Η σοβαρότητα έφερε θετικό αποτέλεσμα

25
Ιανουάριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Αυτό το 0-0 στο Γ.Καραϊσκάκης έχει αρκετές προεκτάσεις. Καταρχήν, θα χωρίσω σε δύο κατηγορίες τα βασικά ζητούμενα. Η πρώτη είναι η διεκδίκηση της πρόκρισης στην ημιτελική φάση του θεσμού για τρίτη συνεχόμενη φορά από την πλευρά της ομάδας μας. Ως προς αυτό το ζητούμενο, αυτή η λευκή ισοπαλία είναι ένα θετικό αποτέλεσμα που όμως σημαίνει οτιδήποτε σημαίνει κάθε 0-0 σε πρώτο αγώνα (κι ενώ ακολουθεί επαναληπτικός).

 

Σε κάθε τέτοια περίπτωση ισχύουν τα ίδια εδώ και πολλά  χρόνια… Φερειπείν, δεν μπορείς να ανοιχτείς δίχως να υπολογίζεις πως αν δεχτείς ένα τέρμα αυτόματα διπλασιάζονται οι δικές σου ανάγκες στο ζήτημα σκοράρισμα. Αν και ο κάθε αγώνας είναι διαφορετικός και η εξέλιξη του δεν γίνεται να προβλεφθεί προγενέστερα. Για το ζήτημα της πρόκρισης και το πώς πρέπει να δει τη ρεβάνς η ομάδα του Μανόλο Χιμένεθ θα τα πούμε εκτενέστερα όσο πλησιάζει ο αγώνας του ΟΑΚΑ. Τώρα, προετοιμαζόμαστε για να κάνουμε το στάδιο «καμίνι» που θα νοηματοδοτήσει την έννοια έδρα πέραν του δέοντος…

 

Προς το παρόν, κατά την προσωπική μου άποψη, προέχουν τα χαρακτηριστικά της δεύτερης προέκτασης. Αυτή σχετίζεται με το γενικότερο ανταγωνισμό μας με τον Ολυμπιακό. Για άλλη μία φορά, λοιπόν, δεν χάσαμε εκεί. Μετά το περσινό 1-2 για την ημιτελική φάση του Κυπέλλου, ήρθε τώρα και αυτή η ισοπαλία. Πια, οι εποχές που ο Ολυμπιακός επικρατούσε (και μάλιστα μάλλον άνετα τις περισσότερες φορές…) επί της Ένωσης στο Φάληρο έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί. Το σημαντικότερο είναι πως η ΑΕΚ δεν ηττήθηκε σε μία τόσο δύσκολη και εχθρική συνάμα έδρα χωρίς να πιάσει κάποια υψηλά στάνταρντς απόδοσης. Στα ανασταλτικά καθήκοντα οι παίκτες της προσπάθησαν, μόχθησαν, έδωσαν αυτό που μπορούσαν. Βέβαια, ο Ολυμπιακός έβγαλε κάποιες πολύ επικίνδυνες φάσεις (δίχως το Μπάρκα το σκορ ενδεχομένως να άνοιγε…), είχε κάποια διαστήματα που ήταν απειλητικός, αλλά δεν σκόραρε. Δεν κυριάρχησε, δεν φόβησε, δεν έπεισε για το βεληνεκές του. Και σε γενικές γραμμές η Ένωση, πέρα από κάποια μεμονωμένα λάθη και κάποιες αποσπασματικές δυσλειτουργίες, στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. 

 

Το πρόβλημα στο δικό μου μυαλό ήταν πως θα έπρεπε να ψάξουμε κάπως καλύτερα, υπό την έννοια του πιο συντονισμένου και του πιο αποφασιστικού, το γκολ. Απέναντι σε αυτόν τον Ολυμπιακό νομίζω πως θα τα καταφέρναμε. Εξάλλου, όταν απειλείς εσύ, ανεβάζεις την εφίδρωση στον αντίπαλο, παγώνεις την κερκίδα του, τρως χρόνο υπέρ σου, και αυξάνεις τις πιθανότητες σου για τελική επικράτηση. Όμως, δεν το κάναμε. Ας το κάνουμε στη ρεβάνς (αν μπορέσουμε, γιατί δεν είναι εύκολο), για να απλοποιήσουμε το έργο μας. Ο Ολυμπιακός εδώ και πολύ καιρό είναι σε χαμηλότερα επίπεδα από αυτά που μας είχε συνηθίσει στο παρελθόν. Είναι ευδιάκριτο αν προβούμε στις δέουσες συγκρίσεις και είμαι πεπεισμένος για αυτό. Στα καλά του είναι μία επικίνδυνη (αλλά επουδενί άτρωτη και «άπαιχτη») ομάδα. Αν δεν προσέξεις μπορεί να χάσεις, αλλά αν εσύ σταθείς πάνω από το δικό σου μέσο όρο θεωρώ πως αυτόν τον Ολυμπιακό τον έχεις πια… Η ΑΕΚ και η απόδοση της είναι πλέον ο βασικός καταλύτης του συγκεκριμένου ανταγωνισμού.

 

ΥΓ. Φοβόμασταν όλοι μετά τη Λάρισα για το τι είδους αντίδραση θα έβγαζε η ομάδα. Το κλίμα στην ενωσίτικη οικογένεια ήταν κάπως περίεργο. Αν εξαιρέσουμε, κατά την προσωπική μου άποψη πάντα, το γεγονός μίας μεγαλύτερης από το ευκταίο ατολμίας στο επιθετικό κομμάτι, νομίζω πως στο τέλος αυτής της βραδιάς μπορούμε να σκεφτόμαστε την ΑΕΚ μας και να μιλάμε με όρεξη για αυτήν.  Ελπίζω, δε, να αποτελεί αυτός ο αγώνας ένα πρόκριμα και για τον αγώνα του πρωταθλήματος που έρχεται, γιατί εκεί η νίκη θα είναι μεγαλύτερη ανάγκη για την ομάδα μας από ότι ήταν αυτό το βράδυ Τετάρτης. Προχωράμε, ελπίζοντας πως θα μπορέσει η ΑΕΚ στο άμεσο χρονικό διάστημα να επιδείξει την ίδια σοβαρότητα, αλλά και περισσότερη ποδοσφαιρική ικανότητα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *