Στα άδυτα του πυγμαχικού τμήματος της ΑΕΚ (video)

27
Μάρτιος
2018

Δημοσιευτηκε απo ΑΕΚ24ΗOURS

Δημοσιευτηκε σε Μάνα ΑΕΚ / Πυγμαχία

0 Σχόλια

Ποιος είπε ότι η ΑΕΚ πρωταγωνιστεί μόνο στο ποδόσφαιρο και το μπάσκετ; Γράψτε λάθος! Το Contra.gr μπήκε στα άδυτα του πυγμαχικού τμήματος της Ένωσης έπαιξε… μποξ με τους «κιτρινόμαυρους» πρωταθλητές, μίλησε μαζί τους κι έζησε από μέσα τη σκληρή και μαχητική καθημερινότητα τους.

 

Μποξέρ, οργανωμένος οπαδός. Δύο όροι το λιγότερο παρεξηγημένοι στην Ελλάδα του σήμερα. Φανταστείτε ποια είναι η άποψη της πλειονότητας όταν είσαι μποξέρ ΚΑΙ συνδεσμίτης ταυτόχρονα. Τις περισσότερες φορές, όμως, η μάζα λειτουργεί με παρωπίδες. Καταπίνει αμάσητο ό,τι την ταΐζουν, σχηματίζοντας απόψεις για καταστάσεις που ουδέποτε έχει ζήσει ή έχει προσπαθήσει να’ ρθει σε τριβή μαζί τους για να καταλάβει τι ακριβώς ισχύει.

 

Μέσα από το Contra.gr θ’ αντικρίσουμε μία διαφορετική οπτική. Θα κοιτάξουμε πίσω από τις λέξεις, χωρίς να ωραιοποιούμε τις έννοιες, αλλά ισορροπώντας μεταξύ της αληθινής διάστασης των πραγμάτων και της παρεξηγημένης.

 

Την περασμένη Τρίτη, κατεβαίνοντας την Παπαναστασίου στον Περισσό για να είμαι στις 19:00 στο ραντεβού μου με τον Βαγγέλη Χατζή, ομολογώ πως παρασύρθηκα κι εγώ. Σκεφτόμουν σ’ αυτά τα λίγα μέτρα από το σταθμό του ηλεκτρικού μέχρι το γυμναστήριο της πυγμαχικής ΑΕΚ, πώς θα γεμίσω με… γκανγκστεριά αυτό που διαβάζετε αυτή τη στιγμή, πώς θα το κάνω λίγο dark με δόσεις οπαδικής αγάπης. Έψαχνα το κατάλληλο περιτύλιγμα προκαλώντας για το ροκ περιεχόμενο!

 

Στις επτά παρά ήμουν εκεί, ανέβηκα τα σκαλιά και χάζεψα φευγαλέα τα «κιτρινόμαυρα» γκραφίτι την ώρα το αυτί μου άρχισε να πιάνει το «All Eyez on me» του 2pac που ακουγόταν στο βάθος. Νοητά βρέθηκα να κατευθύνομαι σ’ ένα σκοτεινό πυγμαχικό γυμναστήριο στο Πίτσμπεργκ για να συναντήσω τον Πολ Σπανταφόρα, να κάνει σάκο, προτού καταλήξει στην… Καλιφόρνια λέγοντας στον εαυτό μου πως «εδώ είμαστε…»

 

Όλα αυτά, βέβαια, μέχρι να σπρώξω την πόρτα και να μπω στο χώρο που προπονούνται οι πυγμάχοι του ιστορικού τμήματος της ΑΕΚ και να με υποδεχθεί ένα πρότυπο αθλητή, ένα πρότυπο μαχητή της ζωής, ο κόουτς της ομάδας, Βαγγέλης Χατζής.

 

Μου κόπηκαν αυτόματα οι αμερικανιές και προσγειώθηκα στην Ελλάδα του 2018.

 

Τα είπαμε με τον Βάγγο για τα ζητήματά μας τα καθημερινά, αγγίξαμε τα προβλήματα τα κοινωνικά, συζητήσαμε για τις λέξεις και τις φωτογραφίες της κουβέντας. Ήταν κοινή απόφαση το θέμα να βγει ελεύθερα. Τίποτα στημένο! Αληθινά, αρσενικά…

 

«Το γυμναστήριο και το πέταλο στο γήπεδο είναι μικρογραφίες της κοινωνίας» ήταν η πρώτη κουβέντα του Χατζή προτού δώσει το παράγγελμα για τις πρώτες «κιτρινόμαυρες γροθιές» στο ζέσταμα.

 

ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ!

 

Παρακολουθώντας την προπόνηση, παρότι γνώστης της πυγμαχικής και οπαδικής κουλτούρας, έψαχνα κάποιον… Βράνιες. Να γυαλίζει το μάτι του όπως του Βόσνιου. Όσο κυλούσε η ώρα ένιωθα περισσότερο σαν σε κάποιο φιλικό σπίτι παρά σ’ ένα χώρο που ρίχνουν μπουνιές.

Όχι δεν μου έβγαλαν τσάι και μπισκότα. Μου έκανε, όμως, εντύπωση ο τρόπος που αντιμετώπιζαν εμένα, τον προπονητή τους και τον συναθλητή τους. Το μποξ δεν είναι ποδόσφαιρο, όσοι έχετε παίξει μπάλα γνωρίζετε καλά ότι ο ρατσισμός κυριαρχεί, ειδικά στις μικρότερες ηλικίες.

 

Ο κοντός, ο χοντρός, ο άμπαλος είναι μόνο λίγα απ’ τα «κοσμητικά» επίθετα που ταυτίζονται με αθλητές.

 

Στην πυγμαχία not. Θα δώσεις το χέρι στον παρτενέρ σου όταν ξεφύγει κάνα μπουνίδι, θα βοηθήσεις στις ασκήσεις. Επί της ουσίας, πάντως, είσαι για σένα! Το σπορ είναι για μοναχικούς τύπους που ξέρουν να σέβονται. Ξεκάθαρα.

 

Η ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΗ «ΠΡΟΒΛΕΨΗ»

 

Στις 23/3 το ΣτΕ αποφάσισε ότι η μοριοδότηση στους αθλητές – μαθητές με διακρίσεις είναι αντισυνταγματική, χτυπώντας με δύναμη χιλιάδες αθλούμενους και τις οικογένειές τους που έχουν επενδύσει στο συγκεκριμένο τομέα.

 

Τα λόγια του Βαγγέλη Χατζή ηχογραφήθηκαν στις 20/3. Ο προπονητής της ΑΕΚ και δημοφιλής επαγγελματίας πυγμάχος είχε πει – προτείνει στο Contra.gr τα εξής: «Έχω ζήσει το μποξ τόσο στην Αγγλία όσο και στην Αμερική, μπορώ να δω και να πω ότι εδώ μέσα έχουν μπει πυγμάχοι που θα μπορούσαν να σταθούν σε παγκόσμιο επίπεδο!

 

Δυστυχώς δεν υπάρχει καμία οργάνωση ως προς την ‘εκμετάλλευση’ αυτών των παιδιών. Όχι στην πυγμαχία, γενικά στον αθλητισμό. Η κοινωνία δεν θέλει στις τάξεις της υγιείς σκεπτόμενους ανθρώπους.

 

Κρίμα, γιατί ο αθλητισμός μπορεί να γίνει ο καλύτερος καθρέφτης μίας πολιτισμένης χώρας. Δεν ασχολείται η κοινωνία με τον αθλητισμό, απλά τα πράγματα. Θεωρώ ότι αν δίναμε βάση στην εξάσκηση τότε θα ήμασταν μακριά και από τη βία και από τα ναρκωτικά. Τα μέσα δεν μας λείπουν καθόλου, από θέληση και οργάνωση πάσχουμε. Εγώ κοιτάζω την Κούβα, μία χώρα με πολλά οικονομικά προβλήματα πώς έχει επενδύσει στον αθλητισμό και ειδικότερα στο μποξ, χτίζοντας βιομηχανία…» είχε πει ο «Κόμπρα«, χωρίς να γνωρίζει ότι λίγες μέρες μετά θα έμπαινε «ταφόπλακα» στα όνειρα πολλών παιδιών να διακριθούν, χωρίς να χάσουν την ευκαιρία της μόρφωσης.

 

ΟΙ ΖΟΡΙΚΟΙ…

 

Ξεφεύγοντας από τα κοινωνικοπολιτικά, επιστρέφουμε στην ΑΕΚ και την ξεχωριστή ατμόσφαιρα του γυμναστηρίου επί της Παπαναστασίου για να μιλήσουμε πιο… ποδοσφαιρικά (αυτά που σας αρέσουν) με τον Βαγγέλη.

 

Αλλάζει ο άνθρωπος μέσα από το μποξ ή γίνεται πιο… κακός; «Ήμουν άτακτος κι εγώ μικρός…» υποστηρίζει χαμογελαστός ο Χατζής και συνέχισε: «Το μποξ είναι θεραπεία. Το βλέπω τόσα χρόνια μέσω του εαυτό μου. Αλλάζεις στη συμπεριφορά σου. Ο αθλητισμός σε συνδυασμό με τον τρόπο ζωής που σε βάζει να λειτουργείς η πυγμαχία σε κάνει καλύτερο άνθρωπο!»

 

Στους αγώνες του ο Χατζής έχει αντιμετωπίσει ζόρικους αντιπάλους. Τους… ζόρικους στο γυμναστήριο άραγε πώς τους προσεγγίζει; «Μου έχουν πει ότι έχω τους πιο ζόρικους και κάποιοι αναρωτιούνται πώς τους βάζω σε τάξη. Εδώ έρχεται λοιπόν όποιος θέλει να βάλει ένα λιθαράκια για ν’ αλλάξει τον εαυτό του.

 

Εγώ με τα λόγια και τον τρόπο ζωής μου περνάω αυτά που θέλω. Με τις φωνές και την επιβολή δεν θα πετύχεις τίποτα. Αντιθέτως…»

 

ΕΤΣΙ «ΣΚΕΦΤΕΤΑΙ» ΤΟ ΠΥΓΜΑΧΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΤΗΣ ΑΕΚ

 

«Εδώ είναι το ‘σπίτι’ κάθε παιδιού που έρχεται και ζητάει να προπονηθεί» τονίζει ο οικοδεσπότης μας και συνεχίζει: «Έχω συναντήσει παιδιά με πολλά προβλήματα. Σπίτι, επαγγελματικά, κοινωνικά. Μπαίνουν εδώ μέσα για να βγάλουν την ενέργεια, την ένταση σε κάτι θετικό. Ξεχνιέσαι σίγουρα, διοχετεύοντας το στρες εποικοδομητικά«.

 

Η πόρτα με τον δικέφαλο ζωγραφισμένο είναι ανοιχτή για άλλους οπαδούς; «Κοίταξε, εδώ κατά κύριο λόγο προπονούνται οπαδοί της ΑΕΚ. Όποιος θελήσει ν’ έρθει, να φορέσει τη μπλούζα μας σεβόμενος το χώρο και την ομάδα, καλώς να έρθει.»

 

Ρωτάμε τον Βαγγέλη, εάν θα συνιστούσε και στις άλλες μεγάλες ομάδες ν’ ανοίξουν τα γυμναστήρια για τους οπαδούς: «Δεν θέλω να το πάω οπαδικά. Είναι κοινωνικό το θέμα, οπότε εννοείται ότι πρέπει οι πόρτες να είναι ανοιχτές. Οι ομάδες, η κερκίδα, όλα αυτά είναι μικρογραφίες της κοινωνίας«.

 

Κρατήσαμε για το τέλος, την εξήγηση του σλόγκαν: ΑΕΚ, όλοι μία γροθιά. Δεν είναι καθόλου τυχαίο και υπάρχει εξήγηση δια στόματος Βαγγέλη Χατζή: «Προσπαθούμε να βοηθήσουμε άτομα που έχουν πραγματική ανάγκη στήριξης. Παιδιά που έχουν βγει από προγράμματα απεξάρτησης έχουν και θα συνεχίσουν να έχουν την αμέριστη συμπαράστασή μας για την επανένταξη στην κοινωνία μέσω του αθλητισμού.

 

Σταθήκαμε και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε σε άτομα με ειδικές ικανότητες, όπως με αμαξίδιο να προπονούνται στο στιλ της πυγμαχίας και είδαμε μεγάλη ανταπόκριση«.

 

Τα λόγια του Χατζή ήταν ο πιο ταιριαστός επίλογος για το αφιέρωμα στο πυγμαχικό τμήμα της ΑΕΚ που υπάρχει από το 1968, χάρη στο Μανώλη Λαμπίδη. Έχει αναδείξει κορυφαίους πυγμάχους σε διεθνές επίπεδο και μετρά έξι Πανελλήνια Πρωταθλήματα. Φωνάξαμε «ΑΕΚ» και χαιρέτησα.

 

Φεύγοντας, ξέχασα τα… περιτυλίγματα, τη δουλειά την ίδια ομολογώ. Σκεφτόμουν ότι μέσα σε δύο ώρες συζήτησης έγινα πραγματικά πλουσιότερος ως άνθρωπος. Πού να έκανα και προπόνηση δηλαδή;

 

Συμπέρασμα: Βάλτε σορτς, αγοράστε ένα ζευγάρι γάντια και «float like a butterfly, sting like a bee»…

Πηγή: contra

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *