Θετικότατη αίσθηση…

01
Αύγουστος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Είναι λογικό μετά από τόσο καιρό που είχαμε να δούμε την ΑΕΚ στο ΟΑΚΑ να υπάρχει σχετικά μεγάλη «δίψα» στον ενωσίτικο κόσμο.  Έτσι έσπευσαν πάρα πολλοί άνθρωποι στο γήπεδο (στάδιο για την ακρίβεια…) για να δουν live την πρωταθλήτρια Ελλάδας απέναντι σε έναν ισχυρό αντίπαλο, έστω και αν ο αγώνας με τη Γαλατασαράι ήταν φιλικός. Σε τέτοιες περιστάσεις πάντα το άγνωστο έχει το βασικό μερίδιο στην πίτα των προγενέστερων. Όταν όμως έγιναν γνωστά κάποια πράγματα, όταν δηλαδή τελείωσε ο αγώνας, καταλήξαμε πως τα πράγματα αυτά είναι αρκετά ενθαρρυντικά για την ΑΕΚ.

 

Σίγουρα συνιστά θετικό στοιχείο το να φεύγεις ικανοποιημένος, παίρνοντας το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι σου. Πρώτα από όλα από τον ίδιο τον αγώνα, που κάθε άλλο παρά «σούπα» ήταν. Η ΑΕΚ, όπως κάθε ομάδα άλλωστε, πρέπει στον έλεγχο προόδου της να παίρνει καλό βαθμό, να συγκρίνεται με τα αμέσως προηγούμενα πεπραγμένα της και να έχει κάνει βήματα εμπρός. Ε, σε σχέση με τον φιλικό αγώνα στο Περιστέρι απέναντι στον Ατρόμητο, η ΑΕΚ ήταν ακόμα καλύτερη, ακόμα πιο πειστική, με ακόμα περισσότερη ενέργεια, με ακόμα μεγαλύτερη στιβαρότητα. Έδειξε πως αυτό το δεκαήμερο που μεσολάβησε, και δουλεύει, και τηρεί ένα χρονοδιάγραμμα που προϋποθέτει -και μάλλον εξασφαλίζει…- τη δέουσα ανοδική πορεία που απαιτούν οι άμεσες υποχρεώσεις του συγκροτήματος του Μαρίνου Ουζουνίδη.

 

Θυμάμαι για παράδειγμα το περσινό «αντίστοιχο» διεθνές φιλικό που λειτούργησε σαν crash test πριν βρούμε μπροστά μας την ΤΣΣΚΑ Μόσχας, και ήταν αυτό με τη Γάνδη. Η ΑΕΚ αποδεικνύει φέτος πως μάλλον έχει βρει έγκαιρα τον τρόπο να αξιοποιήσει τα σημαντικά βήματα που έγιναν πέρυσι. Που κατέκτησε με τη δουλειά της, που έκανε κτήμα της με τις αγωνιστικές της επιτυχίες, που πιστοποίησε (στις συνειδήσεις των άλλων, πλην κάποιων «Ταλιμπάν»…) με το εύρος του αγωνιστικού της εκτοπίσματος σε Ελλάδα και Ευρώπη (στη συντριπτική πλειοψηφία των υποχρεώσεων της). Ένα ματς όπως το φιλικό με την Γαλατασαράι δεν μπορεί να αποτελέσει απόδειξη ή ασφαλή τυφλοσούρτη για τη συνέχεια. Δεν είμαστε ανόητοι να ενθουσιαζόμαστε υπερβολικά, δεν είμαστε όμως και κορόιδα να μη βλέπουμε τα θετικά στοιχεία της ομάδας μας. Τέτοια ματς είναι ενδείξεις. Και ως αποσπασματική ένδειξη κρίνεται κατεμέ επιτυχημένο. Όμως, κάθε ομάδα ειδικά στο ξεκίνημα μίας καινούριας αγωνιστικής περιόδου θα κρίνεται πολλές φορές. Ξανά, και ξανά. Για καιρό, μάλιστα. Ειδικά όταν ακολουθούν τόσο σημαντικές ευρωπαϊκές αναμετρήσεις όπως αυτές που θα δώσει η ΑΕΚ το επόμενο χρονικό διάστημα και θα κρίνουν ζητήματα και γοήτρου, και ψυχολογίας, και «τσέπης». Κάθε αντίπαλος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά γνωρίσματα και εσύ πρέπει και να έχεις σταθεροποιήσει τα δικά σου επίπεδα, αλλά και να ανταποκρίνεσαι στις δυσκολίες που σου βάζει ο εκάστοτε αντίπαλος…

 

Ένα χορταστικό ματς, όπως ήταν το φιλικό με τους Τούρκους, μπορεί κάποιες φορές να βγει από δύο ομάδες εξαιτίας των αδυναμιών τους. Όμως, το 3-2 του ΟΑΚΑ βγήκε κυρίως λόγω των δυνατοτήτων που επιδείχθηκαν στο χορτάρι τηρουμένων των αναλογιών της εποχής και της συγκυρίας (που κάνουν λόγο για φιλικό προετοιμασίας την τελευταία ημέρα του Ιουλίου). Όσον αφορά στους κιτρινόμαυρους δεν έλειψαν οι αδυναμίες, δεν αποτρέψαμε στιγμές προβληματισμού, δεν σιγουρευτήκαμε 100% πως στα επίσημα ευρωπαϊκά ματς όλα θα λειτουργήσουν όπως θέλουμε και όπως χρειάζεται συνάμα. Όμως, η ανοδική πορεία πιστοποιήθηκε, οι εν γένει δυνατότητες κινούνται σε αρκετά καλά επίπεδα, τα περιθώρια βελτίωσης είναι τέτοια που επιτρέπουν «δυναμικού τύπου» προσδοκίες. Επομένως υπάρχει απτή προοπτική που φαίνεται πως έχει ενσταλάξει προς ώρας μέσα στο συλλογικό ενωσίτικο υποσυνείδητο το ίδιο το συγκρότημα του Μαρίνου Ουζουνίδη. Θετική αίσθηση, λοιπόν…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *