Άντε πάλι…

30
Νοέμβριος
2016

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Άντε πάλι… Η φετινή ΑΕΚ δεν βλέπει άσπρη μέρα ούτε όταν καταφτάνει ο πρώτος μεγάλος χιονιάς της φετινής χρονιάς για σχεδόν ολόκληρο τον ελλαδικό χώρο… Και αν κράταγε το 1-2 το συγκρότημα του Μοράις θα λέγαμε για τη νίκη (παρά τις όποιες δυσκολίες…), θα ψάχναμε να βρούμε αν μπορεί ο Πέκχαρτ να βοηθήσει ουσιαστικά (έστω και σαν back up λύση), θα εστιάζαμε στις θετικές εντυπώσεις που άφησαν κάποιες μονάδες, θα στεκόμασταν και στο στατιστικό στοιχείο της δεύτερης συνεχόμενης επικράτησης σε επίσημη αγωνιστική υποχρέωση, θα κοιτάγαμε την επόμενη αναμέτρηση με μεγαλύτερη αισιοδοξία και περισσότερη διάθεση. Και τώρα; Ας το αφήσουμε καλύτερα. Δεν είναι λίγα αυτά που θα διαβάσουμε/ακούσουμε, δεν συνιστούν όλα αυτά κάτι το ευχάριστο για ανάλυση. Εντάξει, δεν κρίθηκε και κάτι σημαντικό, αλλά όπως και να το κάνουμε σε μια ομάδα με αρκετές σκιές ήδη συσσωρευμένες, ένα τέτοιο αποτέλεσμα αποτελεί επιπλέον επιβάρυνση. Ενώ, επί της ουσίας, είναι ένα ακόμα ποδοσφαιρικό μάθημα, και για τις μονάδες, και για το σύνολο, και για τον προπονητή. Τόσο απλά. Αλλά, ποιός μπορεί να πείσει για κάτι τέτοιο τον κόσμο της ομάδας μας;

 

Θα το κόψω εδώ, για έναν απλό λόγο. Δεν έχω καμία διάθεση στο τώρα ούτε για ειρωνεία, ούτε για γκρίνια, ούτε για κριτική, ούτε για μιζέρια, ούτε για κράξιμο, ούτε για σχολιασμό μιας ισοπαλίας με ομάδα Β΄Εθνικής (και ενώ προηγηθήκαμε 0-2…), ούτε για υποθετικές αχνές ελπιδοφόρες καταγραφές. Και ας συμβαίνουν αυτά σε τέτοιες πρόωρες φάσεις του θεσμού του Κυπέλλου. Δεν είμαστε οι πρώτοι, ούτε μας κάθεται κάτι τέτοιο για πρώτη φορά… Το μυαλό κάνει κύκλους και δεν συνιστά κάτι το πονηρό το να μη θέλεις να ασχοληθείς με τέτοια πράγματα. Τι θέση να πάρω; Τι πρόβλεψη για τα μελλούμενα να κάνω; Και είναι και αυτές οι δηλώσεις που γίνονται από πολλούς παίκτες μας (Πατίτο, Μάνταλος, Λαμπρόπουλος) τις τελευταίες ημέρες, πως τίποτα δεν έχει χαθεί για τη φετινή αγωνιστική περίοδο. Προφανώς και εννοούν τη μάχη για τον τίτλο.

 

Από τη μία, είναι θετικό που δεν πετάνε λευκή πετσέτα, που δεν παραδίδουν το πνεύμα τους, που δεν αφήνονται στο έλεος των (προβληματικών) συγκυριών. Δεν τα λένε αυτά για να μας κοροϊδέψουν, ούτε για να κόψει κανένα εισιτήριο παραπάνω η ομάδα/εταιρεία. Το πιστεύουν, το λένε, και υπόσχονται αυτόματα πως θα παλέψουν για κάτι τέτοιο. Δεν έχω λόγο να τους ασκήσω πολεμική τύπου δίκης προθέσεων. Όμως, ανεβάζουν τόσο πολύ τον πήχη που αν δεν τα καταφέρουν θα τεθούν στο επίκεντρο της κριτικής. Όχι τόσο σαν άτομα, αλλά σα νοοτροπία που διακατέχει συνολικά τα μέλη της σημερινής ΑΕΚ. Επομένως, ας δούμε τι θα γίνει στο άμεσο χρονικό διάστημα και τα ξαναλέμε αν αλλάξει κάτι σημαντικά. Είτε ως προς το είδος της απόδοσης της ομάδας, είτε ως προς τη βαθμολογική της θέση. Μπορεί να μην είμαστε η ΑΕΚ του 2012-2013, αλλά δεν είναι σίγουρο πως δεν θα είμαστε σαν τον Παναθηναϊκό και τον ΠΑΟΚ του 2012-2016…

 

ΥΓ. Πόσο ρεαλιστικό είναι να (ανα)ζητάς άραγε τους Σαβέβσκι της εποχής μας; Διάβαζα για τον Τόνι Σαβέβσκι τη Δευτέρα γιατί είχαμε επέτειο του ερχομού του στην ομάδα μας. Ήρθε αθόρυβα, χωρίς τυμπανοκρουσίες και μεγάλα λόγια, και δικαίωσε τα μάλα τους υπευθύνους της επιλογής του με τα (να μου επιτραπεί να τα χαρακτηρίσω έτσι…) φοβερά και τρομερά πεπραγμένα του μέσα στα γήπεδα. Το ευκταίο θα ήταν να βγαίνανε και τώρα τέτοιες περιπτώσεις. Έστω και λίγες σε αριθμό. Όμως, στο σήμερα, είτε γιατί αλλάζουν συχνά τα ρόστερ, είτε γιατί έχουν αλλάξει οι καιροί (και οι παίκτες διακατέχονται από διαφορετικούς στόχους και νοοτροπίες), δεν είναι εύκολο να βρεθούν ποδοσφαιριστές με την ΑΕΚτζήδικη ποδοσφαιρική διαδρομή του Τόνι… Και δεν μιλάμε για το ζήτημα της ποδοσφαιρικής ποιότητας και στόφας, γιατί εκεί -αν κάποια στιγμή τα έσοδα μας το επιτρέψουν- ενδέχεται να δούμε την έλευση πλειάδας κιόλας ικανών (έως πολύ καλών) ποδοσφαιριστών. Μιλάω για το ζήτημα νοοτροπίας και παραγωγής ποδοσφαιρικού έργου με διάρκεια. Αλλά, τώρα που το σκέφτομαι, πόσο δύσκολο είναι να καταπιάνεται κάποιος με τέτοια θέματα ύστερα από ένα 2-2 με την Αναγέννηση Καρδίτσας… Α, ρε ΑΕΚ. Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα πάψουμε ποτέ να σε αγαπάμε.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *