Βήμα μπροστά

28
Ιανουάριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Ο αγώνας με τη Λαμία ήταν ένας μονόδρομος δίχως καμία άλλη προοπτική… Από τους λίγους. Κάθε τι το διαφορετικό εκτός από νίκη θα σηματοδοτούσε καταστροφική συγκυρία που για να μαζευόταν θα χρειάζονταν υπερβάσεις και «περιθάλψεις» πέρα από κάθε όριο. «Ενέσιμες», «με υπογλώσσια», με κάθε διαθέσιμο τρόπο…

 

Η ΑΕΚ τα κατάφερε, νίκησε 2-0, κάνοντας το αυτονόητο, με παραπάνω όμως οφέλη από αυτά που υπήρχαν σε άλλη περίσταση. Επομένως, τώρα το ενδιαφέρον μας απλώνεται σε δύο κατευθύνσεις. Η μία αφορά στα ειδικά συστατικά του αγώνα με τη Λαμία, δηλαδή με το είδος της απόδοσης που είχε η ομάδα μας. Η δεύτερη όπως είναι φυσικό αφορά στο επόμενο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, στο πλαίσιο της Super League. Αλλά για αυτόν τον αγώνα έχουμε χρόνο μπροστά μας, προς ώρας μπορούμε να αρκεστούμε στο ψάξιμο του πιο ταιριαστού χαρακτηρισμού…

 

Στον αγώνα με τη Λαμία είχε πολύ μεγάλη σημασία, λοιπόν, να δούμε τι ΑΕΚ θα εμφανιζόταν πάνω στο γρασίδι του ΟΑΚΑ. Μην κοροϊδευόμαστε, η ομάδα μας εδώ και λίγο καιρό δεν μας έπειθε.  Δεν θύμιζε επουδενί την ΑΕΚ των προηγούμενων μηνών. Επομένως, ή βρισκόμαστε μπροστά σε κάτι πρόσκαιρο ή σε κάτι άλλο θεμελιακό, άρα και πιο επικίνδυνο, μην πω καταδικαστικό… Κάθε ομάδα, μας αρέσει αυτό ή όχι, μέσα σε μία αγωνιστική περίοδο κάνει «κοιλιά», ή τέλος πάντων για κάποιο χρονικό διάστημα παρουσιάζει κάποιες ορατές δυσλειτουργίες σε ορισμένους τομείς του παιχνιδιού της. Επιμένω να λέω σε συζητήσεις με φίλους Ενωσίτες αυτές τις μέρες πως μία μεγάλη διαφορά σε σχέση με τις καλές εμφανίσεις των προηγούμενων μηνών είναι η μικρότερη ενέργεια που βγάζουν οι παίκτες μας. Κάτι που τους κάνει να μη μπορούν να «πνίγουν» τον αντίπαλο όταν έχει αυτός τη μπάλα, να ξεχύνονται μπροστά με γερά πατήματα, να βγάζουν πιο εύκολα φάσεις, να απειλούν με τη μέγιστη δυνατή αποφασιστικότητα (με νεύρο και ταχύτητα συνάμα)…

 

Η ΑΕΚ απέναντι στον Ολυμπιακό, σα να γνώριζε πως μπροστά δεν μπορούσε να κάνει πράγματα όπως λίγο καιρό πριν, για μένα έδωσε έμφαση στα μετόπισθεν. Εκεί τα κατάφερε και κράτησε στο 0 τους Πειραιώτες, παρότι αυτοί έβγαλαν ορισμένες φάσεις «κίνδυνο- θάνατο». Αλλά, το έχουμε διαπιστώσει όλοι πολλάκις, στο ποδόσφαιρο παίζουν και οι τερματοφύλακες… Με τη Λαμία, αν και ο αντίπαλος και οι ανάγκες του συγκεκριμένου αγώνα ήταν διαφορετικές συνθήκες σε σχέση με την ομάδα του Όσκαρ Γκαρσία, η ΑΕΚ είχε περισσότερα θετικά στοιχεία. Μπήκε δυνατά στα πρώτα λεπτά για να απλοποιήσει τη δουλειά της, δεν στάθηκε όμως τυχερή. Νομίζω πως σωστά κινήθηκαν οι παίκτες μας, παρότι διατηρήθηκε στις πρώτες μεγάλες φάσεις το απαραβίαστο της εστίας των φιλοξενούμενων.

 

Μετά σταθήκαμε τυχεροί ως προς το χρονικό διάστημα που άνοιξε το σκορ.  Ήταν, όμως, θέμα τύχης αυτή η υποδειγματική γκολάρα; Το πρώτο γκολ που βάλαμε δεν είναι απλή υπόθεση. Μόνο πολύ καλές ομάδες μπορούν να το πετύχουν.  Δεν ήταν κάτι το συγκυριακό, αλλά αποτέλεσμα της ατομικής και ομαδικής ικανότητας που αναφανδόν διαθέτει η φετινή ΑΕΚ. Αλλού είναι το πρόβλημα αυτή την εποχή, αλλά διαστήματα του συγκεκριμένου αγώνα με πείθουν πως μπορεί σύντομα να ανεβάσει ξανά στροφές η Ένωση. Αν είναι στο σήμερα να έχουμε κατεβάσει ταχύτητες (μάλλον εξαναγκαστικά), αυτό σημαίνει πως στο μέλλον ενδεχομένως να μπούμε αλλιώς στην τελική μάχη που θα κρίνει όλους τους φετινούς στόχους μας. Ευσεβείς πόθοι δικοί μου; Ποιος ξέρει… Εκτίμηση καταθέτω και όχι βεβαιότητα. Αυτό δεν κάνουμε όλοι άλλωστε; Αν ξέρει κάποιος κάτι που δεν γνωρίζουμε όλοι οι υπόλοιποι, ας μας ενημερώσει…

 

Επί της ουσίας, στο μεγάλο ματς την επόμενη αγωνιστική με τον Ολυμπιακό πρέπει η ΑΕΚ να αμυνθεί ακόμα πιο σθεναρά από ότι στο ματς του Κυπέλλου την περασμένη Τετάρτη. Και, κυρίως, να ψάξει το γκολ σαν «ΑΕΚ της αγωνιστικής περιόδου 2017-2018». Ήταν ο αγώνας με τη Λαμία «μία από τα ίδια» του τελευταίου διαστήματος; Όχι. Για μένα ήταν βήμα μπροστά, μόνο που στο Φάληρο χρειάζονται περισσότερα… Μην υποτιμάμε την ομάδα μας, και μην «φορτώνουν» αρκετοί τον τίτλο σε «τρένο που ανεβαίνει… Θεσσαλονίκη» τόσο εύκολα… Η ΑΕΚ, η κανονική ΑΕΚ, μπορεί να μας χαρίσει πολλές μεγάλες στιγμές τους επόμενους μήνες. Ας ελπίσουμε μονάχα όλοι στην ομάδα, η (πανέμπειρη) διοίκηση, το προπονητικό τιμ, οι παίκτες, ο κόσμος, πως θα καταφέρουμε να κατεβάσουμε στη συντριπτική πλειοψηφία των μελλοντικών αγωνιστικών υποχρεώσεων μία ΑΕΚ που πλησιάζει το ταβάνι της. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Μάχη, γιατί δεν έχουμε κανένα λόγο να διστάζουμε, πίστη γιατί μέχρι να έχουμε καταληκτικά δεδομένα όλα είναι στο χέρι μας… Aν δεν μας κάτσει, εδώ θα είμαστε να τα δούμε και να τα πούμε όλα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *