Μεσοβδόμαδα καλά το πάμε

27
Οκτώβριος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Η ιστορία της ΑΕΚ δεν τεμαχίζεται. Ξεκίνησε από την πρώτη μέρα της ίδρυσης του σωματείου μας και συνεχίζεται, συνεχίζεται, συνεχίζεται…

 

Όσον αφορά στα αγωνιστικά δρώμενα, κάθε ξεχωριστή αγωνιστική περίοδος συνιστά ένα ιδιαίτερο κεφάλαιο, με «τις δικές του υποενότητες και τις δικές του παραγράφους». Θα σταθώ, για να εξηγήσω αυτό που θέλω να πω εν τέλει, στην ΑΕΚ που προέκυψε από το 2013 και μετά. Τις δύο πρώτες χρονιές η ομάδα έκανε τη δουλειά της με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, καθώς πέρασε από τη Γ΄Εθνική και τη Φούτμπολ Λιγκ «αέρα πατέρα» που λένε. Φυσικά, υπήρξαν κάποια διαστήματα στα οποία η ομάδα δεν είχε την απόδοση που θα θέλαμε, αλλά σα γενική σούμα όλα είχαν πάει καλά. Και ας υπήρχε κάποιες στιγμές μία γκρίνια, μάλλον από συνήθεια και όχι από ουσία…

 

Στις δύο επόμενες αγωνιστικές περιόδους, με την ΑΕΚ μας στο φυσικό της χώρο (τη Σούπερ Λιγκ) βασικό χαρακτηριστικό -σύμφωνα με το δικό μου αισθητήριο- ήταν οι μεταπτώσεις. Αυτές αφορούσαν σε παρατεταμένες χρονικές περιόδους. Για παράδειγμα, όταν επί Πογιέτ οι παίκτες αφομοίωσαν τα θέλω του προπονητή, η μία νίκη ερχόταν μετά την άλλη, και τέλος πάντων η ομάδα παρουσίασε αποτελεσματικότητα που δεν είχε μέχρι ενός συγκεκριμένου χρονικού σημείου. Το περσινό φαινόμενο ήταν πιο ακραίο, καθώς όπως έχουμε πει πολλάκις από Οκτώβριο μέχρι Γενάρη η ΑΕΚ θύμιζε αντί για σοβαρή επαγγελματική ομάδα με υψηλούς στόχους, έναν «περιφερόμενο θίασο» που άφηνε το χρόνο να περνάει δίχως να σκοτίζεται και πολύ για όσα γίνονταν… Από Φλεβάρη κι ύστερα, η ΑΕΚ -ΧΑΡΗ (και) ΣΤΟ ΜΑΝΟΛΟ ΧΙΜΕΝΕΘ- «γύρισε στα γήπεδα» με αποτέλεσμα να χαθεί το Κύπελλο από την αβλεψία του επόπτη στο Βόλο (και την κακή, βέβαια, συνολική απόδοση της ΑΕΚ εκείνο το επεισοδιακό μαγιάτικο βραδάκι), αλλά να έρθει η πρωτιά στα play off. Γενικώς, πάντως, ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟ ΠΡΑΓΜΑ αν στο τέλος πετυχαίνεις ή όχι τους στόχους σου (αυτό θεωρώ πως το κάναμε τα τέσσερα προηγούμενα χρόνια), και άλλο η ευθεία ή μη γραμμή σε επιμέρους αγωνιστικά χαρακτηριστικά στη διάρκεια μιας σεζόν.

 

Φέτος; Μπαίνουμε αναιμικά με τους Ρώσους, ανεβάζουμε απόδοση και φτάνουμε το Σεπτέμβρη να έχουμε πείσει σχεδόν όλους πως η ΑΕΚ είναι εκείνο το διάστημα η καλύτερη ελληνική ομάδα. Και έρχεται ο Οκτώβρης, που αν εξαιρέσουμε το Μιλάνο, η ΑΕΚ παρουσιάζεται ως μια κόπια (ευτυχώς όχι τόσο τραγική…) της περσινής φθινοπωρινής ΑΕΚ. Το 7-0 της Πέμπτης είναι θετικότατο σημάδι, αλλά δεν θα τολμήσω να μιλήσω και να πω πως η ΑΕΚ επέστρεψε. Δεν είναι και να τρελαινόμαστε από τη χαρά μας, απλά και μόνο που μπόρεσαν να βρουν εφτά φορές το δρόμο προς τα αντίπαλα δίχτυα οι παίκτες μας είναι κάτι που το πιστώνουμε θετικά. Μεσοβδόμαδα καλά το πάμε, στα Σαββατοκύριακα τα σκατώ…με…

 

ΥΓ. Επί της ουσίας, είναι πια δεδομένο πως η ΑΕΚ θα έχει σκαμπανεβάσματα. Είναι η ίδια η υφή του σύγχρονου ποδοσφαίρου που οδηγεί προς μία τέτοια κατεύθυνση και «υποχρεώνει» σε μία τέτοια ανάγνωση…. Θα μάθουμε να το διαχειριζόμαστε;  Δεν ήμασταν η Μπαρτσελόνα το Σεπτέμβρη, δεν είμαστε στο σήμερα o Φωστήρας Καισαριανής ή η Τόλμη Περιστερίου (ενδεικτικά τις αναφέρω αυτές τις δύο ομάδες, όχι υποτιμητικά, αλλά γιατί τυγχάνει στο σήμερα να βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις της βαθμολογίας στη Γ΄Αθηνών). Εγώ πιστεύω πως κάποια στιγμή σύντομα θα δούμε ξανά την ΑΕΚ που θέλουμε. Αρκεί να μπορούμε να αντέχουμε τα διαστήματα που η ΑΕΚ δυσκολεύει κατά πολύ το μυαλό μας και μας ανεβάζει την πίεση φαινομενικά αδικαιολόγητα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *