Ο μεγαλύτερος ενεστωτικός ποδοσφαιρικός γρίφος στη χώρα…

10
Οκτώβριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Ήρθε, λοιπόν, η νέα διακοπή του πρωταθλήματος λόγω υποχρεώσεων της Εθνικής ομάδας στο νεότευκτο UEFA Nations League. Επομένως, έχουμε και τα δεδομένα, και την άνεση, και την «υποχρέωση», για να κάνουμε απολογισμό για την ποδοσφαιρική ΑΕΚ και τα όσα έχει καταγράψει στο ένα πέμπτο του φετινού πρωταθλήματος και μία αγωνιστική πριν την ολοκλήρωση του πρώτου γύρου των ομίλων του φετινού Champions League. Και που καταλήγω εν συντομία; Πως έχει πολύ ψωμί η όλη φάση…

 

Επειδή ακριβώς έχουμε γνωρίσει ήττες από τον ΠΑΟΚ (στο πρωτάθλημα), και από τον Άγιαξ και τη Μπενφίκα (στην Ευρώπη), τα πράγματα δεν είναι ίδια όπως ήταν αμέσως μετά τον αποκλεισμό της Βίντι. Από τότε η ομάδα μας, επομένως κι εμείς…, έχουμε δει και την άλλη όψη του νομίσματος και για πρώτη φορά μετά από το χειμώνα του 2016-2017 είμαστε υποχρεωμένοι να βρίσκουμε απαντήσεις πρωτίστως για τον ίδιο μας τον εαυτό. Για το τί φταίει, και ενώ φαίνεται ευδιάκριτα πως υπάρχουν δυνατότητες, δεν έρχονται εδώ και καιρό αποτελέσματα που μας αρέσουν. Φυσικά και πανηγύρισα, όπως όλοι μας άλλωστε…, το γκολ της ισοφάρισης με τον Ολυμπιακό. Όχι γιατί νιώθουμε υποδεέστεροι από τους Πειραιώτες και χαρήκαμε για μία ισοπαλία στην έδρα μας με αυτούς… Ίσα ίσα, στο πρώτο ΑΕΚ-Ολυμπιακός με την Ένωση πρωταθλήτρια Ελλάδας τσαντιστήκαμε γιατί χάσαμε μία καλή ευκαιρία για άλλη μία νίκη επί των Πειραιωτών. Θα ήταν, δε, μέγιστη «αμαρτία» να ηττηθούμε από αυτόν τον Ολυμπιακό, επομένως για αυτό πανηγυρίσαμε μάλλον. Γιατί η κεφαλιά του Τάσου Μπακασέτα απέτρεψε ένα αποτέλεσμα που θα συνιστούσε κάτι άδικο και σε σημαντικό βαθμό παράλογο… Που, για να λέμε και την αλήθεια, θα μας βύθιζε σε βαθιά και οδυνηρή περισυλλογή… Δεν μας άξιζε επ΄ουδενί κάτι τέτοιο, και το αποφύγαμε…

 

Δεν με ενδιαφέρουν τόσο τα αποτελέσματα, όσο η εικόνα της ομάδας μας. Γιατί, εξάλλου, αυτή οδηγεί στα αποτελέσματα που φέρνουμε… Η ΑΕΚ φέτος μας τα έχει δείξει όλα. Διαστήματα που -στην κυριολεξία- σκίζει και δείχνει δείγματα σπουδαίας -τηρουμένων των αναλογιών πάντα…- δυναμικής (π.χ. δεύτερο ημίχρονο με Μπενφίκα). Άλλα που κινείται με σταθερότητα και ορθολογισμό στο μεγαλύτερο μέρος ενός αγώνα, παίρνοντας αυτό που της αξίζει. Άλλα που είναι καλύτερη από τον αντίπαλο, αλλά δεν ξέρει πώς να το αξιοποιήσει και χάνει κιόλας (με τον ΠΑΟΚ στην Τούμπα). Άλλα που εξαφανίζεται εντελώς για μεγάλο χρονικό διάστημα και όλα κρίνονται από τη δυναμική του αντιπάλου (επαναληπτικός με Βίντι).

 

Μελετώντας τα όσα λέγονται το τελευταίο διάστημα ένα έχω να πω: το πόσο διαφορετικά και αντιφατικά πράγματα έχω διαβάσει αυτές τις μέρες, δεν περιγράφεται. Αυτοί που θέλουν να βλάψουν την ΑΕΚ στέκονται στα άσχημα και μάλιστα τα περιγράφουν με «πιο έντονα γράμματα». Οι «δικοί μας» είναι σε θέση να βρουν και να προωθήσουν και τα θετικά και τις σωστές δικαιολογήσεις, αλλά αυτό δεν φτάνει. Το τι λέμε εμείς δεν έχει σημασία μπροστά στο τι κάνει η ομάδα. Γενικώς, όμως, το γεγονός πως μπαίνουμε στη διαδικασία να βρούμε δικαιολογίες, αναφανδόν σημαίνει πως δεν είμαστε ικανοποιημένοι σε όλα, πως υπάρχουν προβλήματα. Κάποια εξ΄αυτών κρίνονται και ως αρκετά σοβαρά. Που δεν μας αφήνουν στις σημαντικές υποχρεώσεις που έχουμε να παίρνουμε τα αποτελέσματα που θέλουμε και που μας αξίζουν κιόλας κάποιες φορές.

 

Και τότε; Τι γίνεται από εδώ και πέρα; Αν πάψουν οι απουσίες, αν ξεπεραστεί η κόπωση, αν το πρόγραμμα «ηρεμήσει», αν περιοριστούν τα λάθη, αν η φυσιολογία των παικτών μας «επανέλθει» στα επίπεδα μίας εύρυθμης κανονικότητας, αν συμβούν κάποιες ατομικές υπερβάσεις (είτε από παίκτες που περιμένουμε κάτι πολύ καλό, είτε από κάποιους από τους υπόλοιπους), αν λάβουν χώρα και κάποιες μεταγραφές (όταν θα έρθει ο Γενάρης); Τότε, με βάση τη λογική, η ομάδα θα έχει περισσότερες καλές στιγμές και λιγότερες κακές. Θα μπορεί να κάνει σερί νικών και να προσφέρει και θέαμα όπως έχει να κάνει πολλά χρόνια. Ενδεχομένως να έχουμε μπροστά μας μία ΑΕΚ που να μας ξεσηκώνει ουκ ολίγες στιγμές. Αυτό το συζητάμε γιατί το έχουμε δει οι περισσότεροι, πως η ομάδα μπορεί υπό Κ.Σ. (Κανονικές Συνθήκες) να το πράξει.

 

Αλλά, έως τότε, θα μπορεί να είναι ακόμα μέσα στη διεκδίκηση του τίτλου; Θα μπορέσουμε έγκαιρα να πατήσουμε ξανά το κουμπί και η ΑΕΚ να αρχίσει πάλι τις υψηλές πτήσεις; Στο σημείο που βρισκόμαστε, το παρελθόν είναι ένδοξο (τίτλος πρωταθλήματος και είσοδος στους ομίλους του Champions League), το παρόν έχει προβληματισμούς, και το μέλλον μοιάζει γρίφος. Η φετινή ποδοσφαιρική ΑΕΚ έχει πολλές δυνατότητες. Το ξέρουμε και το πιστώνουμε. Πρέπει, όμως, να βοηθήσουν οι συγκυρίες, να έχει τη συντριπτική πλειοψηφία των ποδοσφαιριστών της ετοιμοπόλεμους, να βρει ο προπονητής τρόπους να κλείσουν οι τρύπες πίσω, και να αυξηθεί η παραγωγικότητα μπροστά. Και δεν εννοώ με τον ΠΑΣ Γιάννινα ή τον Πανιώνιο. Για να δούμε, λοιπόν, τι θα δούμε από τον -κατά την προσωπική μου άποψη- μεγαλύτερο ενεστωτικό ποδοσφαιρικό γρίφο της χώρας…

 

ΥΓ. Για το τμήμα μπάσκετ και το ξεκίνημά του με τις δύο ήττες στο Περιστέρι και στο ΟΑΚΑ από τον ΓΣΠ και τη Χάποελ Ιερουσαλήμ αντίστοιχα, αξίζει ξεχωριστό σημείωμα νομίζω. Προς το παρόν ένα μπράβο σε όσους/ες βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ στην πρεμιέρα απέναντι στους Ισραηλινούς, σε ένα ματς γεμάτο σημειολογίες για την κάτοχο του θεσμού. Αλλά, θα τα πούμε στο ξεχωριστό κείμενο για το μπάσκετ της ΑΕΚ μας, που θα ακολουθήσει σχετικά σύντομα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *