Μπασκετική ΑΕΚ: Μία λατρεία που ψάχνουμε τρόπους να τη δείξουμε

09
Νοέμβριος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

«Η χαρά είναι πάντα στο μέλλον ή στο παρελθόν, ποτέ στο παρόν» (Giacomo Leopardi)

 

Πάει πολύς καιρός από τότε που η Ένωση σημείωσε στο μπάσκετ μία τόσο σπουδαία νίκη. Δεν μιλάω ακόμα για επιτυχία, όχι γιατί αγνοώ το μέγεθος της σημασίας της επιστροφής στους τελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας μετά από 17 χρόνια, αλλά γιατί γνωρίζω καλά πως μέχρι να διεξαχθεί ο τελικός θα έχει ξεχαστεί σε μεγάλο ποσοστό το υπέροχο απόγευμα που βιώσαμε ΟΛΟΙ οι Ενωσίτες την περασμένη Κυριακή. Και όσο πλησιάζει εκείνη η μέρα του Φλεβάρη που θα διεκδικήσουμε απέναντι στον Ολυμπιακό την ύψιστη διάκριση στο συγκεκριμένο θεσμό, η κατάκτηση του τροπαίου θα «μονοπωλεί» τις εσωτερικές μας διεργασίες (και αναγκαιότητες…).

 

Θα μιλήσουμε τη γλώσσα της αλήθειας, έστω και με τις υποκειμενικές χροιές που βάζει ο καθένας μας, αλλά και το ποσοστό λάθους που επιτρέπεται σε τέτοιες όψιμες απόπειρες… Είμαστε ΑΕΚ και αυτό μας υποχρεώνει να συμπεριφερόμαστε ντόμπρα και με ουσία. Μετά από μία τόσο σημαντική νίκη θα περίμενε κάποιος μονάχα διθυράμβους και παρεμφερές κλίμα. Όμως, όχι. Νομίζω πως ΤΩΡΑ που τα παιδιά του Σωτήρη Μανωλόπουλου ΜΑΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΑΝ και ΜΑΣ ΧΑΡΟΠΟΙΗΣΑΝ ΤΑ ΜΑΛΑ είναι η καλύτερη ώρα να πούμε κάποια πράγματα. Πάντα, «με το κιτρινόμαυρο κασκόλ» στην ψυχή και στην καρδιά, και με τα θετικότατα συναισθήματα της Κυριακής να μας κάνουν ακόμα παρέα…

 

Η ομάδα ξεκίνησε φέτος με φιλοδοξίες. Δεν μπορώ να πω πως το ξεκίνημα της, ειδικά στο ελληνικό πρωτάθλημα, μας ενθουσίασε. Κάθε άλλο. Σε τέτοιες περιπτώσεις ψάχνεις να βρεις το μερίδιο που αναλογεί στον αντίπαλο, εκείνο που αναλογεί στην παικτική (και προπονητική) υπεραξία των φυσικών προσώπων που στελεχώνουν τα διάφορα σχετικά πόστα, αλλά και αυτό που αφορά στο ζήτημα της ψυχολογίας. Τέθηκε θέμα προπονητή σε κουβέντες αρκετών, ακόμα και της επάρκειας του ρόστερ. Υπερβολές; Βιασύνη; Ορθολογισμός; Δίκιο; Κάποιες φορές τα πράγματα είναι απλά, άλλες όχι. Όπως δεν πρέπει να στήνουμε δημόσιες «κρεμάλες» μετά από μία ράθυμη εποχιακή συγκυρία (αρκεί να είναι σχετικά σύντομη…), έτσι και δεν γίναμε ξαφνικά ομαδάρα επείδη νικήσαμε στον ημιτελικό τον Παναθηναϊκό. Όμως, είναι κάτι διαφορετικό η ΤΕΡΑΣΤΙΑ σημασία της πρόκρισης στον τελικό, και κάτι άλλο η αναζήτηση της μελλοντικής πορείας της ομάδας στο σύνολο των υποχρεώσεων της. Το πρώτο, πάντως, συνιστά ήδη κάτι ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΤΗ ΦΕΤΙΝΗ ΣΕΖΟΝ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ.

 

Κρατάμε τα θετικά στοιχεία, το παλεύουμε με τα αρνητικά. Ο κόσμος της ομάδας έδειξε την Κυριακή τη δυναμική του και πόσο μπορεί να βοηθήσει το συγκεκριμένο τμήμα. Για να το κάνει συχνά πρέπει, βέβαια, και η ομάδα να τον «προσκαλεί», και ο ίδιος να κάνει μία εσωτερική υπέρβαση. Η φετινή σεζόν είναι δύσκολη (πιο δύσκολη από πέρυσι, γιατί βάρυναν οι προσδοκίες κατά ένα χρόνο…), και τα ταμπλό «που απαιτούν μια ΑΕΚ δυνατή και αποτελεσματική» είναι τρία… Δεν θα συγκρίνουμε με το ένδοξο παρελθόν των εποχών Ιωαννίδη, Ίβκοβιτς, Σάκοτα, γιατί απέχουμε από αυτό και χρονικά, και (κατά την άποψη των περισσοτέρων από εμάς) και ποιοτικά. Όμως, το συγκεκριμένο ρόστερ έχει πολλές δυνατότητες. Το στηρίζουμε, και μέχρι να δούμε κάτι το μη αναστρέψιμο, θα παρακολουθούμε στενά και με τη δέουσα αγάπη και στοργή την προσπάθεια των παιδιών που φοράνε την ένδοξη φανέλα του συλλόγου μας. Μπορούν και αυτά τα παιδιά να μας κερδίσουν όπως τα άλλα τότε και να απολαύσουν δικαίως το ζεστό χειροκρότημα μας.

 

ΥΓ. Η μπασκετική ΑΕΚ είναι μια ιδιαίτερη υπόθεση για όλους μας. Ένα παιδί  που λατρεύουμε κατά βάθος οι περισσότεροι, αλλά ψάχνουμε να βρούμε ακόμα τον κατάλληλο τρόπο για να πείσουμε τον εαυτό μας να «βγει μπροστά». Αυτό το 73-69 επί του Παναθηναϊκού, ομολογουμένως βοηθάει αρκετά… Στην ΑΕΚ οφείλουμε να είμαστε πραγματιστές. Δεν πάμε να εγκαθιδρύσουμε κάποιο «ιδεώδες», αλλά απλά να ακολουθήσουμε μια εξελικτική πορεία. Μία ρεαλιστική κίνηση προς τα εμπρός, με πλάνο και σχέδιο, γιατί δίχως αυτούς τους καθοριστικούς παράγοντες δεν μπορεί να επιτευχθεί τίποτα. Η στασιμότητα είναι στην ουσία φθορά, για αυτό η ΑΕΚ στο μπάσκετ πρέπει να πατήσει σε στιβαρές βάσεις για να έρθει σύντομα η πρόοδος που επιθυμούμε όλοι στην Ενωσίτικη οικογένεια.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *