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή πολλών ανθρώπων επιβαρύνοντας τη αρκετά και επικίνδυνα…

 

Αλλά, ας γυρίσουμε στην ΑΕΚ. Πέρα από τις σκωπτικές προσεγγίσεις, ή άλλες χαριτωμενιές, πραγματικά ταιριάζει το να πει κάποιος πως η ΑΕΚ έχει ποδοσφαιρικό πυρετό. Και μάλιστα, υψηλό. Όχι για λόγους μιας υπερβολικής θερμότητας, αλλά για καταστάσεις που όντως παραπέμπουν σε αρρώστεια. Βαθμολογικά, για τα δικά της μέτρα και σταθμά (αλλά και σε σχέση με τις αρχικές προσδοκίες που υπήρχαν ευλόγως), σχεδόν παραπαίει. Εκτός και αν θεωρούμε πια φυσιολογικό το να μας περνάει ο Πανιώνιος, η Ξάνθη, ο ΠΑΣ Γιάννινα και ο φετινός Παναθηναϊκός που έχει δημιουργήσει στους δικούς του φίλους παρεμφερή συναισθήματα με αυτά που έχουμε εμείς…  Γιατί ούτε στους πράσινους φαίνεται πως μπορεί να υπηρετηθεί με επάρκεια, συνέπεια και σταθερότητα το όποιο πλάνο υπάρχει…

 

Αγωνιστικά, δεν έχουμε δείξει σε ούτε έναν ολόκληρο αγώνα στοιχεία ομάδας που ξέρει τι θέλει, και κυρίως που έχει βρει τους τρόπους να το πάρει… Οι μονάδες στα λόγια, όταν δίνουν συνεντεύξεις, δίνουν υποσχέσεις πως θα παλέψουν, αλλά παρότι όντως το κάνουν η αποτελεσματικότητα είναι υπό το μηδέν και αυτό είναι το χειρότερο. Δηλαδή, αν δεν προσπαθούσαν κιόλας τι θα κάναμε; Θα λέγαμε ουφ, που υποβιβάζονται μόνο δύο ομάδες; Δεν είναι αστεία αυτά. Αλλά μια πραγματικότητα που μοιάζει εφιαλτική και θέλει πολύ προσπάθεια για να γίνει αντιληπτή ως ένα πάθημα-μάθημα για το μέλλον. Δεν ξέρω πόσοι Ενωσίτες μπορούν να αφήσουν τον εαυτό τους και να σκεφτούν το μέλλον όταν βλέπουν την ΑΕΚ σε αυτή την κατάσταση.

 

Στη στελέχωση των διάφορων πόστων του συνολικού οργανικού μηχανισμού παρατηρούνται συχνές αλλαγές. Εμείς δεν μπορούμε να ξέρουμε αν εκεί λειτουργούν ορθώς τα πράγματα, γιατί θέλει ειδικές προσβάσεις και άμεση επαφή με τα γεγονότα και τα πρόσωπα για να έχεις άποψη συγκεκριμένη που εγώ δεν διαθέτω. Και δεν θέλω να μεταφέρω την απογοήτευση μου για το αγωνιστικό σε τομείς που δεν ξέρω τι γίνεται. Σε αυτή τη χώρα πρέπει να μάθουμε κάποια στιγμή να μιλάμε για αυτά που μας ρωτάνε και όχι να έχουμε άποψη για όλα εκ του ασφαλούς και δίχως κανένα ρίσκο αφού κανένας δεν θα μας φορτώσει με αντίστοιχες υποχρεώσεις…. Στο ζήτημα προπονητής η ΑΕΚ εξακολουθεί να πληρώνει την απροθυμία της να καταβάλει ένα χρηματικό ποσό-υπέρβαση που θα πείσει έναν εγνωσμένης αξίας και αναμφισβήτητου κύρους προπονητή να έρθει να δουλέψει με αξιώσεις, σοβαρό και σύγχρονο πλάνο, αλλά και σχετική χρονική άνεση. Δεν τρώει η ΑΕΚ άκυρο σαν ΑΕΚ. Τρώει άκυρα το ποσό που προσφέρει η ΠΑΕ ΑΕΚ, όχι στους ίδιους τους προπονητές, αλλά στο συνολικό μπάτζετ που χρειάζεται για τη δημιουργία μιας ομάδας συμβατής με την αξία και την αξιοπρέπεια συνάμα ενός πολύ καλού προπονητή… Ο κόσμος; Δεν χρειάζεται αναφορά για το πώς αισθάνεται ο Ενωσίτης λίγο πριν τα μέσα του Γενάρη του 2017 όταν ασχολείται με την ποδοσφαιρική μας ομάδα. Ακούγοντας κάποιος -φερειπείν- ραδιόφωνο, στις διάφορες εκπομπές λόγου των αθλητικών ραδιοσταθμών, αλλά και συναντώντας δια ζώσης φίλους και γνωστούς ΑΕΚτζήδες, καταλαβαίνει και επιβεβαιώνει συνάμα το αναμενόμενο και το αυτονόητο…

 

Ωραία. Βάλαμε θερμόμετρο και διαπιστώσαμε τον πυρετό. Φάρμακα έχουμε; Αν πάρουμε, θα επιλέξουμε τα καλύτερα της αντίστοιχης αγοράς; Τελικά, πού βαδίζουμε; Έχω πει σε ανύποπτο χρόνο πως το χειρότερο για την ΑΕΚ είναι να μετατραπεί σε κάτι όπως ο Παναθηναϊκός και ο ΠΑΟΚ τα τελευταία χρόνια. Δηλαδή, να προσπαθεί αλλά το μόνο που να καταφέρνει να είναι πως θα της μένει ένα από τα τελευταία κομμάτια της βασιλόπιτας (που μάλιστα άρχισε να μπαγιατεύει κιόλας)… Αλλιώς θέλουμε την ΑΕΚ και ξέρουμε καλά πως μπορεί να γίνει με αντίστοιχο σοβαρό πλάνο (και τους απαραίτητους ικανούς ανθρώπους…) μια πολύ δυνατή μέσα στα γήπεδα ομάδα, μια ακμάζουσα εταιρία, με ένα λαϊκό-κοινωνικό σώμα από τα πιο ευτυχισμένα στη χώρα εν καιρώ κρίσης και γενικευμένων πιέσεων κάθε μορφής… Ο Δημήτρης Μελισσανίδης, πετυχημένος πέραν του δέοντος επιχειρηματίας, με σημαντικές κατακτήσεις και επιδραστικότητες στο παρελθόν στο χώρο του ποδοσφαίρου, άνθρωπος έξυπνος και ικανός, πρέπει τους επόμενους μήνες -κατά την προσωπική μου άποψη- να σκύψει λίγο περισσότερο πάνω στα της ΑΕΚ. Είναι κρίμα να καεί ένα τόσο σημαντικό όπλο στη φαρέτρα της Ενωσίτικης οικογένειας. Για να δούμε, λοιπόν, τι θα γίνει… Γιατί όταν χαθεί η εμπιστοσύνη ενός πλειοψηφικού σώματος σε μια ηγεσία, μετά για να συνεχίσει το όλον να πηγαίνει μπροστά απαιτούνται πολύ δύσκολες και λεπτές κινητικότητες, ενδεχομένως και ριψοκίνδυνες περισσότερο από όσο αντέχει αυτή τη στιγμή η τόσο πολύ ταλαιπωρημένη από το 1999 και ύστερα ΑΕΚ… Μπορούμε ακόμα, το πιστεύω, αλλά πια μιλάνε μόνο οι πράξεις και όχι οι εκτιμήσεις…

One thought on “Φάρμακα για τον πυρετό έχουμε;

  • 14/01/2017 at 2:08 pm
    Permalink

    ακαταληπτο !

    Reply

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *