ΑΕΚτζήδικη αισιοδοξία στο πέρασμα από το 2017 στο 2018

26
Δεκέμβριος
2017

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

«Ποτέ σου μην περιφρονείς τα κάτω σκαλοπάτια, γιατί σε αυτά πρωτοπατείς και βγαίνεις στα παλάτια» (ελληνική παροιμία)

 

Εντάξει, αν έχουμε γύρω μας και τους κατάλληλους ανθρώπους μπορούμε να κάνουμε καλά Χριστούγεννα. Όμως, επειδή είμαστε ΑΕΚ και η ομάδα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην καθημερινότητα και στον ψυχισμό μας, μπορούμε να το παραδεχτούμε (δίχως να μας ενδιαφέρει αν μας συμμεριστούν όλοι οι οπαδοί των άλλων ομάδων): ναι, κάναμε καλά Χριστούγεννα, και γιατί μας το επιτρέπει η ομάδα μας…. Δεν μπορούμε να ξέρουμε στο σήμερα τι θα κάνει η Ένωση στο υπόλοιπο της σεζόν, ξέρουμε όμως πολύ καλά τι μας υποδεικνύει το αισθητήριο μας με βάση τα έως τώρα πεπραγμένα.

 

Δεν περιγράφουμε, βέβαια, ένα ειδυλλιακό, αλάνθαστο και «δίχως τρύπες» τοπίο. Δεν υπάρχουν αυτά πουθενά, επομένως ούτε στο ποδόσφαιρο. Μιλάμε για μία πραγματικότητα και με λάθη, και με αποτυχημένες επιλογές, και με κακές αποδόσεις, και με αποτελέσματα-σοκ, και με ατομικές και συλλογικές δυσλειτουργίες, και με δημοσιογραφικές αστοχίες, και με οπαδικές διαψεύσεις. Αλλά κυρίως, ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΚΡΙΝΕΤΑΙ για το καλό εσωτερικό κλίμα, για τη στιβαρή διοικητική εποπτεία, για το γνωστό κόσμο-συμπαραστάτη με όρους λατρείας, για αδιαμφισβήτητη ατομική ποιότητα, για αστείρετη κάποιες φορές ενέργεια, για επιθετική ικανότητα, για αξιομνημόνευτες ανατροπές σε σκορ, για κοινώς αποδεκτή ευρωπαϊκή αίγλη, για θετική νοοτροπία. Όλα αυτά συνθέτουν την έννοια ΑΕΚτζήδικη αισιοδοξία στο πέρασμα από το 2017 στο 2018.

 

Κι αν δεν αρκεί το δικό μας αισθητήριο, μπορούμε να ΒΑΣΙΣΤΟΥΜΕ ΣΤΗ ΓΝΩΜΗ ΠΟΛΛΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ που είναι ικανοί να καταλήξουν σε ένα σοβαρό συμπέρασμα συνυπολογίζοντας εύρος καθοριστικών παραμέτρων. Σε κάθε τι μετράει, περισσότερο από τις επιθυμίες μας, η εμπειρία και το κριτήριο όσων εμπλέκονται με αυτό. Μετά από πάρα πολλά χρόνια υπάρχει διάχυτη η εντύπωση πως η ΑΕΚ είναι σε θέση να επιλεχθεί από πολλούς ουδέτερους ως η ομάδα που έχει αφήσει τις καλύτερες εντυπώσεις. Βέβαια, υπάρχει και ο Ατρομήτος, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Αυτό, πάντως, δεν της εξασφαλίζει κάτι. Μπορεί να μην πάρουμε πρωτάθλημα, μπορεί να αποκλειστούμε από τη Ντιναμό Κιέβου και στο Κύπελλο Ελλάδας να σκοντάψουμε σε κάποιο στάδιο πριν την απονομή του τροπαίου. Όμως, θα μπούμε σε αυτές τις μάχες με πολλές πιθανότητες για κάτι καλό…

 

Ας κοιτάξουμε σαν ΑΕΚ να συνεχίσουμε την καλή δουλειά, που δύναται να γίνει και ακόμα καλύτερη. Τότε, θα μπορούμε την Άνοιξη να κάνουμε απολογισμούς και να μιλάμε για νέες γενιές που αφήνουν τη δική τους κιτρινόμαυρη στάμπα στα σύγχρονα ποδοσφαιρικά δρώμενα της χώρας. Τώρα, ξεκουραζόμαστε-επαναφορτίζουμε τις μπαταρίες, και από αρχές Γενάρη ριχνόμαστε στην πιο δύσκολη μάχη μας εδώ και πολλά χρόνια. Εγώ αυτές τις μέρες, γύρισα το νου μου στο παρελθόν, βλέποντας πολλά βίντεο στο you tube από τη μεγάλη ΑΕΚ της δεκαετίας του 1990, και ανατρέχοντας και σε σχετικά έντυπα αρχεία. Εντάξει, δεν σημαίνει πως θα ζούμε για μία ζωή με το χτες, ούτε πως στο σήμερα θα πρέπει να ψάχνουμε εμμονικά και στρεβλά το παρελθόν μας, ως μία άτυπη μορφή καθαγιασμού των σύγχρονων παθών και απωθημένων μας. Όχι στην παρελθοντολαγνεία, αλλά δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και τι έχουμε ζήσει με την ΑΕΚ στην ένδοξη διαδρομή της. Υπάρχουν εποχές που όταν ανατρέχουμε σε αυτές είναι σα να κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας, ειδικά τέτοιες γιορτινές μέρες. Χρόνια πολλά σε όλες και σε όλους!

 

ΥΓ. Η συνέντευξη του Λάζαρου Χριστοδουλόπουλου στην εφημερίδα ΩΡΑ των ΣΠΟΡ, στο φύλλο του Σαββάτου 23 Δεκεμβρίου 2017, είναι μία πολύ καλή απόδειξη για το κλίμα που επικρατεί στο εσωτερικό της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ. Ο Λάζαρος μίλησε με τη γλώσσα της αλήθειας και προσπάθησε σε κάθε του απάντηση να δώσει στον κόσμο της ομάδας που θα διάβαζε τη συνέντευξη ακριβώς αυτό που κρίνει ο ίδιος πως συμβαίνει. Εμένα, λοιπόν, μου βγαίνει πως ο ίδιος είναι έτοιμος να διεκδικήσει την επιστροφή της ΑΕΚ στην κορυφή, και για να το λέει δημόσια πάει να πει πως βλέπει κάτι τέτοιο και γύρω του. Κορυφαίο σημείο -κατά την προσωπική μου κρίση- σε όσα δήλωσε όσον αφορά στα μελλούμενα; Το σημείο στο οποίο λέει τα εξής: «Θεωρώ πως ακόμα και τρεις ή τέσσερις βαθμούς πίσω να ήμασταν στο τέλος του πρώτου γύρου, θα μπορούσαμε να πάρουμε το πρωτάθλημα». Μετά από κάτι τέτοιο χρειαζόμαστε πολλά ακόμα για να πιστέψουμε πως αξίζει να βοηθήσουμε ΟΛΟΙ, ΜΕ ΟΛΕΣ ΜΑΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ στην προσπάθεια της νέας ΕΝΩΣΙΤΙΚΗΣ ΕΝΘΡΟΝΙΣΗΣ;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *