Δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας…

26
Ιούλιος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Εντάξει, το βράδυ της Τρίτης καταλάβαμε -για άλλη μια φορά- πως δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα δικά μας. Τουλάχιστον, όχι προς το παρόν.

 

Στο μέλλον, ίσως.  Όταν η ΑΕΚ θα είναι τόσο ισχυρή όσο μπορεί, ενδέχεται να είναι πολλαπλές και ταυτόχρονες  οι απολαύσεις μας. Στο σήμερα, η χαρά μας για την άδεια για το γήπεδο δεν περιγράφεται. Και θεωρώ πως θα κορυφώνεται όσο περνάνε οι μέρες. Αλλά, για αυτά θα τα πούμε σε επόμενα κείμενα, και αφού πρώτα δώσουμε όλοι το παρών μας στη χαρμόσυνη τελετή της Πέμπτης. Πριν καταπιαστώ με τα αγωνιστικά του αγώνα με την ΤΣΣΚΑ Μόσχας θα πω κάτι, που το πιστεύω ακράδαντα. Η ΑΕΚ είναι μια ιστορία που είναι δύσκολο να την καταλάβουν πολλοί. Άλλοι γιατί δεν νοιάζονται (δικαίωμα τους), άλλοι γιατί δεν θέλουν.  Όμως, αν το ψάξεις ουσιαστικά και σε βάθος, βάζεις τη δική σου υπογραφή σε ένα διαρκές συμβόλαιο εθελοντικής δέσμευσης.

 

Η ΑΕΚ στην ιστορία της έχει πολλά τρωτά, αρκετές σκιές και ορισμένα εγκληματικά λάθη, αλλά έχει ένα μοναδικό τρόπο λειτουργίας, και πολλούς τόνους από guts…  Δεν αποτελούμε μια συνηθισμένη περίπτωση και το μεγάλο μας όπλο είναι πως σε μεγάλο ποσοστό ενδυναμωνόμαστε από αυτό που φαίνεται πως είναι το μεγάλο μας κουσούρι. Τώρα, πια, τα δάκρυα μας δεν είναι αλμυρά, αλλά γλυκά! Δεν τσούζουν, αλλά μας απαλύνουν τον πόνο για όσα έχουμε περάσει (πρωτίστως με δικές μας ευθύνες) και μας υπόσχονται πολλά στο άμεσο μέλλον… Mπορεί σε ορισμένους κάποια πράγματα να φαίνονταν εμμονές και «ακατανόητες κινήσεις», όμως με την τελική λύση που δόθηκε στόματα ανόητων κλείνουν για πάντα, οι πρόγονοι μας δεν θα ανησυχούν πως θα χαθεί αυτό που μας άφησαν, και η ΑΕΚ θα προχωρήσει ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΛΛΟΝ ΛΑΜΠΡΟ, στο οποίο έχουμε τα φόντα να διδάξουμε πολιτισμό και αθλητικό ήθος. Πέρα από τίτλους και αγωνιστικές διακρίσεις… Μεγάλη μέρα αυτή η Τρίτη του Ιούλη του 2017, που δίνει τη δυνατότητα σε κάτι ήδη μεγάλο να γίνει ακόμα μεγαλύτερο!

 

Στο γήπεδο μέσα, λοιπόν, απέναντι σε μια ΤΣΣΚΑ που δεν τρόμαξε κανέναν, που απλά έκανε αυτό που μπορούσε και ήξερε (και όχι σε όλον τον αγώνα, μάλιστα), η ΑΕΚ πέταξε μια καλή ευκαιρία να μείνει για τα καλά στο παιχνίδι μιας σημαντικής πρόκρισης.  Όμως, αυτό σημαίνει πως ακόμα δεν είμαστε έτοιμοι για τέτοιες προκλήσεις. Μάλλον, πρέπει να κάνουμε τα απαραίτητα πρώτα βήματα στον ευρωπαϊκό ανταγωνισμό (π.χ. ζητείται η πρώτη νίκη από το 2011…) και μετά να ζητάμε υπερβάσεις. Αυτό υπαγορεύει η λογική, και φαίνεται πως η ΑΕΚ δεν μπορεί να ξεφύγει από τις προσταγές της…  Δεν καταφέραμε να αποκτήσουμε πλεονέκτημα όταν ήμασταν καλύτεροι, δεν αποφύγαμε δύο γκολ κυριολεκτικά από το πουθενά και ήμασταν ουσιαστικά ακίνδυνοι στο τελευταίο κομμάτι της αναμέτρησης.

 

Εντάξει, έγιναν ατομικά λάθη. Εντάξει, μπορούμε να πούμε πράγματα για τη διαχείριση του Μανόλο Χιμένεθ. Όμως, θα πρέπει να το κάνουμε με σύνεση και όχι με αυτοκαταστροφική βιασύνη. Η ΑΕΚ στο πρώτο ημίχρονο δεν υστερούσε. Δέχτηκε, όμως, στο τέλος (στο χειρότερο δυνατό χρονικό σημείο…) ένα  γκολ που άνετα θα μπορούσε να αποφευχθεί και άλλαξαν πολλά. Ήρθε και το δεύτερο και είχαμε πολλά λεπτά μπροστά μας να σκεφτούμε όλα τα κακά της (αγωνιστικής μας) μοίρας… Οκ. Πάσο. Απλά, να θυμόμαστε πως η χρονιά τώρα ξεκίνησε και πως αυτό που προέχει είναι να βελτιωθεί η ομάδα όσο περισσότερο γίνεται, σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό τομέων… Αυτό που πρέπει να κάνουμε εμείς που δεν αγωνιζόμαστε πάνω στο γρασίδι είναι να χαλιναγωγήσουμε τις επιθυμίες μας και να οριοθετήσουμε το ταβάνι μας σε συμβατά με την πραγματικότητα περιεχόμενα. Μετά όλα θα είναι πιο εύκολα…. Μετά το 0-2 της Τρίτης, ο επαναληπτικός έγινε πολύ δυνατό τεστ χαρακτήρα για την ομάδα, επομένως για όλους μας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *