H AEK που θέλουμε

04
Δεκέμβριος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Αυτή είναι η ΑΕΚ που θέλουμε. Που πάει εκτός έδρας και δίχως να ζοριστεί και ιδιαίτερα παίρνει τους τρεις βαθμούς από ομάδες χαμηλότερου βεληνεκούς. Που πείθει (σχεδόν) τους πάντες, ακόμα και τον προπονητή της αντίπαλης ομάδας, για την ποιότητα της. Που αντέχει στο βαθμολογικό πρεσσάρισμα αντιπάλων όπως ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ. Που βελτιώνει τους αριθμητικούς της συντελεστές σε μία σειρά από τομείς. Που επιτρέπει να αναδυθούν οι ατομικές αρετές των μονάδων της. Που μετά την ήττα από τον Ατρόμητο έχει βαθμολογική συγκομιδή (και συνέπεια) ομάδας που πορεύεται προς τον τίτλο…

 

Και τώρα; Κέρκυρα και Απόλλωνας στο ΟΑΚΑ, για να βρισκόμαστε από τις 16 Δεκεμβρίου -και μέχρι τα Φώτα- στην πρώτη θέση, μπαίνοντας δηλαδή στην αντίστροφη καταμέτρηση ως πρωτοπόροι σε ουσία και εντυπώσεις. Για ένα φλερτ με την κορυφή, που αν γίνει με το σωστό τρόπο και κρατήσει το κατάλληλο χρονικό διάστημα, θα σημάνει το «γάμο», δηλαδή την επιστροφή της Ένωσης στους πρωταθληματικούς τίτλους. Εξάλλου, σε αγωνιστικές όπως αυτή, που έχουν ήδη (πριν ξεκινήσει ο δικός μας αγώνας) επικρατήσει οι δύο άμεσοι ανταγωνιστές μας για τον τίτλο, διπλά σαν αυτό που σημείωσε η ΑΕΚ στην έδρα του Λεβαδειακού έχουν μεγαλύτερη σημασία. «Κόβεις το βήχα», δείχνεις πως αντέχεις και πως αξιοποιείς τις ευκαιρίες που σου δίνονται. Απλά, πρέπει να το επαναλάβεις αυτό ουκ ολίγες φορές μέχρι την Άνοιξη…

 

Kι αν μετά τον αγώνα με τον Πλατανιά ο Λιβάγια αποθεώθηκε όσο καμία άλλη φορά στη θητεία του με τα κιτρινόμαυρα, τι πρέπει να κάνουμε μετά το γκολ του που άνοιξε το δρόμο για τη νίκη στη Λιβαδειά; Γενικά, το έλεγα και σε φίλους, εντάξει δικαίως τέθηκε για τα γκολ του με τους Κρητικούς στο επίκεντρο της ΑΕΚτσήδικης δημοσιότητας, αλλά δεν ήταν και κάποιο ματς -θεωρώ εγώ- που δίχως τον Λιβάγια δεν θα βρίσκαμε την άκρη. Εδώ, όμως, σε ένα από τα καθοριστικότερα σημεία του πρωταθλήματος, που η νίκη μας αυτή ανοίγει διάπλατα το δρόμο για να κόψουμε πρώτοι το νήμα στο τέλος του γύρου, το γκολ του παικταρά αυτού απέναντι στους Βοιωτούς έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία κατά την προσωπική μου άποψη. Σε αυτά χρειαζόμαστε (και) τον Λιβάγια! Επομένως, «ας κρατήσουν οι χοροί», και για αυτόν και για τον Αραούχο. Μέχρι τη Βιέννη, βεβαίως-βεβαίως, γιατί εκείνη τη βραδιά θα ψάχνουμε τους νέους πρωταγωνιστές μας. Ας είναι και οι ίδιοι, δεν θα μας χαλάσει καθόλου…

 

ΥΓ. Η διοίκηση της ΑΕΚ αντιμετωπίζει διάφορα φαινόμενα που λαμβάνουν χώρα γύρω μας πολύ cool. Τόσο πολύ που αρκετοί στην Ενωσίτικη οικογένεια ανησυχούν και δεν το κρύβουν. Εγώ το μόνο που έχω να πω είναι πως τα πράγματα γενικώς πάνε καλά φέτος για εμάς. Ναι, θα μπορούσαν να πηγαίνουν και καλύτερα, αλλά η φετινή χρονιά δεν θυμίζει καμία από τις προηγούμενες δύο αν κάνουμε τις σχετικές συγκρίσεις με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα (αρχές Δεκέμβρη). Εγώ προσωπικά, όπως και οι περισσότεροι από εμάς, δεν μπορούμε να εγγυηθούμε για τίποτα, ούτε είμαστε σε θέση να μαντέψουμε το μέλλον. Μπορούμε, όμως, να κάνουμε κριτική εκεί που πρέπει, αλλά και να αναγνωρίζουμε και τα θετικά εκεί που υπάρχουν. Εγώ αφουγκράζομαι πως η επίσημη ΑΕΚ ξέρει τι κάνει. Ίδωμεν!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *