Η πρώτη μεγάλη γκέλα της τελικής ευθείας ήταν δική μας

21
Ιανουάριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

1 Σχόλιο

To σημείωμα αυτό γράφεται βράδυ Σαββάτου, λίγο μετά τη λήξη του εκτός έδρας αγώνα της ΑΕΚ με τη Λάρισα και το συγκεκριμένο αποτέλεσμα που φέραμε.

 

Φυσικά, δεν συνοδεύεται από τους ήχους του γνωστού άσματος του Β. Παπακωνσταντίνου, αφού δεν έχω και καμία ιδιαίτερη επιθυμία να ακούσω μουσική. Μία βουβαμάρα συμβατή με τις διαφαινόμενες (και ελπίζω πρόσκαιρες…) συνέπειες αυτού του 0-0 μου μοιάζει προτιμότερη. Στην αρχή είχα αποφασίσει να το γράψω αύριο το κείμενο αυτό, όταν θα γνωρίζουμε τα αποτελέσματα του ΠΑΟΚ και του Ολυμπιακού. Για να είναι εγγύτερο στην πραγματικότητα που θα έχει διαμορφωθεί, στην πράξη και όχι στις εκτιμήσεις. Όμως, όχι. Δεν με επηρεάζει που το πιθανότερο μοιάζει να είναι πως οι δύο ανταγωνιστές μας θα μας αφήσουν τρίτους και πως ο Ολυμπιακός θα πάρει και διαφορά τριών πόντων… Είναι που θέλω να εστιάσω αποκλειστικά στην ομάδα μας, γιατί όσον αφορά εμάς εκεί πρέπει να σταθούμε. Εμείς προκαλέσαμε την τύχη μας…

 

Δεν νικήσαμε σε έναν αγώνα που δεν ήταν εύκολος έτσι και αλλιώς για πολλούς λόγους, αλλά ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ. Και τέλος πάντων, οφείλαμε να εμφανιστούμε περισσότερο έξυπνοι πάνω στο γρασίδι, και περισσότερο αποφασιστικοί. Δεν τα γράφω αυτά «εκ του αποτελέσματος», αλλά γιατί αυτές οι «ελλείψεις» οδήγησαν στο συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Όσο πέρναγε η ώρα και η κλεψύδρα «έκανε τη δουλειά της» τόσο αύξανε ο πήχης για την ΑΕΚ σε όλους τους τομείς, με έναν αντίπαλο που ποδοσφαιρικά δεν μας είπε κάτι το σημαντικό, αλλά έπαιξε όπως έπρεπε για να μη χάσει (απέναντι σε αυτήν την ΑΕΚ…).

 

Ε, τον ρίξαμε τον πήχη και πια μπήκαμε σε μία ΠΡΩΤΟΓΝΩΡΗ για φέτος εσωτερική πάλη. Σε επίπεδο ουσίας, και καθώς από την έναρξη του δευτέρου γύρου συμφωνήσαμε όλοι πως αρχίζει να μετράει αλλιώς η κάθε αγωνιστική, αναδειχθήκαμε ως ΟΙ ΠΡΩΤΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΧΑΜΕΝΟΙ. Πλην, βέβαια του Ατρομήτου και της ήττας-σοκ από τον Παναιτωλικό στο Περιστέρι λίγες μέρες νωρίτερα…. Εμείς είμαστε αυτοί που μείναμε πίσω πρώτοι. Ή, τέλος πάντων, μέχρι να λήξουν οι αγώνες των άλλων δύο θα έχουμε μία πολύ άσχημη γεύση να μας χαλάει τη διάθεση, γιατί τα προγνωστικά δεν είναι υπέρ μας όσον αφορά στην κατάσταση που φαίνεται πως θα «περιγράφει» ο βαθμολογικός πίνακας μετά το πέρας της συγκεκριμένης αγωνιστικής. Ακόμα, πάντως, και αν γίνει κάτι που μας ευνοεί, δεν αλλάζει αυτό που αισθανόμαστε τώρα…

 

Μετά από την απώλεια δύο καθοριστικών προς ώρας βαθμών μπορώ να πω δύο πράγματα. Πρώτον, πως είχαμε χάσει αρκετές φορές την ευκαιρία κατά τη διάρκεια του πρώτου γύρου να είμαστε σε θέση να «επιτρέψουμε στον εαυτό μας» ένα τέτοιο στραβοπάτημα. Βέβαια, ΔΕΝ ήρθε μία αναπότρεπτη καταστροφή. Υπάρχουν οι ευκαιρίες ΝΑ ΡΕΦΑΡΟΥΜΕ, με πρώτη και καλύτερη την αναμέτρηση με τον Ολυμπιακό στο Φάληρο στη μεθεπόμενη αγωνιστική. Μπορεί η ΑΕΚ να μετατρέψει αυτό το πάθημα «του θεσσαλικού κάμπου» σε μάθημα που θα τη φέρει (ξανά…) σύντομα σε θέση ισχύος, με κάποια σπουδαία «απόδραση» από το «λιμάνι»; Το θέλουμε πώς και πώς, αλλά δεν ξέρουμε πια πόσο εφικτό είναι. Άσχημα συναισθήματα έχουμε αυτές τις στιγμές, και μόνοι μας αυξήσαμε τις άμεσες υποχρεώσεις μας. Και σε βαθμολογικό επίπεδο, και σε αγωνιστικό, και σε ψυχολογικό.

 

Όσοι Ενωσίτες έχουν εντρυφήσει στο παρελθόν στην ουσία των σεζόν που η ΑΕΚ διεκδικεί το πρωτάθλημα επί του πρακτέου, κι όχι στα λόγια ή στις φρούδες ελπίδες, είναι υποψιασμένοι. Και για τα άγχη που συνεπάγεται μία τέτοια διαδικασία και για τις παγίδες που στήνονται με μεγάλη συχνότητα. Στη Λάρισα δεν τα καταφέραμε και σύντομα θα φανεί αν αυτό ήταν αφορμή για καθοριστικά μελλοντικά πείσματα που θα ανατρέψουν το κλίμα που επικρατεί τώρα ή το πρελούδιο για κάτι που θα μας δυσαρεστήσει πολύ. Συμβολικά δεχτήκαμε σοβαρό πλήγμα, ουσιαστικά είμαστε ακόμα μέσα στα πράγματα…

1 σκέψη για “Η πρώτη μεγάλη γκέλα της τελικής ευθείας ήταν δική μας

  1. Παύλος Δαλαμπιρας

    Γκέλες πολλές Τρίπολη ατρόμητος Απόλλων η ομάδα αγκομαχει για να κάνει νίκη μέτριοι παίχτες λίγη ομάδα δεν αξίζει για πρωτάθλημα και ξέρεις κάτι βαρεθήκαμε ρεεεεεε δεν αντεχουμε άλλο μας κοψατε το γήπεδο ομάδα χωρίς γήπεδο δεν έχει ελπίδα να πάρει πρωτάθλημα το οακα είναι σαν να παίζουμε εκτός έδρας και τελικά μικρηναμε πολύ σαν ομάδα με τα λαμογια που πέρασαν τόσα χρόνια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *