Μετέτρεψε μια σεζόν οπισθοδρόμησης σε (προωθητικά) μεταβατική…

04
Ιούνιος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Προφανώς και είναι καλύτερα να κάνεις ενδοσκόπηση και διερεύνηση δεδομένων «καβάλα στο άλογο», παρά «πεσμένος» και «χτυπημένος» στο έδαφος. Γιατί, ψάχνοντας το σημείο ισορροπίας η αρχική σου θέση δεν είναι κάτι για το οποίο ντρέπεσαι ή δεν αντέχεις. Με την ποδοσφαιρική ΑΕΚ δεύτερη στο φετινό πρωτάθλημα (μετά την ολοκλήρωση όλων των αγωνιστικών υποχρεώσεων) δεν έχεις και πολλά περιθώρια να είσαι μουτρωμένος. Να έχεις παράπονα, ενστάσεις, απορίες, και προβληματισμούς, ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ. Αλλά, με σκοπό να πας ακόμα καλύτερα στο άμεσο μέλλον. Όταν κάτι κινείται προς τα εμπρός, δεν μπορείς εσύ να μένεις στάσιμος.

 

Από το τέλος της αγωνιστικής περιόδου 2006-2007, με τον Σέρα Φερέρ στον πάγκο, είχαμε να τελειώσουμε σεζόν και να είμαστε εδραιωμένοι στη δεύτερη θέση και να κοιτάγαμε μόνο προς τα πάνω. Το τι έγινε, βέβαια, την επόμενη αγωνιστική περίοδο είναι γνωστό και το «έτος Βάλνερ» με την ευγενική χορηγία της τότε ΕΠΟ -και την ατολμία της δικής μας διοίκησης- θα μνημονεύεται για πολλά χρόνια ακόμα… Η ΑΕΚ, την περασμένη Τετάρτη, μέσα σε ένα ενενηντάλεπτο άλλαξε τα δεδομένα υπέρ της και μετέτρεψε μια σεζόν οπισθοδρόμησης σε (προωθητικά) μεταβατική… Αυτό είναι κάτι σπάνιο. Oι δύο αγώνες, στη Νέα Σμύρνη και στην Τούμπα, άλλαξαν θέση στο χαλί και μας το έστρωσαν μπροστά στα δικά μας πόδια. Από εμπόδιο έγινε παράμετρος παραπέρα εξέλιξης… Μένει να το αξιοποιήσουμε, γιατί οι χαμένες ευκαιρίες δεν είναι λίγες, και στη δική μας ιστορία, και γενικώς… Φερειπείν, είναι προτιμότερο για εμάς να γίνει «της Χαρτς» (έστω και για ένα γύρο), παρά «της ΑΙΚ Στοκχόλμης»…

 

Αν το δούμε στο συμβολικό πεδίο, η ΑΕΚ βρίσκεται σε ανοδική πορεία. Έχει φτάσει ένα βήμα πριν την κορυφή του εγχώριου ανταγωνισμού και αν η ίδια δεν τα κάνει ξανά μαντάρα όπως πέρυσι (δηλαδή να χάσει τσάμπα και βερεσέ σχεδόν τη μισή σεζόν…), όντως έχει πολλές πιθανότητες να διεκδικήσει τον τίτλο του πρωταθλήματος. Όχι στη φαντασία μας, αλλά με τα δεδομένα που το μυαλό ανασύρει από το σύστημα της εγχώριας επαγγελματικής «οργανικής κοινωνίας». Όμως, εδώ αρχίζουν τα επιμέρους. Μεταγραφές θα γίνουν (ενδεχομένως και κάποιες αρκετά «ανεβαστικές»), ο κόσμος βρίσκεται σε ανάταση, ο Τίγρης φαίνεται πως πήρε μια πρώτη ρεβάνς για την ήττα στο Βόλο, οι αντίπαλοι δεν τρομάζουν (οι αποστάσεις είναι μικρές και ενίοτε με εμάς από πάνω), εμείς έχουμε διδαχτεί πολλά από τη σεζόν που τελείωσε, διαθέτουμε ικανότατο προπονητή που μας αγαπάει εσώψυχα και κάνει γκελ σε όλους (και εντός και εκτός «κιτρινόμαυρης» οικογένειας), οι ουδέτεροι μας αντιμετωπίζουν με θετική αύρα, η προοπτική φαίνεται πως είναι απτή.

 

Όμως, πρέπει να έχουμε βάθος και εναλλακτικές λύσεις για κάθε θέση ώστε να μην χάνεται η ισχύς μέσες άκρες, πρέπει οι βασικοί να αποδίδουν καλά έως πολύ καλά στο 75% και βάλε… των υποχρεώσεων που θα έχουν, να γίνει σωστός καταμερισμός δυνάμεων και πνευματικών λειτουργιών (λόγω και των ευρωπαϊκών υποχρεώσεων που το λιγότερο αφορούν σε 4 αγώνες…), πρέπει η ομάδα να κατοχυρώσει ταυτότητα και να προκαλεί στους αντιπάλους ένα καθοριστικό για την εξέλιξη των αναμετρήσεων σεβασμό. Το γεγονός πως η ΑΕΚ πήγε στον τελικό του Κυπέλλου αποκλείοντας μάλιστα τον Ολυμπιακό, το γεγονός πως βγήκε δεύτερη, δεν θα μας κάνει να ξεχάσουμε όλες τις δυσλειτουργίες, τα λάθη και τις αδυναμίες της περιόδου 2016-2017. Το καλό είναι πως το κλίμα έχει αλλάξει και βλέπουμε όλοι, μα όλοι, διαφορετικά τις επερχόμενες υποχρεώσεις. Με αδημονία, με πίστη, με πάθος, με διάθεση για στήριξη, με ποδοσφαιρικό κέφι και ΑΕΚτζήδικη «.αύλα». Όπως, δηλαδή, πρέπει να γίνεται με μια ακμάζουσα ομάδα. Είναι η ΑΕΚ ακμάζουσα ομάδα; Κατά τεκμήριο, με βάση δηλαδή τα αποτελέσματα, ΕΙΝΑΙ. Με κριτήριο τα επιμέρους, θέλει περισσότερη δουλειά και μεγαλύτερη σταθερότητα, για να αγγίξει την ίδια την Ακμή.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *