Πρόοδος, στασιμότητα ή οπισθοχώρηση;

31
Δεκέμβριος
2016

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Tο αμπέλι θέλει αμπελουργό, το σπίτι νοικοκύρη και το καράβι, στο γιαλό, θέλει καραβοκύρη (ελληνική παροιμία)

 

Το ημερολογιακό έτος 2016 κλείνει για την ποδοσφαιρική ΑΕΚ μέσα σε κλίμα που παραπέμπει -στις δέουσες αναλογίες- σε ομοβροντίες μεταγραφικών κανονιοβολισμών.  Φυσικά, μην τρελαθούμε, δεν ήρθαν στην ΑΕΚ ονόματα πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών του παγκόσμιου γίγνεσθαι, που θα αναγκάσουν ακόμα και διεθνή μέσα ενημέρωσης να προβούν σε ατελείωτα αφιερώματα, ούτε θα ωθήσουν σε προσέλευση μυριάδων στο αεροδρόμιο… Προς Θεού… Όμως, και αυτό έχει μεγάλη σημασία για τις εν δυνάμει προσδοκίες μας, πρόκειται για ικανούς ποδοσφαιριστές. Ειδικά κάποιοι από αυτούς αν έρθουν και πιάσουν μέσα στα γήπεδα το πικ της απόδοσης τους μπορούν  να ανεβάσουν  το επίπεδο της ομάδας μας. Δεν πρέπει να είμαστε άδικοι, ισοπεδωτιστές, μιζεριάδες, βιαστικά μηδενιστές, και να μην αναγνωρίζουμε τη διοικητική κινητικότητα. Αυτό, αρχικά, συνιστά συναίσθηση από την πλευρά της επίσημης ΑΕΚ του κλίματος που επικρατούσε στον κόσμο της Ένωσης.

 

Από την άλλη, αποτελεί -κατά βάση-  σοβαρή μέσα στο καταχείμωνο προσπάθεια ενίσχυσης του έμψυχου υλικού. Και γιατί έχουμε και ορισμένες αποχωρήσεις (π.χ, βλ. Πλατέλλας), και γιατί ετοιμάζονται και ορισμένες άλλες, και γιατί σε κάθε μεταγραφική περίοδο μια ομάδα -που σέβεται τον εαυτό της- οφείλει να επιχειρεί το κάτι παραπάνω που θα σηματοδοτήσει έμπρακτη και γρήγορη βελτιωσιμότητα του αγωνιστικού βεληνεκούς της. Πόσο μάλλον, όταν μιλάμε για την ΑΕΚ που ιστορικός της προορισμός είναι η κατάκτηση της κορυφής, η συχνή έφοδος στον ουρανό των επιτυχιών. Από τη στιγμή που από μόνη της έχει εξασφαλίσει (παρά τις όποιες εποχιακές παρασπονδίες) διαχρονική εύφημο μνεία και κατοχή υψηλού αύξοντα αριθμού στις συνειδήσεις των ουδέτερων φιλάθλων, αυτό που επιδιώκει κατά καιρούς είναι τις ενέσεις ανατροφοδότησης και αναζωογόνησης της υπερηφάνειας που προσδίδουν οι τίτλοι και ενδεχόμενες ευρωπαϊκές διακρίσεις. Σε αυτή τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο, λοιπόν, η Ένωση κατάφερε να αιφνιδιάσει. Προχώρησε στην απόκτηση ποδοσφαιριστών (το ψάχνει και για κάποιους ακόμα…), που άλλοι θα μπορέσουν να διεκδικήσουν τις πιθανότητες τους από τώρα, ενώ κάποιοι άλλοι όπως ο Γιακουμάκης θα ενσωματωθούν στο ξεκίνημα της νέας αγωνιστικής περιόδου.

 

 Ήταν μια καλή χρονιά για την ΑΕΚ; Θα το πω ακριβώς έτσι όπως το αισθάνομαι και το βλέπω. Αν συνυπολογίσουμε πως από τη στιγμή που η ομάδα βρέθηκε στα τάρταρα της Γ΄Εθνικής παρουσιαζει ανοδική πορεία, ναι. Με γνώμονα τη συνολική πορεία, προχωρήσαμε και στο 2016, ειδικά στο πρώτο του μισό που κατά γενική ενωσίτικη ομολογία κύλησε πολύ καλά… Όμως, στην περίοδο 2016-2017, βγήκαμε νωρίς έξω από την κούρσα του πρωταθλήματος παρότι όλοι οι άμεσοι αντίπαλοι μας, και ο Ολυμπιακός ανάμεσα τους…, δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο… Μπάλα δεν παίξαμε, οι προπονητές μας συχνά δίνουν αφορμές για πικρόχολα σχόλια, οι μονάδες μας υστέρησαν σχεδόν όλες, ενώ αγωνιστική ταυτότητα δεν βρήκαμε ούτε στο αστυνομικό τμήμα της γειτονιάς μας, που λέει ο λόγος… Το γενικότερο επίπεδο του εγχώριου ανταγωνισμού κατρακυλάει, και η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να το εκμεταλλευτεί. Με δικά της λάθη εναρμονίστηκε με την ευρύτερη πτωτική τάση… Η ομάδα λειτούργησε από τον Οκτώβρη και ύστερα σαν κοπερατίβα που γέμισε τους οπαδούς της με προϊόντα όπως η απογοήτευση, ο προβληματισμός, και αυτό για να ξεπεραστεί χρειάζεται σημαντική προσπάθεια και σοβαρά αποτελέσματα…

 

Επομένως, τώρα, στο υπόλοιπο της σεζόν θα πρέπει να παλέψουμε για να δούμε αν στο τέλος (στις αρχές του ερχόμενου καλοκαιριού, για την ακρίβεια) μπορούμε να μιλήσουμε για πρόοδο, στασιμότητα ή οπισθοχώρηση. Ο στόχος του Κυπέλλου παραμένει ανοιχτός, ενώ και η δεύτερη θέση στο πρωτάθλημα είναι κάτι που μια σταθερή ΑΕΚ μπορεί να διεκδικήσει με αυξημένες πιθανότητες επίτευξης του στόχου. Φοβάμαι, μονάχα, μην το ρίξουμε -στην περίπτωση απευκταίων σεναρίων…- σε δικαιολογίες του τύπου πως είχαμε μικρότερη διαφορά από τον Ολυμπιακό σε σχέση με πέρυσι, άρα όλα οκ… Τέτοιες συγκρίσεις με μεγέθη του -31, είναι σα να συγκρίνεις τη μέση θερμοκρασία μιας αφρικανικής χώρας με την αντίστοιχη της Λαπωνίας…

 

ΥΓ. Υπάρχει, βέβαια, η προοπτική του γηπέδου. Mας λένε πως κάτι θερμαίνεται εκεί. Εξακολουθώ να πιστεύω πως το ένα δεν αναιρεί το άλλο, και κυρίως δεν το σκεπάζει… Υπό την έννοια πως όταν πήραμε το Μάη το Κύπελλο δεν έπαψε να είναι άκρως προβληματική συνθήκη η μεγάλη καθυστέρηση (σε σχέση με το αρχικό χρονοδιάγραμμα…) στο ζήτημα της ανέγερσης του νέου μας γηπέδου στα ιερά χώματα της Νέας Φιλαδέλφειας. Έτσι και τώρα, αν πάρουμε άδεια και ξεκινήσουμε λίγο αργότερα τα έργα, ναι μεν θα μιλάμε για την έμπρακτη (και λυτρωτική…) προώθηση ενός από τα μεγαλύτερα ζητήματα στην ένδοξη ιστορία του συλλόγου μας, αλλά αυτό δεν θα μπορεί να αποτελεί μάσκα ή άλλοθι για ενδεχόμενο αγωνιστικό καταποντισμό -αν λάβει χώρα κάτι τέτοιο, ως ενδεχόμενο το αναφέρουμε- μέχρι τον Ιούνη του 2017… Δεν είναι πως τα θέλουμε όλα δικά μας, επομένως πως ψαχνόμαστε σε όλα για το ιδανικότερο. Κάθε άλλο. Τέτοιες αναζητήσεις ανήκουν μονάχα στους αιθεροβάμονες και σε όσους θέλουν να ξεγελάσουν τον πολύ κόσμο. Απλά, άλλο το ένα, άλλο το άλλο…

 

ΥΓ1. Καλή χρονιά σε όλους και σε όλες! Κυρίως υγεία, και ύστερα όσο το δυνατόν μεγαλύτερη προσέγγιση γίνεται στην επίτευξη των στόχων που θέτει ο καθένας και η καθεμία (προσωπικών, επαγγελματικών, οικογενειακών, οπαδικών, κάθε είδους και προέλευσης…). Η τελική αποτελεσματικότητα δεν είναι κάτι που περνάει από το χέρι μας, αυτό που όμως μπορούμε να εξαντλήσουμε μέχρι τελευταίας ικμάδας είναι οι προσπάθειες μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *