Σκορ «σήμα κατατεθέν» απέναντι στον Πλατανιά

28
Νοέμβριος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Εξελίχθηκε έτσι ο αγώνας αυτός με τον Πλατανιά που εμένα προσωπικά με υποχρεώνει να σταθώ πρωταρχικά και κύρια στον κόσμο που δευτεριάτικα έσπευσε στο γήπεδο να ενισχύσει (και υλικά, και ηθικά, και πνευματικά) τους συνανθρώπους μας που βρέθηκαν σε δυσχερή θέση από τις πρόσφατες πλημμύρες της Δυτικής Αττικής.

 

Γιατί σε τέτοιες ανείπωτες καταστροφές μπορεί να θρηνούμε και να πιάνουμε το κεφάλι μας για τους δύστυχους που έχασαν τη ζωή τους, όμως όλα συνεχίζονται και τώρα προέχει η μέριμνα για όσους έχουν ανάγκη. Παρά το δύσκολο της ημέρας και της ώρας, παρά το γεγονός πως αντίπαλος της ΑΕΚ ήταν ο ουραγός στη βαθμολογία Πλατανιάς, ο κόσμος της ΑΕΚ έδωσε αξιοπρεπέστατο (και βάλε) παρών και για μένα από εκεί ξεκινάει οποιαδήποτε αναφορά για τα γενικά δρώμενα της συγκεκριμένης αναμέτρησης.

 

Από εκεί και πέρα, ποδοσφαιρικά, η ΑΕΚ έπραξε το αυτονόητο.  Απέναντι σε μία ομάδα που έχει πια συντελεστή τερμάτων… 5-24…, που είναι μαζί με τη Λάρισα (την εποχή που παίξαμε μαζί της) οι χειρότερες (παραγωγικά) ομάδες που εμφανίστηκαν φέτος στο ΟΑΚΑ. Πίσω, στα αμυντικά τους καθήκοντα, οι παίκτες του Πλατανιά ήταν φιλότιμοι, προσπάθησαν να κλείσουν διαδρόμους, να αποτρέψουν κινδύνους, να κρατήσουν την ΑΕΚ μακριά. Όμως, σε έναν αγώνα απέναντι στην πρωτοπόρο ΑΕΚ, όταν έχεις «από μόνος σου» κατοχυρώσει το 0 ενεργητικό, είναι θέμα χρόνου να δεχτείς και ένα, και δύο, και τρία, και παραπάνω τέρματα…  Έτσι, αφού οι προθέσεις και η δυναμική του αντιπάλου προδιαθέτουν από νωρίς για συγκεκριμένα πράγματα, δημιουργείται μία καλή ευκαιρία για να ενσωματωθούν στο κυρίως σώμα κι άλλοι ποδοσφαιριστές (π.χ. Κονέ, Γιακουμάκης, Λαμπρόπουλος, Τσιντώτας), κάποιες μονάδες (π.χ. Λιβάγια και Μπακασέτας) να δεθούν ακόμα περισσότερο με το οπαδικό υποσυνείδητο, αλλά και να τονωθεί η αυτοπεποίθηση του συνόλου (το αυτονόητο κατακτιέται κι αυτό, δεν χαρίζεται από κανέναν και πουθενά…). Νομίζω πως σε όλα αυτά η ομάδα μας πήρε -από ένα σημείο και μετά- καλό βαθμό.

 

Η Ένωση ήταν (να το διατυπώσω λίγο κομψά…) μέτρια στη συντριπτική πλειοψηφία του πρώτου ημιχρόνου. Στην επανάληψη, νομίζω πως έπιασε κάτι κοντινό στα στάνταρτς που επιθυμούμε σε παρόμοιες περιστάσεις και κράτησε ζωντανό το ενδιαφέρον μέχρι το τελικό σφύριγμα. Όχι βέβαια για το όνομα της νικήτριας ομάδας, αλλά για το είδος των ευκαιριών που δημιουργήθηκαν και τη συνολική ενέργεια που έβγαζαν οι παίκτες μας πάνω στο γρασίδι. Το 3-0 όταν αγωνίζονται οι δύο συγκεκριμένες  ομάδες είναι πια κάτι σχεδόν σα «σήμα κατατεθέν». Η ΑΕΚ έκανε το πρώτο (επιτυχημένο) βήμα στο τελευταίο κομμάτι του πρώτου γύρου. Αν συνεχίσει να πράττει αυτό που περιμένουμε (και αναφανδόν μπορεί) θα έχουμε κάνει κάτι που στο σήμερα δεν φαίνεται και τόσο σημαντικό, αλλά ενδέχεται να αποβεί τέτοιο.

 

ΥΓ. Εν τω μεταξύ, ο Ολυμπιακός πέρασε τον ΠΑΟΚ στη βαθμολογία και αυτό μπορεί να σημάνει σημειολογικά ένα διαφορετικό είδος εγρήγορσης για το ποδοσφαιρικό τμήμα μας. Όμως, για όλα αυτά θα έχουμε την ευκαιρία να τα λέμε συνέχεια στο διάστημα που ακολουθεί. Όσο περνάει ο καιρός δεν ξεκαθαρίζει κάτι ριζικά, ίσα-ίσα ενισχύεται -και οριζοντίως και παραλλήλως- το είδος της αγωνίας μας για την τελική έκβαση της κούρσας της φετινής Σούπερ Λιγκ.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *