Τα πράγματα είναι κρίσιμα…

10
Ιούλιος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Κώστας Μαρούντας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Μετά από τόσα ματς Μουντιάλ είχαμε συνηθίσει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο ποδοσφαίρου. Έτσι το φιλικό με τη Μίετζ Λέγκνιτσα μας έκατσε αρκετά περίεργα θα έλεγα. Αλλά, εντάξει, η δίψα μας για λίγη ΑΕΚ ήταν και παραμένει έντονη μετά από τόσες μέρες δίχως κάποια αγωνιστική υποχρέωση. Βέβαια, η ουσία των πραγμάτων βρίσκεται αλλού και όχι τόσο στις ορέξεις τις δικές μας. Πάμε, λοιπόν, να σταχυολογήσουμε δύο-τρία πραγματάκια.

 

Αν το δούμε στεγνά, σα να πρόκειται για κάτι που δεν μας αφορά, έχουμε μπροστά μας μία ομάδα που μόλις ξεκίνησε την προετοιμασία της. Επομένως αποδόσεις όπως αυτή στο πρώτο φιλικό που έδωσε η ΑΕΚ με αυτή την πολωνική ομάδα είναι άκρως λογικές και ερμηνεύσιμες καταστάσεις. Και εν μέρει και επιθυμητές, γιατί αν στο πρώτο φιλικό φερ΄ειπείν οι παίκτες μας έτρεχαν πολύ, θα έπρεπε να ανησυχούμε πολύ περισσότερο από όσο αυτό συμβαίνει στο τώρα… Επίσης θα πει κάποιος πως παρά το γεγονός πως υπάρχει μία κάπως ανεξήγητη (και σίγουρα ενοχλητική…) καθυστέρηση στο ζήτημα της μεταγραφικής ενίσχυσης, μπορεί με ένα μεταγραφικό μπαράζ σε λίγες μέρες να καλυφθούν τα κενά και να αλλάξει το κλίμα. Αυτά, όμως, αποδεικνύονται στην πράξη και μέχρι να πραγματωθούν δεν μπορούν να αποτρέψουν τη μουρμούρα και την ανησυχία.

 

Έτσι όπως πάει το πράγμα, λίγο πριν τα μέσα Ιουλίου τα καταφέραμε και το φετινό καλοκαίρι έγινε σημείο αναφοράς. Όχι για εγκωμιαστικούς λόγους… Λόγω της δυστοκίας στις μεταγραφές γίνεται σύγκριση με το καλοκαίρι του 2016. Διάφοροι έχουν ξεκινήσει να λένε τα δικά τους. Κι εννοώ εντός της ενωσίτικης οικογένειας, γιατί από τους συνειδητούς πολέμιους μας εκτός ΑΕΚ δεν μπορούμε να περιμένουμε κάτι διαφορετικό. Ακούμε διάφορα, λοιπόν. Ότι «το παρατάει φέτος η ΑΕΚ», ότι «δεν το τρέχει όπως πρέπει», και διάφορα τέτοια. Με το μυαλό μπορούμε να ωραιοποιήσουμε τις καταστάσεις και να βρούμε επιχειρήματα άμεσων ανταπαντήσεων. Ο Γιόχανσον «ήταν τραυματίας στο μεγαλύτερο κομμάτι της περσινής σεζόν», ο Αραούχο «δεν γινόταν να μείνει λόγω οικονομικού κόστους», ο Βράνιες «έφερε καλά λεφτά», ο Χριστοδουλόπουλος «ακολούθησε το δρόμο του», κλπ… Από την άλλη; «Οικονόμου και Αλμπάνης να βγουν, Μπακασέτας-Γιακουμάκης-Γαλανόπουλος να ανεβάσουν επίπεδα απόδοσης, Μάνταλος-Τσόσιτς να είναι υγιείς, να εμφανιστεί ξανά στα γήπεδα (ελέω Ουζουνίδη) και ο ποδοσφαιριστής Κλωναρίδης, και ναι, όντως με τρεις προσθήκες η νέα ΑΕΚ θα είναι -στα χαρτιά- πλήρης». Αυτά δεν είναι σοφιστείες, ισχύουν, αλλά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν τη μεγάλη δυσπραγία που αναδεικνύεται στα μεταγραφικά.

 

Ναι, θα μπορούσε -και κυρίως θα έπρεπε- να έχει λήξει το ζήτημα της μεταγραφικής ενίσχυσης ήδη στο μεγαλύτερο ποσοστό των νέων αποκτημάτων. Αυτό επιτάσσει η λειτουργικότητα ενός σοβαρού σύγχρονου κλαμπ, αυτό έκανε πέρυσι μέσες άκρες η Ένωση. Ναι, κάποιες επιλογές αποδείχθηκαν λανθασμένες και αποτυχημένες. Ναι, μπορούν να χρεωθούν διάφορα σε πρόσωπα που είναι επιφορτισμένα με το κομμάτι των μεταγραφών. Ακόμα και η αλλαγή αγωνιστικού πλάνου από το περσινό στυλ του Μανόλο Χιμένεθ στο ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας που επιθυμεί ο νέος προπονητής της ομάδας μας είναι μία επίφοβη προοπτική που απαιτεί μεγάλη προσπάθεια και σίγουρα συναφή ενίσχυση στο έμψυχο δυναμικό. Το έργο μας δεν είναι δύσκολο μονάχα σε ότι έχει να κάνει με τους αντιπάλους μας (ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό), είναι κατά βάση στο τι ΑΕΚ θα έχουμε φτιάξει σε λίγους μήνες.

 

Η ΑΕΚ μπορεί ακόμα να καλύψει το χαμένο έδαφος και να αλλάξει το κλίμα. Αλλά, πρέπει να το κάνει… σύντομα… Όχι γιατί το λέμε εμείς, όχι μόνο γιατί έχει δημιουργηθεί μία κάπως περίπλοκη συνθήκη που πρέπει να κοπεί με το μαχαίρι πριν απογοητευτεί η πλειοψηφία του κόσμου μας, αλλά γιατί το έχει ανάγκη η ίδια η ομάδα. Για το μέλλον της, για τη φετινή της προσπάθεια που μόλις ξεκίνησε με τα πρώτα στάδια της προετοιμασίας, γιατί η ποδοσφαιρική ζωή συνεχίζεται και μετά την κατάκτηση του περσινού μάγκικου τίτλου που μοίρασε ασπιρίνες σε πολλούς. Πριν είναι αργά, πριν νιώσουμε πως είχαμε στα χέρια μας το άλλοθι και δεν το είχαμε καταλάβει…

 

Τα πράγματα δεν είναι άσχημα, δεν δικαιολογούν καταστροφολογίες και εσχατολογίες. Είναι όμως κρίσιμα, θέλουν προσοχή, απαιτούν κινητικότητες ουσίας, και σίγουρα χρειάζονται καταλυτικού περιεχομένου απαντήσεις. Αυτές θα τις δώσουν οι επόμενες κινήσεις των αρμόδιων και το ίδιο το αγωνιστικό τμήμα όταν θα μπορεί να κριθεί με βάση τα όσα «διαπράττει» στους αγωνιστικούς χώρους. Προς το παρόν, προβληματιζόμαστε, σχολιάζουμε, κρίνουμε, απορρίπτουμε, αλλά παράλληλα και στηρίζουμε, και εγκρίνουμε, και αγαπάμε, και δεν ξεχνάμε. Είμαστε ΑΕΚ, το καλοκαίρι μας έχει αποκτήσει τεράστιο ενδιαφέρον, αλλά όποτε συγχυζόμαστε μπορούμε να βάζουμε και να βλέπουμε τα video της 5ης Μάη και να επανακάμπτουμε!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *