Από Καλλιθέα, μέσω Γιούση, σε Λιβαδειά και Βιέννη

01
Δεκέμβριος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Αυτό είναι βραδάκι από εκείνα που μπορούμε άνετα να τα χαρακτηρίσουμε «από τα καλύτερα». Κάθεσαι να δεις την αγαπημένη σου ομάδα δίχως να υπάρχει το παραμικρό βαθμολογικό άγχος. 

 

Απέναντι σε έναν αντίπαλο μικρότερης κατηγορίας που έχει απέναντι σου την ευκαιρία να απολαύσει τις στιγμές και να βοηθήσει στο να βγει κάτι καλό για τους θεατές. Λες πιο πριν πως αν δεν τύχει κάτι το πολύ κακό, π.χ. κάποιος σοβαρός τραυματισμός, αποκλείεται να βγεις χαμένος οτιδήποτε και αν συμβεί. Πόσες ακόμα ευκαιρίες θα έχουμε μέχρι το τέλος της αγωνιστικής περιόδου να παρακολουθήσουμε έναν αγώνα της ΑΕΚ δίχως κανένα άγχος;  Και τελικά, μετά το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή, παίρνεις -σαν Ένωση- το 2-3, παίρνεις και τον Χρήστο Γιούση, και χαμογελάς διάπλατα…

 

Το πρώτο ημίχρονο σε αποζημιώνει ποδοσφαιρικά, αν και σου προκαλεί και κάποιες έντονες ενστάσεις για ορισμένα πράγματα που βλέπεις από την ΑΕΚ. Όμως, δεν αποφασίζεις εύκολα για το αν θα πρέπει να δώσεις συνέχεια στις σκέψεις σου, γιατί ξέρεις πολύ καλά, και το χαρακτήρα του συγκεκριμένου αγώνα με την Καλλιθέα, και το είδος της συνέχειας που σε περιμένει από τον επόμενο κιόλας αγώνα. Από Καλλιθέα σε Λιβαδειά και Βιέννη, ταξιδεύει ο νους. Μα, προκύπτει μία στάση ανέλπιστη, που δεν την περίμενε κανένας. Ένας «νέος σταθμός» που με βάση τα όσα έδειξε στο ντεμπούτο του δύναται να «εξυπηρετεί πολλούς στο μέλλον». Χρήστος Γιούσης λέγεται και πια τον έμαθαν όλοι. Αν το μέλλον προδιαγράφεται (έστω και στις αναλογίες που αντιστοιχούν) στην αρχή, θα μιλήσουμε πολύ για αυτό το παιδί τα επόμενα χρόνια. Προς το παρόν, μπράβο του και του ευχόμαστε τα καλύτερα στην καριέρα του.

 

Η φιναλίστ του περσινού και νικήτρια του προπέρσινου Κυπέλλου Ελλάδας ΑΕΚ μας έχει συνηθίσει να πηγαίνει μακριά στο θεσμό σε όλα τα χρόνια της Αναγέννησης. Ακόμα και όταν αγωνιζόταν στη Φούτμπολ Λιγκ είχε καταφέρει στην επιστροφή της στο θεσμό να φτάσει στον προημιτελικό και να αποκλειστεί από τον Ολυμπιακό με (αμφισβητούμενο αρκετά) γκολ στα τελευταία λεπτά του επαναληπτικού. Φέτος, ο στόχος είναι το πρωτάθλημα, αλλά ποιος μπορεί να αρνηθεί κάτι σημαντικό και στο Κύπελλο;  Όμως, αυτός ο θεσμός στην ουσία του ξεκινάει από την επόμενη φάση, μην πω από τη μεθεπόμενη. Βέβαια, η φάση των ομίλων κύλησε για την Ένωση καλά (3 νίκες σε 3 αγώνες) γιατί ήταν η ίδια σοβαρή. Ή, τέλος πάντων, τόσο όσο για να μπορέσει να πιστοποιηθεί μέσα στα γήπεδα το πολύ ισχυρό φετινό βεληνεκές της ομάδας μας. Σβηστά και σχεδόν κάνοντας το minimum.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *