Περί των πρώτων φιλικών…

13
Ιούλιος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Στην περίοδο της καλοκαιρινής προετοιμασίας οι ομάδες ως γνωστόν δίνουν ένα σημαντικό αριθμό φιλικών. Φυσικά, σε άλλη κατάσταση βρίσκεται μια ομάδα όταν διεξάγονται τα πρώτα της, και σε άλλη όταν προς το τέλος της προετοιμασίας δίνει τα τελευταία. Στα πρώτα οι παίκτες ψάχνουν στην κυριολεξία να βρουν τους βηματισμούς τους, στα τελευταία το σύνολο δεν μπορεί να κρύψει τις αδυναμίες του, ενώ οι όποιες αρετές του είναι πια ευδιάκριτες. Γενικώς, τα καλοκαίρια έχουν το δικό τους «τρόπο »και όσον αφορά στα αγωνιστικά μέτωπα, όπως π.χ. και σε άλλα (βλ. μεταγραφές).

 

Είναι δύσκολο να πείσεις όλο το φίλαθλο κόσμο μιας ομάδας να δει τα πρώτα φιλικά, που επειδή λαμβάνουν χώρα στο εξωτερικό μπορούν να γίνουν αντιληπτά μονάχα μέσα από τηλεοπτικούς δέκτες. Σε αυτά ξέρουμε πολύ καλά πως α) τα αποτελέσματα δεν έχουν καμία σημασία (εκτός και αν φας καμία συντριβή και ξεσπάσει «εξέγερση» στο εσωτερικό σου), β) πως οι ομάδες δεν μπορούν να βγάλουν τρεξίματα και αντοχές και γ) το μόνο που μπορούμε να δούμε είναι κάποιες ατομικές στιγμές και κάποια ομαδικά στησίματα σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα ενός πρώιμου φιλικού αγώνα. Εντάξει, μέσα από τέτοιες διαδικασίες έχουμε την πρώτη επαφή με τα νέα αποκτήματα και τα παρατηρούμε για να μπορέσουμε να καταλάβουμε περί τίνος πρόκειται (πάνω-κάτω)… Σε κάποιες περιπτώσεις, μάλιστα, μιλάμε για πραγματικό face control, που όμοιο του δεν γίνεται ούτε στα μαγαζιά της νύχτας ή σε λέσχες φίλων αστυνομίας… Στα φιλικά παίζεται ποδόσφαιρο, αλλά ένα συγκεκριμένο υπόδειγμα του, που απέχει από το κανονικό της επίσημης αγωνιστικής περιόδου… Επομένως, ναι μεν προκύπτουν συμπεράσματα, αλλά αυτά φιλτράρονται από τις ιδιαιτερότητες της εποχής και του είδους του ποδοσφαίρου που μπορεί να παίξει μια ομάδα τον πρώτο μήνα του χτισίματός της…

 

Φυσικά, καθώς η προετοιμασία προχωράει, καθώς πλησιάζουν και οι πρώτες επίσημες υποχρεώσεις, αλλά και καθώς τα πόδια λύνονται μετά από ένα συγκεκριμένο στάδιο, τα φιλικά αποκτούν μεγαλύτερη αξία. Η ΑΕΚ ακόμα είναι περίπου στο πρώτο στάδιο… Επομένως, δεν θα συμμεριστώ κάποια ιδιαίτερη εξύμνηση, αλλά θα κρατήσω μια αισιόδοξη νότα που διαχέεται. Ως εκεί. Στο σήμερα, το κάτι παραπάνω, είτε μου μοιάζει αναγκαιότητα να ειπωθεί κάτι, είτε είναι τυφλός οπαδισμός. Κακό πράγμα η βιασύνη, επομένως μπορούμε να αρκεστούμε στο γεγονός πως άρχισαν πια οι αναμετρήσεις και μπήκαν στην κουβέντα μας ξανά ποδοσφαιρικά δεδομένα μετά από μήνες. Εξάλλου, αν θυμηθούμε το παρελθόν όποια ομάδα «πέταγε» τέτοιο καιρό, σε λίγους μήνες σερνόταν. Ένα καλοκαίρι του Ολυμπιακού επί Σόλιντ και ένα ταξίδι του Παναθηναϊκού στη Β. Αμερική (λίγο πριν πάρει η πολυμετοχικότητα για τα καλά την κατιούσα…) είναι τα πιο τρανταχτά παραδείγματα…

 

ΥΓ. Όσο και αν είναι περίεργο, αυτή την εποχή δεν πρέπει να «πετάς», γιατί τότε ή προετοιμάζεσαι για κάτι άμεσο ή τη φετινή χρονιά έχεις αποφασίσει να κατεβάσεις πολύ τον πήχη. Π.χ., αν η ΑΕΚ ενδιαφερόταν μονάχα για ευρωπαϊκή πορεία θα έπρεπε να φορτσάρει τόσο πολύ στις αρχές της σεζόν, που θα έκανε κατά πάσα πιθανότητα γύρω στον Οκτώβρη μια κοιλιά «ναααα…», που λένε. Όταν, όμως, θέλεις και να μπεις σε ομίλους (ας πούμε του Europa League για να είμαστε εγκρατείς…) και τα πρωτεία στη χώρα σου, η προετοιμασία αποκτάει μεγαλύτερη σημασία και τα πράγματα είναι πιο σύνθετα… Επομένως, και κρίνονται πολλά για τη φετινή ΑΕΚ στο ανύποπτο του σήμερα, αλλά και η ομάδα θέλει τη στήριξη μας γιατί φέτος (φαίνεται πως) πάμε για κάτι καλό. Επομένως, η προσπάθεια είναι δύσκολη εξ΄ορισμού…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *