Με οδηγό εκείνη τη μέρα…

11
Μάρτιος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε AEK 24 HOURS / Ρετρό - Stories

0 Σχόλια

Κάθε αγώνας είναι διαφορετικός από κάθε άλλον και σίγουρα αποτελεί μία αυτόνομη σελίδα στην καταγραφή των συνολικών διαχρονικών δρώμενων μίας ομάδας. Όμως, σχεδόν αναπόφευκτα, υπάρχουν κάποιοι συγκεκριμένοι που μας σημαδεύουν και δεν ξεχνιούνται ακόμα και αν προσπαθήσουμε, που λέει ο λόγος…, να κινηθούμε προς αυτή την κατεύθυνση….

 

Η ποδοσφαιρική ΑΕΚ φέτος μόλις έξι αγωνιστικές πριν το τέλος του πρωταθλήματος της Super League προηγείται στη βαθμολογία και είναι στη συνείδηση των περισσοτέρων το πρώτο φαβορί για να κόψει το νήμα μπροστά από κάθε άλλο αντίπαλο. Ο αγώνας της Κυριακής με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα είναι ένας από τους πιο σημαδιακούς τόσο για το ίδιο το φετινό πρωτάθλημα, όσο και για την ιστορία της Ένωσης.

 

Η ΑΕΚ είχε να διεκδικήσει επί της ουσίας τον πρωταθληματικό τίτλο σε τόσο προχωρημένο στάδιο της διοργάνωσης πολλά χρόνια: ακριβώς δέκα, ένα διάστημα που ασφαλώς και κρίνεται απαράδεκτο για τη σημειολογία του συλλόγου μας, που όμως σηματοδότησε την καθοδική πορεία προς τα τάρταρα και στη συνέχεια την ανοδική που είναι σε εξέλιξη (με τα καλύτερα να έρχονται σε όλα τα επίπεδα…).  Σημαντικές νίκες της ΑΕΚ στην Τούμπα μπορούμε να βρούμε πολλές. Και σίγουρα πολύ πιο πολλές από όσες μπορεί να βρει ο ΠΑΟΚ στην Αθήνα επί της Ένωσης… Ο νους μας πηγαίνει, όσον αφορά στη δική μου γενιά, σε δύο. Η μία ήταν το 0-1 τον Ιανουάριο του 1989, όταν η ΑΕΚ με την «απόδρασή» της από την Τούμπα κατάφερνε να ξεπεράσει το σοκ από την ήττα που είχε γνωρίσει λίγες μέρες νωρίτερα στη Ρόδο από τον συνδιεκδικητή τότε Ολυμπιακό (που βρισκόταν στον κυκεώνα των εξελίξεων στο θέμα του… Γιώργου Κοσκωτά…) με 1-2. Και τότε είχε αναπτυχθεί μία έντονη παρα-φιλολογία που συσχέτιζε, π.χ. το ΠΑΣΟΚ με την Τράπεζα Κρήτης και επομένως και τον Ολυμπιακό, στην οποία όμως η ΑΕΚ έδωσε την κατάλληλη απάντηση. Μέσα στα γήπεδα.

 

Η πιο πρόσφατη μεγάλη νίκη της ΑΕΚ, που σηματοδότησε την προώθηση από την πλευρά μας ενός υπαρκτού σχεδίου και μίας απτής προοπτικής για τίτλο πρωταθλήματος ήταν το εκκωφαντικό 0-4 τον Απρίλιο του 2008. Βέβαια, τότε, δεν υπήρχε ΠΑΟΚ -ούτε καν σαν υποψία- όσον αφορά στη μάχη για την κατάκτηση του τίτλου, όμως η ΑΕΚ είχε ήδη σκορπίσει με 4-0 και τον άμεσο εκείνη τη χρονιά αντίπαλο της, τον Ολυμπιακό του Σωκράτη Κόκκαλη. Στην Τούμπα, η ΑΕΚ πήγε για να δείξει ποια είναι η καλύτερη ομάδα σε ολόκληρη τη χώρα, αλλά και για να πείσει τους πάντες πως ένα πολύ καλό ποδοσφαιρικό συγκρότημα μπορεί και σε ματς τεράστιας βαθμολογικής σημασίας να παραδίδει μαθήματα ποδοσφαίρου. Eξάλλου, ήταν και μέρα γενεθλίων για την ΑΕΚ, καθώς συμπλήρωνε 84 χρόνια ιστορίας!

 

Η ΑΕΚ μπήκε στο γήπεδο όπως ακριβώς έπρεπε και οι προσπάθειές της καρποφόρησαν στο 20ο λεπτο. Ο Μπούρμπος σέντραρε και ο Παπασταθόπουλος με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στο βάθος της εστίας του γκολκίπτερ των Θεσσαλονικέων Φερνάντεζ. Σχεδόν αμέσως μετά, στο 23ο λεπτό, από κάθετη πάσα του Γεωργέα στον Εντίνιο, ο τελευταίος -κινούμενος από τα δεξιά- έκανε μία παράλληλη μπαλιά, και ο πρώτος σκόρερ τότε Μπλάνκο με κοντινό πλασέ έκανε το 0-2. Το εντυπωσιακό πεντάλεπτο της ΑΕΚ ολοκληρώθηκε με ένα τρίτο τέρμα, αυτή τη φορά με σουτ του Νίκου Λυμπερόπουλου μόλις δύο λεπτά αργότερα. Ο Νικόλας σημείωσε ένα πολύ όμορφο γκολ, που έμοιαζε αρκετά με εκείνο που είχε σημειώσει απέναντι στον Ολυμπιακό στο 4-0 του ΟΑΚΑ. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ είδε, κατάλαβε (και αναγνώρισε, φεύγοντας νωρίτερα από τις κερκίδες…) πως απλά εκείνη τη μέρα η ΑΕΚ δεν παιζόταν! Το 0-4 με ενέργεια κλάσης του σπουδαίου Μοχάμεντ Καλόν στο 82ο λεπτό ήταν απλά το κερασάκι στην τούρτα, και μάλιστα με τον πιο ταιριαστό τρόπο…

 

Φυσικά, όλοι ξέρουμε πως η νίκη της Ένωσης και επί του Αστέρα Τρίπολης στο ΟΑΚΑ την επόμενη, και τελευταία για εκείνη την αγωνιστική περίοδο, αγωνιστική, δεν αρκούσε για να δοθεί το τρόπαιο του πρωταθλήματος στην ΑΕΚ, αφού τότε αυτό παραχωρήθηκε -ενάντια στο κοινό αίσθημα της πλειοψηφίας της ποδοσφαιρικής Ελλάδας- στον Ολυμπιακό. Η τότε ΕΠΟ είχε «κάνει το θαύμα της» και είχε κρίνει την έκβαση της μάχης του πρωταθλητή λόγω του χειρισμού της στην υπόθεση Βάλνερ… Γιατί το να ειδοποιείς στα μουλωχτά ανταγωνιστές, τη στιγμή που εκδίδεις παράνομα δελτίο σε μία άλλη ομάδα, μάλλον φανερώνει πως έχεις συγκεκριμένες προτεραιότητες που αντιβαίνουν μία ξηγημένη στάση που ωφελεί τον ανταγωνισμό… Αλλά αυτά όλα είναι ερμηνείες ενός παρελθόντος που απλά πρέπει να μας κρατάει σε εγρήγορση για το σήμερα και το αύριο του συλλόγου μας.

 

Σε εκείνο το 0-4 επί του ΠΑΟΚ, που πρέπει να αποτελεί οδηγό για το κυριακάτικο ντέρμπι-τίτλου, ο Νίκος Κωστένογλου είχε χρησιμοποιήσει τους εξής ποδοσφαιριστές: Μάχο, Μπούρμπος, Γεωργέας, Δέλλας, Παπασταθόπουλος, Ζήκος, Καφές, Ριβάλντο (83′ Κονέ), Εντίνιο (76′ Παππάς), Λυμπερόπουλος, Μπλάνκο (67′ Καλόν). Ο προπονητής της Ένωσης αμέσως μετά το τέλος της αναμέτρησης είχε πει στους δημοσιογράφους τα εξής: «Πετύχαμε μία ακόμη σημαντική νίκη, η οποία μάλιστα συνοδεύτηκε από καλή εμφάνιση. Είχαμε τον πλήρη έλεγχο του αγώνα, καλή κυκλοφορία της μπάλας και σωστή λειτουργία σε άμυνα και επίθεση. Νιώθω πραγματικά περήφανος που συνεργάζομαι με αυτά τα παιδιά. Θεωρώ ότι πρώτο μας μέλημα θα πρέπει να είναι το τι θα κάνουμε εμείς και όχι οι αντίπαλοί μας. Πρέπει κάθε εβδομάδα να βελτιωνόμαστε και στην τελευταία αγωνιστική να πραγματοποιήσουμε μία εμφάνιση, σοβαρή και αντάξια της ιστορίας της ΑΕΚ. Από εκεί και πέρα, θα δούμε τι θα γίνει».

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *