Το μεγαλύτερο φετινό χαστούκι

24
Οκτώβριος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Πήγαινα με όρεξη σήμερα για να παρακολουθήσω τον αγώνα της ομάδας μας με τον Ατρόμητο. Επιστροφή στο ΟΑΚΑ μετά από αρκετό καιρό και ένας δυνατός αντίπαλος απέναντι μας να προδιαθέτει για μία άκρως ενδιαφέρουσα ποδοσφαιρική αναμέτρηση.

 

Ψιχάλα, όχι και τόσο χαμηλή θερμοκρασία, αλλά μεγάλη παγωμάρα λόγω του «κεκλεισμένων των θυρών»… Τα άδεια γήπεδα δεν σκοτώνουν το ποδόσφαιρο, αποτελούν όμως δείγματα για το πώς θα ήταν αυτό νεκρό… Ανεξάρτητα, πάντως, από το πού θα έβλεπε ο καθένας και η καθεμία από εμάς τον αγώνα αυτόν, διψάγαμε ΟΛΟΙ για ΑΕΚ και ήμασταν εντόνως (θετικά) επηρεασμένοι και από το πρόσφατο ματς στο Μιλάνο. Το πώς έφυγα από το γήπεδο, δεν χρειάζεται να το περιγράψουμε γραπτώς.

 

Ήταν το μεγαλύτερο φετινό χαστούκι. Ηττηθήκαμε σε έναν αγώνα στον οποίον ο πανάξιος αντίπαλος δεν έκανε και καμία τρομερή εμφάνιση. Οι άνθρωποι έκαναν το αυτονόητο και τους βγήκε γιατί η ΑΕΚ για άλλη μία φορά είχε διάθεση για επικίνδυνα παιχνιδίσματα… Οι Περιστεριώτες ήταν σοβαροί, ήταν πειθαρχημένοι και ήξεραν τι θέλουν να κάνουν. Ευτυχώς που δεν ήταν και τολμηρότεροι, γιατί θα ήταν ακόμα χειρότερα τα πράγματα για εμάς. Μην κοροϊδευόμαστε…  Είναι, πάντως, έτσι το φετινό πρωτάθλημα που δεν έχει κριθεί τίποτα, ακόμα και αν φανεί πρόσκαιρα πως τα πράγματα στράβωσαν. Μάλλον, για καιρό, θα μοιράζουμε κάθε εβδομάδα σε άλλη ομάδα, ως εκείνη που κερδίζει κάθε φορά τις εντυπώσεις, «τα μετάλλια του πρόσκαιρου»… Αυτό ναι μεν αυξάνει το ενδιαφέρον γενικώς, αλλά φλερτάρει και με τη φαρσοκωμωδία αν οι ομάδες δεν πείσουν τους ίδιους τους φίλους τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα…

 

Όσον αφορά στην ΑΕΚ και τις εγχώριες της υποχρεώσεις, ΟΝΤΩΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΡΑΒΩΣΑΝ. Δεν θέλω να μπω σε διαδικασίες απονομής ευθυνών, γιατί τώρα προέχουν οι διαχειρίσεις και οι επιλύσεις. Θα πω μονάχα κάτι. Αν το αξίζουμε, ας το πάρουμε. Αν δεν το αξίζουμε, ας πάρουμε ακριβώς εκείνο που μας αξίζει. Τελεία και παύλα. Στα πρωταθλήματα που παίρναμε εκείνα τα χρόνια προφανώς και είχαμε διαστήματα κακά, προφανώς και φέρναμε αποτελέσματα που δεν μας άρεσαν. Όμως, πείθαμε τους πάντες για την ικανότητα μας. Σήμερα, ΑΠΛΑ ΓΕΜΙΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΜΕ ΥΠΟΨΙΕΣ ΠΩΣ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΙΚΑΝΟΤΕΡΟΙ, αλλά αυτό δεν φτάνει για κάτι ουσιαστικό…

 

Μετά την ήττα-σοκ από τον Ατρόμητο, είμαστε όλοι βυθισμένοι σε μία δεξαμενή στεναχώριας και το στέγνωμα μας δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι εύλογο μετά από τέτοια σκαμπανεβάσματα. Είναι σίγουρο πως όποια ομάδα κόψει το νήμα πρώτη στο τέλος του φετινού μαραθωνίου της Σούπερ Λιγκ, ναι μεν θα το χαρεί πάρα πολύ, αλλά συνάμα -μετά από μία τόσο ψυχοφθόρα διαδικασία (όπως διαφαίνεται μετά τις πρώτες 8 αγωνιστικές)- θα πρέπει συνάμα να μαζέψει και τα κομμάτια της… Δεν ξέρω τι θα γίνει αργότερα. Μπορεί κάποια ομάδα, ναι και η ΑΕΚ…, να κάνει ένα σερί και να κλείσουν στόματα και να «απογειωθούν» ψυχές και συναισθήματα. Όμως, στο σήμερα, γίνεται χαμός.

 

ΥΓ. Φοβάμαι πως μετά από τέτοια ήττα και συνυπολογίζοντας και κάποιες άλλες πρόσφατες «εσωτερικής υφής» παραμέτρους θα βγουν «από τους λάκκους διάφορα φίδια» εσωστρέφειας. Πρέπει σε στιγμές δύσκολες, όπως αυτές, να επιδείξουμε ΟΛΟΙ τη δέουσα σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Είτε μας πνίγει το δίκιο, είτε αισθανόμαστε θιγμένοι, οφείλουμε να βάλουμε την ΑΕΚ πιο πάνω. Δεν είναι εύκολο, αλλά αν δεν το κάνουμε ΘΑ ΓΙΝΟΥΝΕ ΜΕ ΠΕΡΙΣΣΗ ΕΥΚΟΛΙΑ (και με μεγάλες «αναπτυσσόμενες ταχύτητες» χειρότερα τα πράγματα). Μας περιμένει ο ικανότατος ποδοσφαιρικά Πανιώνιος, γιατί οι υποχρεώσεις τρέχουν πιο γρήγορα από τα «ψυχολογικά μας προβλήματα».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *