Είναι ήδη αρκετές αυτές οι βραδιές…

15
Αύγουστος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Το ελληνικό ποδόσφαιρο έχει στις τάξεις του έναν οργανισμό που διανύει εποχές ακμής. Την ΑΕΚ, που νικάει δύσκολους αντιπάλους με καταξιωμένο όνομα στο ευρωπαϊκό στερέωμα και επαρκή -για να σε δυσκολέψουν πάρα πολύ σε δύο συνεχόμενα ενενηντάλεπτα…- δυναμική. Την ΑΕΚ, που πραγματοποιεί σερί επιτυχημένων αποτελεσμάτων στα ευρωπαϊκά Κύπελλα. Την ΑΕΚ, που έμαθε αίφνης να εξασφαλίζει σημαντικές προκρίσεις. Την ΑΕΚ, που τα καταφέρνει πια και στους προκριματικούς του Champions League.

 

Η ΑΕΚ, λοιπόν, που μαθαίνει κάθε φορά πολλά, που θα της χρησιμεύσουν στο άμεσο μέλλον πολλαπλασίως. Η ΑΕΚ που προοδεύει. Η ΑΕΚ που κάθε χρόνο κάνει ένα βήμα παραπάνω. Η ΑΕΚ που εδώ και 12 μήνες χαρίζει μεγάλες στιγμές στους φίλους της. Η ΑΕΚ που για δεύτερο συνεχόμενο Αύγουστο παραδίδει διαπιστευτήρια. Η ΑΕΚ που αναγκάζει τους πάντες να μιλάνε για ποδόσφαιρο. Η ΑΕΚ που -στο μερίδιο που της αναλογεί- σπρώχνει προς τα εμπρός και το ελληνικό ποδόσφαιρο. Η δική μας ομάδα!

 

Ο επαναληπτικός με τη Σέλτικ ήταν μία βραδιά που θα μείνει δίχως καμία υπερβολή στο συλλογικό μας υποσυνείδητο, ακόμα και αν προστεθούν κι άλλες τέτοιες στους επόμενους μήνες. Η σχετική προοπτική μοιάζει να κινείται με αυξητικούς ρυθμούς. Είναι ήδη αρκετές αυτές οι βραδιές… Από το περσινό ματς με τη Μπριζ μέχρι αυτό το 2-1 της Τρίτης με τη Σέλτικ, η ευρω-ΑΕΚ είναι μία εδραιωμένη πια συνήθεια και το ΟΑΚΑ συχνά πυκνά γνωρίζει μεγάλες πιένες… Βέβαια θα μπορούσε έτσι όπως πήγε η συγκεκριμένη αναμέτρηση με τους Σκωτσέζους να έχουμε κάποια άσχημη εξέλιξη στο τέλος. Όμως αυτό δεν έγινε ποτέ, γιατί η ρέντα πάει με αυτούς που παλεύουν, με αυτούς που αγωνίζονται με θετική σκέψη, με αυτούς που έχουν την ποιότητα που αρμόζει στην εκάστοτε εποχιακή συγκυρία.

 

Δεν είμαστε κάποιο μεγαθήριο, αλλά είμαστε ο ορισμός του υπολογίσιμου που με την προσπάθειά του κερδίζει ευλόγως την αναγνώριση που αρμόζει στις περιστάσεις. Το γεγονός πως η πρόκριση οριστικοποιήθηκε ακριβώς με το τελευταίο σφύριγμα του διαιτητή είναι ένα πολύ καλό μάθημα για εμάς. Για τις δυσκολίες που μας περιμένουν στην Ευρώπη από εδώ και πέρα (ειδικά αν μπούμε στους ομίλους του Champions League), για το γεγονός πως οι απαιτήσεις σε τέτοιου επιπέδου υποχρεώσεις υπερβαίνουν κατά πολύ τα συνηθισμένα μέτρα που έχουμε εδώ και χρόνια. Αλλά σε όλα αυτά αποδεικνύεται το πραγματικό βεληνεκές μίας ομάδας. Εκεί που συναντάει κάποιος κατά κανόνα δύσκολους αντιπάλους από διαφορετικές σχολές ποδοσφαίρου, με ποικιλία στον τρόπο παιχνιδιού και στον τρόπο σκέψης, με υψηλά επίπεδα (τις περισσότερες φορές) επαγγελματισμού και τακτικής προσέγγισης, με ευδιάκριτη φυσική κατάσταση. Εδώ και κάποιους μήνες «μαθαίνουμε τόσες πολλές ξένες γλώσσες», που σε λίγο καιρό «θα θέτουμε συνήθως εμείς εκείνη στην οποία θα γίνονται οι όποιες ομιλίες»…

 

ΥΓ. Δεν έχουμε μεγάλα χρονικά περιθώρια για να σταθούμε στη Σέλτικ παραπάνω, γιατί ξεκίνησε ήδη η αντίστροφη μέτρηση για τη Βίντι… Αυτό που προέχει τώρα είναι «να μη τη δούμε αλλιώς». Κυρίως ο προπονητής και οι παίκτες… Ο επόμενος αντίπαλος, μην έχουμε αυταπάτες, όνομα δεν έχει, αλλά οι περισσότεροι από εμάς δεν έχουμε κάποια επαρκή γνώση για αυτόν για να μιλήσουμε με ασφάλεια. Προφανώς και φαίνεται κάτι το βατό, αλλά εγώ αν δεν τη δω αυτή τη Βίντι στο πρώτο ματς, δεν θα εκφέρω γνώμη. Εμπιστοσύνη στην ΑΕΚ έχω, και αυτό προς ώρας μου αρκεί. Η σωστή προετοιμασία της ομάδας μας είναι μία υπόθεση που αφορά στους αρμόδιους. Αυτούς που με τη δουλειά τους απέκλεισαν τη Σέλτικ και θα επιδιώξουν να κάνουν το ίδιο και με την ουγγρική ομάδα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *