Όλα τα χειροκροτήματα θα είναι δικά της…

16
Οκτώβριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Καταλαβαίνω πως αυτές τις μέρες δεσπόζει στο επίκεντρο του ενωσίτικου ενδιαφέροντος το ζήτημα της τιμωρίας της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ, αλλά και το εν γένει κλίμα που διαμορφώνεται σε διάφορα μέτωπα από τους δύο ηττημένους της περσινής αγωνιστικής περιόδου. Toν ΠΑΟΚ και τον Ολυμπιακό Πειραιώς, που φαίνεται πως επιθυμούν διακαώς -και με κάθε τρόπο- τη ρεβάνς φέτος. Εγώ για λόγους που έχουν να κάνουν με την ανάγκη αποφόρτισης όλων μας, εν αναμονή και της εκδίκασης-απόφασης στο δεύτερο βαθμό, θα αναφερθώ στο συγκεκριμένο κείμενο στην ομάδα μπάσκετ της ΑΕΚ, όπως άλλωστε είχα πει στο προηγούμενο κείμενο.

 

Μόνο μία μικρή αναφορά θα κάνω στα ποδοσφαιρικά. Όταν οι επιθέσεις εναντίον της ποδοσφαιρικής ΑΕΚ είναι πολλές, ταυτόχρονες, συντονισμένες από διάφορα κέντρα και με εύρος τρόπων, το μόνο που δεν πρέπει να κάνουμε όλοι μας στην ΑΕΚ είναι να χάσουμε τον έλεγχο της εσωτερικής μας ισορροπίας. Αν μας φοβούνται γενικώς, αν μας δουν να αντιδράμε έξυπνα και ψύχραιμα, τότε θα καταλάβουν πως η ΑΕΚ δεν είναι εύκολος αντίπαλος, αλλά και πως θα χρειαστούν – και γρήγορα μάλιστα…-  «κι άλλα κόλπα» εναντίον της… Αυτά, όμως, προς ώρας με τα τεκταινόμενα στο ποδόσφαιρο, και εντός και εκτός γηπέδων. Πάμε, λοιπόν, στο μπάσκετ.

 

Όταν χάσαμε, μετά από το Γυμναστικό Σύλλογο Περιστερίου, και από τη Χάποελ Ιερουσαλήμ, δεν ήθελα να γράψω κείμενο πριν γίνει και ο αγώνας με τον ΠΑΟΚ. Όχι πως είχα κάποια σιγουριά πως θα νικούσαμε τον ΠΑΟΚ, αλλά γιατί (θεωρώ πως) έχω καταλάβει καλά πως το μπάσκετ είναι ένα άθλημα που μπορεί να σε εκθέσει αν βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα. Κάθε αγώνας είναι διαφορετικός, κάθε αντίπαλος έχει τις δικές του απαιτήσεις και ιδιαιτερότητες, ενώ μέσα στο ίδιο σαραντάλεπτο μπορείς να δεις διαφορετικά και άκρως αντιθετικά πράγματα παραπάνω από μία ή δύο φορές…

 

Μετά τις αρκετές επιτυχίες της Ένωσης του Λούκα Μπάνκι στα φιλικά που έδωσε τους προηγούμενους μήνες, το κλίμα που είχε διαμορφωθεί στον ευρύτερο περίγυρο ήταν άκρως αισιόδοξο (έως υπερ-αισιόδοξο σε κάποιες περιπτώσεις). Ευλόγως ή μη, αυτή ήταν η πραγματικότητα. Έτσι, μετά τις 2 συνεχόμενες ήττες στα επίσημα ματς για πρωτάθλημα και Ευρώπη, δημιουργήθηκε έντονη ανησυχία. Που σε κάποιες ουκ ολίγες περιστάσεις άγγιξε και την υπερβολή. «(Ήπια) Λαϊκά δικαστήρια, που έβγαλαν καταδικαστικές αποφάσεις» πριν καν «γεμίσει η δικογραφία», πριν καν «απολογηθεί» ο «κατηγορούμενος»…

 

Τα δεδομένα, στα οποία μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι, είναι πως η ΑΕΚ είναι όντως μία καινούρια ομάδα φέτος, με καινούριο προπονητή, και καινούρια αγωνιστική φιλοσοφία. Κάποια πράγματα θέλουν χρόνο για να εμπεδωθούν επαρκώς, έτσι ώστε να σταθεροποιηθούν τα βασικά συστατικά που θέλει να περάσει στο παιχνίδι της ομάδας ο προπονητής. Να γνωριστούν οι παίκτες μεταξύ τους, να αποκτήσουν αυτοματισμούς και συνοχή, και αυτά όλα πάντα σε αλληλεπίδραση με το είδος του επιπέδου και των αντιδράσεων του κάθε αντιπάλου. Συν το ζήτημα της φυσικής κατάστασης και του προγραμματισμού που γίνεται στον τομέα αυτό.

 

Αν κάποιοι καταδικάζουν τη μπασκετική ΑΕΚ από την αρχή του Οκτώβρη, κοροϊδεύουν τις περιστάσεις. Αν, πάλι, κάποιοι πίστεψαν πως μετά την κατάκτηση του τροπαίου στο φιλικό τουρνουά της Κύπρου (απέναντι σε 3 ομάδες επιπέδου Ευρωλίγκας) φέτος πάμε για… αήττητη κατάκτηση όλων των διαθέσιμων τίτλων… , κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Όπως, επίσης, η νίκη επί του ΠΑΟΚ μπορεί να γίνει αντιληπτή ως μία «ένεση» αυτοπεποίθησης για τους παίκτες και την πολύ δύσκολη συνέχεια που έρχεται και τίποτα παραπάνω. Αυτό που μετράει είναι να μπορέσει η ομάδα να αποκτήσει ταυτότητα και να ανταποκρίνεται στα αθλητικά της καθήκοντα στο μεγαλύτερο κομμάτι των υποχρεώσεων της.

 

Στο Περιστέρι ηττηθήκαμε γιατί ήμασταν απόντες από το παρκέ του κλειστού «Ανδρέας Παπανδρέου» στα τρία τέταρτα του αγώνα. Ίσως και λίγο παραπάνω… Από τη Χάποελ ηττηθήκαμε γιατί στο β΄ημίχρονο «εξαντλήσαμε τα καύσιμα μας» και στο επίπεδο το σωματικό, και στο πνευματικό. Και πάλι, όμως, στο τέλος φτάσαμε κοντά… Θέλω, λοιπόν, κι εγώ να δω την ΑΕΚ να πιάνει καλή απόδοση σε περισσότερα λεπτά και σε μία σχετικά μεγάλη συνέχεια αγώνων. Εκεί, και έτσι, θα κριθούν οι πραγματικές της δυνατότητες. Ποιες είναι και μέχρι που μπορούν να φτάσουν. Αν δεν τα διαπιστώσουμε όλα αυτά, κάθε άλλη λογική και κίνηση θα είναι κάτι το βιαστικό. Το μπάσκετ έχει ιδιαιτερότητες πολλές, γιατί έχει μεγάλο αριθμό από καθοριστικές παραμέτρους που μεταβάλλονται σε χρόνο dt κάποιες φορές… Ας περιμένουμε. Αν η ομάδα τα καταφέρει, όλα τα χειροκροτήματα θα είναι δικά της. Αν όχι, θα χρειαστούν αλλαγές.

 

ΥΓ. Ο αγώνας με τη Νίμπουργκ που τελείωσε μόλις λίγο πριν τη συγκεκριμένη ανάρτηση πιστοποιεί πως ακόμα από την ΑΕΚ -στην κυριολεξία- τα βλέπουμε όλα. Πολύ καλά διαστήματα, με καλό και ωραίο συνάμα μπάσκετ, αλλά και κενά σημεία με προβλήματα σε άμυνα και επίθεση (ικανά για να χαθούν διαφορές ή -κατά άλλη περίσταση- να μείνουμε πίσω αρκετά). Φυσικά είναι προτιμότερο να βρίσκεις τα τρωτά σου μετά από σπουδαίες ευρωπαϊκές νίκες παρά μετά από ήττες και το κλίμα που τις συνοδεύει…

 

ΥΓ1. Εμείς ως φίλοι της ομάδας έχουμε ένα καθήκον. Να τη στηρίξουμε όπως μπορούμε. Όσο πιο στενά και με όσες πιο πολλές παρουσίες στο γήπεδο (με βάση και τις ευρύτερες υποχρεώσεις που έχουμε). Να το δούμε ως μία βασική μας ενασχόληση, τακτική και με καλή/θετική προ-διάθεση. Το ματς με τη Χάποελ ήταν ένα καλό κριτήριο για όλους μας όσον αφορά στη σχέση μας με την ομάδα και το μπασκετικό της τμήμα. Γιατί στον τελικό με τη Μονακό το Μάη (όπως και στον ημιτελικό με τη Μούρθια) είναι λογικό να γεμίζει το κλειστό. Όμως τις πραγματικές ευχαριστίες, το πόσο πολύ έγραψε μέσα μας το μεγάλο αυτό κατόρθωμα (συν το Κύπελλο Ελλάδας τον περασμένο Φλεβάρη), το πόσο αναγνωρίζουμε την ιστορική συνέχεια του συλλόγου μας, αποδεικνύεται μέσα στο χρόνο και με τη δέουσα διάρκεια. Ας το έχουμε αυτό στο νου μας για τα επόμενα που έρχονται…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *