Τα δικαιώματα των ποδοσφαιριστών για οφειλές της υπό εκκαθάριση ΠΑΕ

20
Μάρτιος
2014

Δημοσιευτηκε απo Πέννυ Κονιτσιώτη

Δημοσιευτηκε σε Πέννυ Κονιτσιώτη

0 Σχόλια

Με το συγκεκριμένο θέμα έχω ήδη ασχοληθεί αρκετά, αλλά μια περαιτέρω εμβάθυνση χρήζει τη δεδομένη χρονική στιγμή για την κατά το δυνατό ύπαρξη διευκρινήσεων ή την επίλυση ενδεχόμενων αποριών. Όπως είναι πλέον ξεκάθαρο στην ισχύουσα ελληνική αθλητική νομοθεσία και νομολογία, από τη στιγμή που μια ΠΑΕ τίθεται σε καθεστώς λύσης και εκκαθάρισης, το ιδρυτικό της Σωματείο (Ερασιτεχνική) δεν αποκτά τις υφιστάμενες υποχρεώσεις της προς το Δημόσιο, Εφορία, ΙΚΑ, εργαζόμενους, και ποδοσφαιριστές της αλλά και προς τους λοιπούς τρίτους, συνεργάτες της κλπ. Οι εκκρεμείς λοιπόν υποχρεώσεις της ΠΑΕ προς τους ποδοσφαιριστές της εξακολουθούν να υφίστανται και εκείνοι πλέον για τη διεκδίκησή των οφειλομένων τους μπορούν: α) εφόσον η ΠΑΕ διαθέτει περιουσιακά στοιχεία κατά το στάδιο της εκκαθάρισης, να απευθυνθούν είτε στις αθλητικές επιτροπές της ΕΠΟ, είτε/και στα αστικά δικαστήρια της χώρας για να διεκδικήσουν τις αξιώσεις τους κατά της ΠΑΕ, β) εφόσον η ΠΑΕ δεν διαθέτει περιουσιακά στοιχεία, να απευθυνθούν στα αστικά και ποινικά δικαστήρια της χώρας κάνοντας χρήση του άρθρου 118Α, παράγραφος 4 του Ν. 2725/1999 (όπως αυτό προστέθηκε με το άρθρο 20 Ν. 3479/2006, ΦΕΚ Α 152/19.6.2006) «Ευθύνες διοικούντων αθλητικά νομικά πρόσωπα» όπου ορίζονται επί λέξει: «Οι Πρόεδροι των Δ.Σ., διευθυντές, διαχειριστές, διευθύνοντες σύμβουλοι και εκκαθαριστές των Α.Α.Ε., Τ.Α.Α. ή σωματείων, που συμμετέχουν στα επαγγελματικά πρωταθλήματα, ευθύνονται αλληλεγγύως και εις ολόκληρον με το αντίστοιχο νομικό πρόσωπο για τα χρέη που αυτό δημιουργεί κατά το χρονικό διάστημα της θητείας τους».
Στην περίπτωση λοιπόν που η ΠΑΕ καταστεί σε καθεστώς λύσης και εκκαθάρισης και εφόσον δεν διαθέτει δικά της περιουσιακά στοιχεία, οι ποδοσφαιριστές στους οποίους εκκρεμούν ανεξόφλητες οφειλές μπορούν πλέον να στραφούν μόνον κατά των ανωτέρω διευθυντών, διαχειριστών κλπ της υπό εκκαθάρισης ΠΑΕ, οι οποίοι διατηρούσαν την ιδιότητα του εργοδότη κατά την υπογραφή του επαγγελματικού τους συμβολαίου και κατά τη διάρκεια ισχύος αυτού, με την υποβολή Αγωγής και/ή Αίτησης Ασφαλιστικών Μέτρων για συντηρητική κατάσχεση της κινητής και ακίνητης περιουσίας τους ενώπιον των Αστικών-Πολτικών Δικαστηρίων της χώρας.

Παράλληλα, μπορούν να υποβάλουν ενώπιον της Εισαγγελίας Πλημμελειοδικών αντίστοιχη Έγκληση-Μήνυση για την ενεργοποίηση ποινικής διαδικασίας σε βάρος των ανωτέρω προσώπων, ενώ μπορούν, ως έχοντες έννομο συμφέρον, να παραστούν σε οποιαδήποτε εκκρεμή δίκη ενώπιον των δικαστηρίων της χώρας που σχετίζεται με απαιτήσεις ή οφειλές των ανωτέρω προσώπων που γεννήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας τους και σχετίζονται με την ανωτέρω ΠΑΕ. Τα παραπάνω δικαιώματα διαθέτουν κυρίως οι Έλληνες ποδοσφαιριστές, οι οποίοι σύμφωνα με το πνεύμα του νομοθέτη εξομοιώνονται με τους εργαζόμενους μιας επιχείρησης και ως τέτοιοι δικαιούνται να απαιτήσουν από τον εργοδότη τους «την απόδoση της ωφέλειας, την οποία ο τελευταίος αποκόμισε, από την παρασχεθείσα εργασία και η οποία συνίσταται στο χρηματικό αντάλλαγμα, το οποίο θα κατέβαλλε για την ίδια εργασία σε άλλο μισθωτό, διαθέτοντας τα ίδια επαγγελματικά προσόντα και ικανότητες, που θα απασχολείτο με έγκυρη σύμβαση». Σε κάθε δε περίπτωση να μπορούν να διεκδικήσουν τα χρηματικά ποσά που ο εργοδότης τους, υπό τη νομική βάση του αδικαιολόγητου πλουτισμού (904 ΑΚ), τα απέλαβε και δεν τους τα απέδωσε κατά την αντίστοιχη διαχειριστική του θητεία στην ΠΑΕ.

Σε ό, τι αφορά τους αλλοδαπούς ποδοσφαιριστές, αυτοί καταρχήν έχουν τις ίδιες δυνατότητες με τους Έλληνες ποδοσφαιριστές. Θα πρέπει όμως κανείς να αναζητήσει τί έχει συμφωνηθεί στο υπογεγραμμένο επαγγελματικό συμβόλαιο μεταξύ της ΠΑΕ και του αλλοδαπού ποδοσφαιριστή όπου συνήθως ορίζεται ποιο αθλητικό δικαστήριο θα επιλύσει οιαδήποτε τυχόν διαφορά προκύψει κατά τη διάρκεια ισχύος του. Στην Ελλάδα ειδικά τα επαγγελματικά συμβόλαια της Super League ορίζουν εκ των προτέρων ότι «κάθε διαφορά μεταξύ των μερών επιλύεται από την Πρωτοβάθμια Επιτροπή Επίλυσης Οικονομικών Διαφορών και σε δεύτερο βαθμό από το Διαιτητικό Δικαστήριο της ΕΠΟ». Αυτό σημαίνει ότι οιοσδήποτε ποδοσφαιριστής στην Ελλάδα, είτε Έλληνας (ημεδαπός), είτε αλλοδαπός, καταρχήν θα πρέπει να προσφύγει ενώπιον των ελληνικών αθλητικών δικαιοδοτικών οργάνων για τη διεκδίκηση τόσο της λύσης του συμβολαίου όσο και των οικονομικών απαιτήσεών του κατά της ΠΑΕ. Σε περίπτωση όμως που δεν υπάρχει ρητή αναφορά-πρόβλεψη στο επαγγελματικό του συμβόλαιο σχετικά με τη δικαιοδοσία, ή και ανεξάρτητα από αυτό, η FIFA παρέχει τη δυνατότητα ειδικά και μόνον στους αλλοδαπούς ποδοσφαιριστές να προσφεύγουν αυτοτελώς ενώπιον των αρμοδίων δικαιοδοτικών της οργάνων και να ζητούν από τις επιτροπές της την παροχή δικαστικής προστασίας σχετικά με τις εκκρεμείς οφειλές της ΠΑΕ απέναντί τους, καθόσον η διαφορά ενέχει «διεθνή διάσταση» (Άρθρο 22 του Κανονισμού Ιδιότητας και Μετεγγραφών Ποδοσφαιριστών της FIFA). Σε αυτό το σημείο υπάρχει σχετική διχογνωμία μεταξύ FIFA-ΕΠΟ αναφορικά με την ανάληψη των υποχρεώσεων-οφειλών της ΠΑΕ από το ιδρυτικό της σωματείο (Ερασιτεχνική), καθόσον η μεν FIFA δεν κάνει διαχωρισμό ως προς την ΠΑΕ και το ιδρυτικό της Σωματείο και θεωρεί ότι εφόσον γίνεται χρήση του ιδίου σήματος, ο Ερασιτέχνης αναλαμβάνει τις οφειλές της ΠΑΕ μετά τη λύση και εκκαθάριση της τελευταίας ως εταιρείας, ενώ η ΕΠΟ, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας δέχεται ότι υπάρχει διαχωρισμός.

Ως προς την εκκαθάριση, αυτή αποτελεί μια διαδικασία που λειτουργεί αυτόνομα σύμφωνα με νομικά και λογιστικά προβλεπόμενους και καθορισμένους κανόνες, ενώ σύμφωνα με το νόμο περί ανωνύμων εταιρειών το στάδιο της εκκαθάρισης ενδεικτικά διαθέτει ένα χρονικό όριο πενταετίας, μετά το οποίο θα πρέπει αυτή να επιταχυνθεί για να ολοκληρωθεί. Ειδικά για τις ΠΑΕ που υποβιβάζονται σε ερασιτεχνική κατηγορία, ο αθλητικός νόμος (άρθρο 111 του ν. 2725/1999) πρόσφατα τροποποίησε το χρονικό πλαίσιο της εκκαθάρισης και το περιόρισε σε 3 μόνον μήνες!
Σύμφωνα όμως με την πρόσφατη ισχύουσα τάση και νομολογία η θέση χρονικών ορίων θεωρείται ότι δεν ικανοποιεί το στόχο της διαδικασίας της εκκαθάρισης, γι’ αυτό και οιαδήποτε χρονικά όρια που τίθενται από το νομοθέτη αποτελούν απλές κατευθυντήριες γραμμές. Άλλωστε και πρακτικά δεν είναι δυνατόν η εκκαθάριση των υποχρεώσεων και απαιτήσεων μιας ΠΑΕ να ολοκληρωθεί γρήγορα και εύκολα και μάλιστα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Είναι δε αδιάφορη νομικά η περαίωση ή μη του σταδίου της εκκαθάρισης από την ενδεχόμενη σύσταση με ενέργειες του Ερασιτέχνη νέας εταιρείας, υπό τη μορφή ΠΑΕ, προκειμένου να καλυφθούν οι αγωνιστικές ποδοσφαιρικές υποχρεώσεις σε κατηγορία που απαιτεί τη μορφή ΠΑΕ!

Πέννυ Απ. Κονιτσιώτη
Δικηγόρος MSc
E-mail: pennykonitsioti@gmail.com

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *