Αν πετύχουμε, θα μας αρέσουν οι φωτογραφίες με τις συγκεκριμένες φανέλες…

27
Ιούνιος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Κάθε μέρα που περνάει ψάχνουμε στο ρεπορτάζ των συναδέλφων να δούμε τι γίνεται στο μεταγραφικό «κυνήγι» στο οποίο έχει επιδοθεί η ομάδα μας. Αφού έτσι λοιπόν θα πάει και αυτό το καλοκαίρι, και μέχρι να αρχίσουν και τα πρώτα φιλικά προετοιμασίας, ας το ρίξουμε λίγο σε μια κάπως πιο σκωπτική προσέγγιση. Εξάλλου, είναι μέρες που η θερμοκρασία έχει ανέβει (και θα αγγίξει υψηλότατα όρια που αλλάζουν την καθημερινότητα στο τέλος της εβδομάδας…), οι εξελίξεις στο ελληνικό ποδόσφαιρο (αν κρίνουμε από τα προφανή αδιέξοδα στα οποία βρίσκεται ο ένας από τους τρεις βασικούς ανταγωνιστές μας, ο Παναθηναϊκός) δεν προμηνύουν κάτι το θετικό για το συνολικό οικοδόμημα. Επομένως, μπορούμε να το ελαφρύνουμε κάπως. Εξάλλου, τι μπορεί να πει κάποιος λίγο πριν τα τέλη Ιούνη;

 

Φαίνεται πως στις αρχές της δεκαετίας που διανύουμε είχαμε καλή ομάδα, ή τέλος πάντων στη σημερινή ΑΕΚ ορισμένοι παίκτες του τότε είχαν αφήσει θετικότατες εντυπώσεις. Εντάξει, για τον Σκόκο είναι λογικό να συμβαίνει κάτι τέτοιο, γιατί ο άνθρωπος ξέρει πολλά καντάρια μπάλα (υπό το πρίσμα της τεχνικής κατάρτισης). Βέβαια, το μόνο που δεν ξέρει κανείς, ούτε καν ο ίδιος μου φαίνεται…, είναι το πού θα συνεχίσει την καριέρα του. Άλλα λένε εδώ, άλλα εκεί, γενικώς το πράγμα δυσκολεύει, αλλά στα σοβαρά για αυτήν την υπόθεση θα τα πούμε σύντομα (μόλις έχουμε ουσιαστική τελική εξέλιξη, κάτι που δεν συμβαίνει τις στιγμές που γράφονται αυτές οι γραμμές…).

 

Να, λοιπόν, που και ο Κλωναρίδης δεν ξεχάστηκε. Η αποψιλωμένη ΑΕΚ του 2012 αποδεικνύεται πως ήταν «προϊόν των άμεσων αναγκών του τότε», αλλά δεν χρειάζεται να ξύνουμε πληγές. Πάντως, επειδή πολλοί αμφισβητούν ορισμένες επιλογές στο σήμερα, εγώ θεωρώ πως δίχως το παραμικρό δείγμα γραφής από αγωνιστικά δεδομένα, δίχως καν να έχουν γίνει οι μισές κιόλας μεταγραφικές κινήσεις, δεν έχει νόημα να ψάχνω να βρω μάστορα για να στήσω σταυρούς σε δημόσια θέα… Υπομονή, γιατί αποτελεσματικότητα μπορεί να προκύψει και από εκεί που δεν το περιμένουμε. Αν συμβιβαστούμε με το γενικότερο χαμηλό ταβάνι των καιρών, θα βλέπουμε με άλλο μάτι τις κινήσεις της ΑΕΚ. Και αν -εν τέλει- αποτύχουν, εδώ θα είμαστε να τα πούμε…

 

Όσο για τις καινούριες φανέλες, ας πω και εγώ την άποψη μου. Καταρχήν δεν είμαι ειδικός, ούτε δίνω μεγαλύτερη βαρύτητα από όση αρμόζει στο θέμα. Λέμε απλά την άποψη μας, με βάση το προσωπικό μας γούστο και δεν μετατρέπουμε τη συζήτηση για ένα θέμα αισθητικής σε αφορμή για έριδες και ανούσιες πολεμικές. Αν δεν λάβει χώρα κάτι ακραίο, π.χ. να μας εμφανίσουν ως τρίτη κάποια φανέλα που να παραπέμπει ευθέως σε ένα βασικό αντίπαλο, δεν τρέχει και τίποτα… Είμαι από αυτούς που δεν ξεχνάνε, πάντως, πως η παραδοσιακή φανέλα της ΑΕΚ είναι η κίτρινη. Επίσης, τρίτη συνεχόμενη χρονιά με τη ριγέ ως βασική, είτε μονιμοποιεί μια τάση, είτε εξυπηρετεί συγκεκριμένα (προσωπικές κατά πάσα πιθανότητα) επιλογές. Από εκεί και πέρα, η γκρίζα από μόνη της δεν μου λέει απολύτως τίποτα το ιδιαίτερο, στρώνει πολύ όμως με το κίτρινο σορτσάκι και τις κίτρινες κάλτσες, έτσι ώστε να προχωράω παραπέρα. Η τρίτη έχει κάνει πολύ ντόρο, που κατ΄εμέ είναι λίγο υπερβολικός, καθώς πολύ καλή ιδέα ο ανάγλυφος δικέφαλος αετός, αλλά δεν κάνει και καμία φοβερή διαφορά στη συγκεκριμένη μπλούζα κατά την προσωπική μου άποψη… Τες πα, το ξεκαθαρίσαμε πως απλά τη γνώμη μας λέμε και το βασικότερο είναι πως αν η ομάδα παίξει καλά, αν η ομάδα πετύχει τους στόχους της, θα μας αρέσουν πολύ οι φωτογραφίες των πανηγυρισμών και των αποτυπώσεων των αγώνων που έφεραν τις όποιες επιτυχίες, με τις ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ φανέλες…

 

ΥΓ. Για την κατάσταση στον Παναθηναϊκό έχω να πω -προς ώρας- τρία πράγματα. Το πρώτο είναι πως φαίνεται πως -πλην συνταρακτικού απροόπτου- απομένουν πια η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ σε αυτό που λέμε ατύπως «σύνοδος κορυφής» του εγχώριου επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Δεύτερον, το ελληνικό ποδόσφαιρο οφείλει στον εαυτό του να δει σοβαρά το μέλλον του, γιατί ακόμα και αν κάποιοι επιβιώνουν ή προοδεύουν (όπως θεωρώ πως θα γίνει με την ΑΕΚ τα επόμενα χρόνια) σε περιβάλλοντα προβληματικά, θα έχουν μειωμένες προοπτικές και οι ίδιοι. Και τρίτον, τα μαθήματα που πήραμε εμείς το 2012-2013, θαρρώ πως μας επιτρέπουν να καταλαβαίνουμε πιο εύκολα κάποια πράγματα, αλλά και να μην επιδεικνύουμε την παραμικρή αλαζονεία μπροστά στα σοβαρά προβλήματα των άλλων. Και ας μας βολεύει πρακτικά να είναι λιγότεροι οι άμεσοι ανταγωνιστές…

 

Εμάς μας ενδιαφέρει να ισχυροποιηθούμε τόσο, ώστε να επικρατούμε επί των άλλων όταν βρίσκονται σε καλή κατάσταση, αλλά και να είμαστε ικανοποιημένοι με τον εαυτό μας (και όχι απλά να επιπλέουμε σε μια λίμνη που έχει παραγίνει λερωμένη και επικίνδυνη).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *