Ήττα δίχως περαιτέρω συνέπειες…

08
Νοέμβριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

«Ήττα με αξιοπρέπεια» είπαν oι περισσότεροι. «Ήττα δίχως περαιτέρω συνέπειες» θα έλεγα εγώ. Όχι για να πω κάτι διαφορετικό από τους περισσότερους, προς Θεού, αλλά γιατί το κυρίαρχο (στη δική μου κρίση) είναι πως «τη βγάλαμε καθαρή» στο Μόναχο. Από εκεί και πέρα κοιτάμε μπροστά, γιατί η αγωνιστική περίοδος συνεχίζεται και οι μελλοντικοί σκόπελοι είναι πάρα πολλοί και εντός και εκτός του ενωσίτικου οργανισμού.

 

Θα μπορούσαμε να πούμε πως στο δεύτερο ημίχρονο απέναντι στη συγκεκριμένη version της Μπάγερν Μονάχου η ΑΕΚ ενδεχομένως να έπρεπε να είναι λίγο πιο ενεργητική. Οι αντιδράσεις των παικτών μας σε αυτό το χρονικό διάστημα με τη μπάλα στα πόδια τους δεν είναι κάτι στο οποίο αξίζει να πατήσουμε και να στηρίξουμε το μέλλον μας. Όμως, κρατάμε πως ήρθε η Πέμπτη και μιλάγαμε για τα επόμενα. Αυτή είναι η ουσία της αναμέτρησης του Μονάχου. Πέρα, βέβαια, από τα όσα αποκόμισαν οι δικοί μας άνθρωποι που βρέθηκαν στην έδρα ενός από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά κλαμπ του πλανήτη, όχι μόνο της Ευρώπης. Καμία γκρίνια, δίκαιη συζήτηση για ορισμένες διαιτητικές αποφάσεις, νορμάλ τελικό σκορ, πανθομολογούμενη τακτική προσήλωση (για μεγάλο μέρος του παιχνιδιού), προσοχή σε κάποια πράγματα που θα έπρεπε να τα κάνουμε καλύτερα και συνεχίζουμε…

 

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που θέλoυν όλοι οι Ενωσίτες ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΩΣ είναι να καταβάλλεται προσπάθεια. Και όταν αυτό δεν είναι εφικτό, π.χ. λόγω έλλειψης δυνάμεων, λόγω «κοιλιάς», λόγω φυσικής κατάστασης, λόγω απουσιών (τιμωρίες, τραυματισμοί, ανετοιμότητες), κλπ., να φροντίζουν όλοι στην ομάδα αυτά να ξεπερνιούνται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα. Να μην είναι, δηλαδή, η αδιαφορία η αιτία για αυτά που δεν μας αρέσουν. Νομίζω πως τέτοια προβλήματα (αδιαφορίας…) δεν έχουμε, εκτός από μεμονωμένες περιπτωσιολογίες. Το φιλότιμο, η προσπάθεια, ο αυτοσεβασμός είναι πράγματα που ο κόσμος βλέπει, αναγνωρίζει και πιστώνει. Πολλές φορές αυτά τα στοιχεία σου επιτρέπουν κιόλας να βγεις από δύσκολες θέσεις που ενδεχομένως να έχεις βρεθεί εξαιτίας άλλων συνθηκών ή αδυναμιών.

 

Θεωρώ πως πέρυσι είχαμε πολλές μονάδες να πραγματοποιούν σταθερά καλή παρουσία (σε Ελλάδα και Ευρώπη), κάποιες δε από αυτές κάτι παραπάνω από καλή… Το ίδιο το σύνολο εξέπεμπε ένα «μέταλλο» ευδιάκριτο (ακόμα και στους πιο πρόθυμους για όψιμες επικρισίες), ένα σθένος που μας «έφτιαχνε», προβλημάτιζε τους αντιπάλους, τους «έκοβε το βήχα», και έφερε πολύ μεγάλο αριθμό επιτυχημένων αποτελεσμάτων. Φέτος βλέπουμε καλά διαστήματα, αλλά και μέτρια. Διακρίνουμε δυνατότητες, αλλά και ορισμένες φορές μας πιάνει μία μικρή απόγνωση γιατί αυτές οι δυνατότητες δεν εφαρμόζονται περισσότερο χρόνο πάνω στα γρασίδια. Η φυσική κατάσταση πότε είναι ατού υπέρ μας, πότε προδίδει και δίνει στον αντίπαλο τα ηνία. Οι ποδοσφαιριστές πότε αποδίδουν ατομικά αυτό που θέλουμε, πότε όχι. Αυτή είναι η γνώμη μου και την καταθέτω.

 

Βλέπω το κλίμα που επικρατεί γενικώς και ειδικώς. Η εικόνα στο ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό ευλόγως πείραξε, ενόχλησε, απογοήτευσε τη συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου μας. Πρέπει να μάθουμε όλοι μας να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας. Αυτή η σεζόν είναι πολύ κρίσιμη σε αυτόν τον τομέα. Να μετατρέπουμε την κριτική μας σκέψη σε «δόρυ και ασπίδα συνάμα». Όλοι μας θέλουμε το καλύτερο δυνατό για την ΑΕΚ, εκτός ίσως από ορισμένους λίγους (που υπάρχουν σε όλες τις ομάδες) και οι οποίοι θέλουν-θέτουν τη «δικαίωση» της άποψής τους σαν προτεραιότητα (πιο πάνω από την ίδια την ομάδα)… Όλοι θέλουμε, για παράδειγμα, το νταμπλ. Όλοι θέλουμε την ΑΕΚ μας να πετυχαίνει στο παντού και στο πάντα. Όμως η πραγματικότητα ορίζει το είδος της επιτυχίας και το ποσοστό της αποτυχίας. Η Ένωση δεν παλεύει μόνο με τα δικά της, έχει και αντιπάλους, και το φορτίο είναι αρκετά βαρύ. Έρχεται τώρα στο ΟΑΚΑ ο ψυχωμένος, ο καλοδουλεμένος με ποιότητα και υψηλή αυτοεκτίμηση Ατρόμητος, τον οποίον πέρυσι δεν μπορέσαμε καν να νικήσουμε. Μεγάλης σημασίας το κυριακάτικο ματς, και για λόγους βαθμολογικούς, και για λόγους εντυπώσεων, και για λόγους ουσίας. Πολύ καθοριστική και κρίσιμη δοκιμασία, ας ελπίσουμε πως στο τέλος θα μπορούμε να μιλάμε για άλλη μία καλή και επιτυχημένη ημέρα στο ημερολόγιο της φετινής ΑΕΚ.

 

ΥΓ. Για να μπορέσουμε να αφήσουμε τους ανθρώπους της ομάδας μας να το παλέψουν για να διορθώσουν όλα όσα χρειάζεται έγκαιρα πρέπει να μην τα έχουμε κάνει πιο πριν «που..να» όλα εμείς οι φίλοι της ΑΕΚ… Αλλά για να τα διορθώσει η ομάδα αυτά που πρέπει, έχουμε την άμεση υποχρέωση εμείς οι φίλοι της ΑΕΚ να της τα θυμίζουμε… Με το δέοντα τρόπο και όχι με ακρότητες που θα κάνουν ζημιά. Αυτή η άτυπη «διαλεκτική» μπορεί να βοηθήσει να ρέουν όλα όπως πρέπει…

 

ΥΓ1. Ευχάριστο γεγονός η νέα θετική ευρωπαϊκή παρουσία της «Βασίλισσας» απέναντι στην ισπανική Φουενλαμπράδα. Η ομάδα βγάζει σοβαρότητα στο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα των αναμετρήσεών της και μπορεί σε αυτό το επίπεδο του ανταγωνισμού να κάνει συνεχόμενες νίκες. Νίκες που προς το παρόν την έχουν στην πρωτοπορία στον όμιλό της. Έτσι αποκτάει αυτοπεποίθηση και πείθει συγκεκριμένη ποσότητα κόσμου να παρακολουθεί την προσπάθειά της πιο στενά και πιο εντατικά. Aν εναρμονιστεί αυτή η ποσότητα με την προσπάθεια που καταβάλλεται το κλειστό γυμναστήριο του ΟΑΚΑ μπορεί να γίνει επιπλέον στήριγμα…

 

YΓ2. Στο σήμερα δεν είναι έξυπνο να μιλάμε για το πού μπορεί να φτάσει η ομάδα του Μπάνκι στο φετινό FIBA Champions League. Δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση θα είναι η ίδια η ΑΕΚ σε λίγο καιρό, δεν έχουμε πρωτόλεια επαφή με τη δυναμικότητα των δυνατών ομάδων των άλλων ομίλων, ενώ μεγάλο ρόλο θα παίξουν και τα διασταυρώματα στα νοκ άουτ. Επομένως, στηρίζουμε βήμα-βήμα, χειροκροτούμε συχνά (γιατί μας το επιτρέπουν οι ενέργειες των παικτών της ομάδας μας…) και βαδίζουμε εμπρός με αισιοδοξία και καλή προ-διάθεση.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *