Εδραιώσαμε περισσότερο το φετινό θρίλερ για τον τίτλο

27
Φεβρουάριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Mετά τα όσα έγιναν στην Τούμπα, για την ΑΕΚ υπήρχε μονάχα ένας δρόμος. Πιο «στενός», πιο αποφασιστικός και πιο ξεκάθαρος από κάθε τι διαφορετικό. Να κάνει το 8 στα 8, να παίξει το καλύτερο δυνατό ποδόσφαιρο που (αποδεδειγμένα) μπορεί να παίξει και να κερδίσει και τα δύο πρωταθλήματα: το ένα το κανονικό, και το άλλο εκείνο της ΕΥΦΗΜΗΣ ΜΝΕΙΑΣ πως είναι η καλύτερη ομάδα και το πήρε δίκαια. Άλλωστε, ποτέ δεν αμφισβητήθηκε πρωταθληματικός «κιτρινόμαυρος» τίτλος…

 

Το Περιστέρι ήταν ένα «μπλόκο»-ΣΤΟΙΧΗΜΑ, που θα αποδείκνυε πολλά για την Ένωση. Αισιοδοξία υπήρχε (υπέρμετρη στους περισσότερους, θα έλεγα), καλοί οιωνοί (τι άλλο θα μπορούσαμε να περιμένουμε να γίνει στην Τούμπα που να ήταν ευνοϊκότερο για τα συμφέροντά μας…), σε καλό αγωνιστικό φεγγάρι βρισκόμασταν (η εμφάνιση μας απέναντι στην Ντιναμό Κιέβου ανάγκασε ακόμα και αντίπαλους οπαδούς να μας «βγάλουν το καπέλο»), η σημασία του αγώνα (με διαστάσεις που αγγίζουν την 25ετία…) μας υποχρέωνε να είμαστε εκ των πραγμάτων σοβαροί και θετικοί. Κι όμως, το μόνο που πετύχαμε είναι να ΕΔΡΑΙΩΣΟΥΜΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΤΟ ΦΕΤΙΝΟ ΘΡΙΛΕΡ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΙΤΛΟ…

 

Για μένα η ΑΕΚ πέταξε ένα ημίχρονο «στα σκουπίδια». Στο πρώτο μέρος η ομάδα δεν μου άρεσε. Δεν θεωρώ πως έπαιζε σαν ΥΠΟΨΗΦΙΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ. Δεν είχε την ενέργεια που θα απαιτούσαν οι περιστάσεις. Φταίει η κούραση για την υπερπροσπάθεια της Πέμπτης, αλλά και των συνεχόμενων αγώνων για πρωτάθλημα, Κύπελλο και Europa League που προηγήθηκαν τον τελευταίο μήνα; Ίσως διαλέξαμε μία άλλη τακτική. Αφού δεν αποκτήσαμε στην αρχή του αγώνα κάποιο προβάδισμα στο σκορ, ύστερα ενδεχομένως να ποντάραμε στην εξυπνάδα: δηλαδή να κάνουμε στα περισσότερα λεπτά τα απαραίτητα, για να φορτσάρουμε επιλεκτικά σε μικρά χρονικά διαστήματα εκμεταλλευόμενοι τη δεδομένη ποιότητα των παικτών μας και να πάρουμε το τρίποντο. Μετά το 0-1 φτάσαμε κοντά σε κάτι τέτοιο, όμως η ισοφάριση από τους Περιστεριώτες μετέτρεψε σε ΑΠΑΤΗΛΕΣ και ΦΡΟΥΔΕΣ τις όποιες ελπίδες μας για τους τρεις βαθμούς, μας ΕΚΟΨΕ τον όποιο ΑΕΡΑ μας είχαν δημιουργήσει οι εξελίξεις του (μη) αγώνα στην Τούμπα το βράδυ της Κυριακής και έφερε ξανά στο προσκήνιο τον προβληματισμό για το «αν η ΑΕΚ μπορεί»… Για μένα η ΑΕΚ μπορεί, αλλά πρέπει να το αποδείξει μέσα στα γήπεδα.

 

Οποιαδήποτε ΣΥΓΚΡΙΣΗ με την ΑΕΚ του Κιέβου και αυτήν του Περιστερίου προκαλεί θλίψη. Ακόμα και με την ΑΕΚ του πρώτου ημιχρόνου με την Ξάνθη, αλλά είναι διαφορετικά τα δεδομένα. Πάσο… Ο Ατρόμητος είναι όντως πολύ καλή ομάδα, υπό την έννοια πως είναι και ΚΑΛΟ-δουλεμένη και έχει πλέον την ψυχολογία ενός συγκροτήματος που γνωρίζει τα ατού και την ποιότητα του. Και φυσικά, διαθέτει και ορισμένους παίκτες που είναι σε θέση να κάνουν μεγάλες ζημιές λόγω ποδοσφαιρικής κλάσης… Παρακολουθώ πολύ στενά τον (αξιοθαύμαστο) Ατρόμητο φέτος, και έκρινα (πριν τον αγώνα) πως δεν ήταν και στην καλύτερη δυνατή του κατάσταση, αλλά μέσα στο γήπεδο και εμείς ήμασταν ΚΑΤΩΤΕΡΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΩΝ, και οι παίκτες του Κάναντι έκαναν μία πολύ μεστή εμφάνιση. Μία υποψήφια πρωταθλήτρια έπρεπε να παίξει πιο ΕΝΕΡΓΗΤΙΚΑ στο Περιστέρι. Δεν το κάναμε, αλλά εξακολουθούμε να είμαστε -στα πολύ σοβαρά- υποψήφιοι για το φετινό πρωτάθλημα της Super League. Απλά ξέρουμε πως έχουμε και προτερήματα και μειονεκτήματα, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΑ ΘΑ ΥΠΕΡΙΣΧΥΣΟΥΝ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ… Αυτό ομορφαίνει το ίδιο το ποδόσφαιρο, δυσκολεύει όμως τις δικές μας νύχτες… Προχωράμε και όπου μας βγάλει. Δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω, δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να κοιτάμε μπροστά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *