Μέρες παράξενες, θαυμάσιες μέρες…

02
Μάιος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Αυτές οι μέρες είναι λίγο παράξενες. Εντάξει, δεν θα κάνουμε και παράπονα από τη στιγμή που είμαστε πρωταθλητές, αλλά δεν χωράει εφησυχασμός. To πρόσφατο 0-0 στην Κέρκυρα δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να είναι ένα αποτέλεσμα που μας άρεσε, αλλά έχουμε πολύ σημαντικότερα πράγματα να κάνουμε τις επόμενες μέρες. Καλό είναι να μπαίνουν κάθε φορά τα πράγματα στη σωστή τους σειρά και διάσταση… Και σε αυτό μας βοηθάει η κατάκτηση του τίτλου, άρα και το πανηγύρι που θα λάβει χώρα το Σάββατο στην ευρύτερη περιοχή γύρω από τα ιερά χώματα της Νέας Φιλαδέλφειας. Είναι και θαυμάσιες, συνάμα, αυτές οι μέρες…

 

Πού έγκειται, λοιπόν, το παράξενο των ημερών; Ο τελικός Κυπέλλου με τον ΠΑΟΚ θέλει μεγάλη προσοχή, σε όλα τα μέτωπα. Και δεν νομίζω πως η ίδια η ομάδα (παίκτες και προπονητής) χρειάζεται τις δικές μας παραινέσεις και υπενθυμίσεις για να καταλάβει πως πρέπει να σταθεί σαν ΑΕΚ και σε αυτόν τον αγώνα. Το μόνο που μένει είναι να μας πείσει-δικαιώσει για άλλη μία φορά φέτος για την εμπιστοσύνη που της δείξαμε από το Σεπτέμβρη κι ύστερα. Στον ΠΑΟΚ, βέβαια, συνεχίζουν το ίδιο τροπάριο και δίνουν στον επερχόμενο τελικό τις διαστάσεις που τους βολεύουν. Εδώ και καιρό, το έχουμε ξαναπεί λίγες μέρες νωρίτερα, παίζουν ένα συγκεκριμένο ρόλο. Εκείνου που δεν έχει να χάσει τίποτα, εμφανίζεται σα να μην έχει να απολογηθεί σε κανέναν, «γιατί αδικήθηκε από όλους», άρα «σε κάθε περίπτωση θα είναι από πάνω». Και το πιστεύουν, και το κάνουν και επίτηδες. Δεν ξέρω τι προηγήθηκε από τα δύο…

 

Βέβαια, κάποια στιγμή κουράζει όλο αυτό και αποτελεί ένα άλλοθι μονάχα για το σκληρό πυρήνα του οργανισμού τους και όσους τον ακολουθούν σε ότι κάνει και λέει πιστά. Δυστυχώς, δεν είναι λίγοι όλοι αυτοί… Επί της ουσίας, το μόνο πράγμα στο οποίο μπορούν να ποντάρουν είναι η όποια ποιότητα έχουν σαν ποδοσφαιρικό συγκρότημα. Που για πολλούς από εμάς παραμένουν υπερεκτιμημένοι, και θέλουμε να μας δικαιώσει και σε αυτό η ΑΕΚ κατά τη διάρκεια του τελικού του ΟΑΚΑ. Γιατί ακόμα και οι συμβολισμοί δεν τους κάθονται… Νικάνε 0-3 στη Λεωφόρο, φερ΄ ειπείν, και το πρώτο γκολ είναι ασίστ του διαιτητή (έστω και κατά λάθος…), ενώ το δεύτερο ξεκινάει από μαρκάρισμα που μέχρι την εποχή Κύζα, πως λέμε μεσοπαγετώδης εποχή ένα πράγμα…, θα σφυριζόταν φάουλ…

 

ΥΓ. Η πρωταθλήτρια ΑΕΚ είναι κατά κοινή παραδοχή σε μία μέτρια αγωνιστική κατάσταση εδώ και λίγο καιρό. Όμως, ένας αγώνας όπως αυτός με τον ΠΑΟΚ έχει πολλές προεκτάσεις. Τόσες που αξίζει να δοθεί μία τελευταία μάχη, στην οποία αν η ΑΕΚ παίξει αυτό που μπορεί θα νικήσει. Όσο πλησιάζει ο αγώνας αυτός, θα έχουμε την ευκαιρία να πούμε περισσότερα. Γιατί οι συγκυρίες είναι πονηρές και απαιτούν λεπτούς χειρισμούς από σύσσωμη την ενωσίτικη οικογένεια. Προς ώρας πανηγυρίζουμε τον πιο μάγκικο τίτλο μας μετά το 1989 (όταν ρίξαμε στο καναβάτσο το «δημιούργημα» των κόπων του… Γιώργου Κοσκωτά, τον οποίον διαδέχθηκε διοικητικά από ένα σημείο και μετά ο… Αργύρης Σαλιαρέλης…) στρέφουμε την προσοχή μας στη μπασκετική ΑΕΚ και τη σπουδαία προσπάθεια της να φέρει ευρωπαϊκό τρόπαιο ύστερα από 18 χρόνια, τιμούμε την ομάδα χάντμπολ για τη φετινή εκπληκτική ευρωπαϊκή της πορεία, και στηρίζουμε με τον τρόπο που αρμόζει στην περίσταση τη γυναικεία ομάδα βόλεϊ. Γιατί αν η στήριξη μας στους θριαμβευτές είναι εύκολη υπόθεση, στις περιπτώσεις που έρχεται ένα άσχημο αγωνιστικό αποτέλεσμα τείνει να εξελιχθεί σε απαραίτητη. 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *