Σεζόν που μέχρι στιγμής θυμίζει 1994-1995…

16
Νοέμβριος
2018

Δημοσιευτηκε απo Κώστας Μαρούντας

Δημοσιευτηκε σε Γνώμες / Κώστας Μαρούντας

0 Σχόλια

Και να λοιπόν που ήρθαν οι δύο απανωτές γκέλες με τον Παναθηναϊκό και τον Ατρόμητο, σε δύο ματς που η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να σκοράρει καν, και άνοιξαν οι «ασκοί του Αιόλου» (έστω και σε ήπια μορφή). Τώρα πια όλοι όσοι ασχολούμαστε με την ΑΕΚ (από οποιοδήποτε μετερίζι…) καλούμαστε να ανταποκριθούμε με τέτοιο τρόπο, ώστε και την πραγματικότητα να προσεγγίσουμε και την ομάδα να βοηθήσουμε όπως μπορούμε. Γιατί αν εξαντλήσουμε το είναι μας στο -9 και στη γενικότερη εικόνα, ενδέχεται να χάσουμε το δρόμο μας για τα καλά…

 

Αν τα βάλουμε κάτω, πολλά πράγματα από αυτά που ακούγαμε δεν τα είδαμε. Το είδος της μπάλας που παίζει μία ομάδα, την αγωνιστική της ταυτότητα, αλλά και την αποτελεσματικότητά της, δεν τα καθορίζουν οι δημοσιογράφοι και οι φίλοι της, δηλαδή όλοι εμείς, αλλά τα ίδια τα γρασίδια. Τα πραγματικά γεγονότα, η ρεαλιστική αποτύπωση όλων των παραμέτρων που σχετίζονται με το άθλημα. Μπορεί εγώ να λέω θα παίξω επιθετικά, να το προσπαθώ, αλλά εκ του αποτελέσματος να απέχω από κάτι το μίνιμουμ που θα έπειθε τους ουδέτερους πως κάτι καλό και σχετικό γίνεται εκεί. Περιθώρια για βελτίωση για την ΑΕΚ υπάρχουν, αλλά το πιθανότερο είναι πως αυτή η βελτίωση δεν θα είναι σε συνάρτηση με την όποια υποθετική αναγκαιότητα για διατήρηση των εγχώριων σκήπτρων και φέτος. Πονάει κάτι τέτοιο (αν ισχύσει), θα χρειαστεί καιρός να το συνηθίσουμε, αλλά δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς. Φυσικά, θα ευχηθώ να μπορέσουμε σύντομα να αντιστρέψουμε τη φορά της ανίσωσης, αλλά μέχρι στιγμής η σεζόν μου θυμίζει 1994-1995 και όχι 1992-1993. Ούτε καν 1989-1990…

 

Το μέλλον; Θα το χωρίσω σε άμεσο, μεσοπρόθεσμο και λίγο πιο μακροπρόθεσμο. Όσον αφορά στο άμεσο προέχει η βελτίωση του αγωνιστικού κομματιού. Στο μεσοπρόθεσμο βάζω το τι στόχους θα έχει η ΑΕΚ μέχρι το τέλος της φετινής αγωνιστικής περιόδου. Και ύστερα, από άνοιξη και μετά, θα πρέπει να κοιτάμε τι είδους ΑΕΚ θα έχουμε στην επόμενη μέρα. Γιατί η ιστορία δεν τελειώνει στα όσα έγιναν και δεν έγιναν φέτος, αλλά συνεχίζεται. Και εκεί μία ΑΕΚ που θα έχει μάθει από τα φετινά της λάθη, δεν θα μπορεί παρά να πετύχει σε ότι θέσει στόχο. Γιατί ο κόσμος της, όλοι εμείς, καλομάθαμε από τον Ιανουάριο του 2017 κι ύστερα, έτσι ώστε να δυσκολευτούμε πολύ να αντέξουμε και να αποδεχτούμε ενδεχόμενο περαιτέρω χαμήλωμα του πήχη. Σε κάθε περίπτωση, το μέλλον θα είναι άκρως ενδιαφέρον. Ακόμα και οι πιο πετυχημένοι δοκιμάζονται ξανά και ξανά…

 

ΥΓ.  Είναι πολύ κρίσιμο το πως θα αντιμετωπίσει ο κόσμος της Ένωσης την κατάσταση. Ένα ποσοστό, μάλλον, θα τους χάσει π.χ από το γήπέδο η ομάδα. Σα μορφή αντίδρασης, σα βαθιά απογοήτευση, σαν εσωτερική προσπάθεια «ανακατάληψης του σημείου ισορροπίας». Ένα κομμάτι ενδεχομένως να είναι στο μεταίχμιο, και θα κρίνει τελευταία στιγμή τι θα κάνει. Κάποιοι, πάρα πολλοί σε αριθμό…, θα παραμείνουν εκεί παρά τα άσχημα αποτελέσματα του τελευταίου διαστήματος. Ευτυχώς που ακολουθεί στις εντός έδρας αναμετρήσεις το ματς με τον Άγιαξ, που είναι ειδικών συνθηκών και ιδιαίτερα μεγάλης σημασίας για εύρος λόγων, και δεν χωράει δικαιολογίες για απουσίες που να σχετίζονται με την απομάκρυνση της πρωταθλήτριας από την κορυφή της βαθμολογίας της Super League.

 

ΥΓ1. Η παρουσίαση του Μουσείου Πολιτισμού έρχεται να μας θυμίσει πως η ΑΕΚ μεγαλώνει, πως η φετινή αγωνιστική εικόνα είναι κάτι που σε όλους μπορεί να συμβεί, και πως η ΑΕΚ βρίσκεται γενικώς σε περίοδο ακμής. Όταν ένας οργανισμός αντιλαμβάνεται το γενικό μπορεί να ανταποκριθεί καλύτερα στο ειδικό. Αν εστιάσει στο ειδικό και λησμονήσει το γενικό, αργά ή γρήγορα θα φθείρει το γενικό.

 

YΓ2. Οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης που πλέον προκαλούν όχι μόνο το ενωσίτικο, αλλά και το κοινό αίσθημα (για όσους μπορούν να καταλαβαίνουν τι γίνεται…), είναι μία άλλη υπόθεση στην οποία ότι και να πούμε θα έχουμε δίκιο. Όμως, είναι κάτι διαφορετικό από την κατάσταση της ομάδας μας σε αγωνιστικό επίπεδο και αυτή η διάκριση μπορεί να κάνει τη διαφορά στις κρίσεις μας… Με απλά λόγια, ο κάθε τομέας θέλει τις δικές του αναφορές. Προφανώς και οι «αποφάσεις» της «Δικαιοσύνης» επηρεάζουν τη βαθμολογία προς όφελος άλλων, αλλά αυτό είναι κάτι άλλο από την άμεση ανάγκη να βρει το συγκρότημα του Μαρίνου Ουζουνίδη σύντομα τα πατήματά του.

 

ΥΓ3. Όσον αφορά στη νίκη της ευρω-ΑΕΚ (περσινή φιναλίστ στο Challenge Cup, να μη τα ξεχνάμε αυτά…) στο χάντμπολ το βράδυ της Παρασκευής, το μόνο που θέλω να πω είναι πως αξίζει πολύ το συναίσθημα που διακατείχε σχεδόν τους πάντες στα πρώτα κιόλας λεπτά μετά από την ολοκλήρωση μίας τέτοιας (νικηφόρας) αναμέτρησης. Σε μία γεμάτη κερκίδα που έσφυζε για δύο ώρες περίπου από ΑΕΚτζήδικο παλμό. Ανεκτίμητες τονώσεις ηθικού μέσα στις γενικότερες δυσκολίες που έχουμε όλοι είναι αυτά, και τυχεροί όσοι μπορούν να έρχονται συχνά-πυκνά σε επαφή με τέτοιες παραστάσεις…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *