Όταν δεν ασχολείσαι με τις ρίζες του, το δέντρο παύει να ψηλώνει…

16
Νοέμβριος
2015

Δημοσιευτηκε απo Νίκος Τσαρούχας

Δημοσιευτηκε σε Νίκος Τσαρούχας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Η ιστορία του «ερχόμαστε» σταμάτησε τελικά πολύ πρόωρα στις αρχές του Νοέμβρη,  μπορεί τα μηνύματα να είχαν σταλεί από πιο πριν (Πηγάδια, Τούμπα, Καραϊσκάκη) αλλά να κρυφτήκαν κάτω από το χαλάκι (Δέλλας), ωστόσο η ήττα από τον Αστέρα και ειδικά ο τρόπος με τον οποίο ήρθε μας αναγκάζει όλους  να δούμε την πραγματικότητα κατάματα.

Δεν έκανα αυτόν τον πρόλογο με σκοπό να σταθώ στα λάθη που έγιναν αγωνιστικά. Πίστευα και πιστεύω ότι αυτά ανήκουν  στο κομμάτι της κατάστασης που εύκολα, εάν υπάρχει διάθεση, μπορεί να αντιμετωπιστεί και να αλλάξει προς το καλύτερο. Υπάρχουν και καταστάσεις όμως οι οποίες γεννιούνται και αναπτύσσονται κάτω από την επιφάνεια, τα προβλήματα που δημιουργούν είναι μακροπρόθεσμα, η δύσκολη αντιμετώπιση τους όμως τα καθιστά πολύ επικίνδυνα.

Η ΑΕΚ κατάφερε, με την επανεκκίνηση της, πριν δύο χρόνια να συσπειρώσει σε μεγάλα ποσοστά τον φίλαθλο κόσμο της, μόνο που κατά την γνώμη μου δεν το έκανε με τον σωστό τρόπο, ίσως γιατί δεν εκτίμησε καλά τον τρόπο σκέψης και τις αντοχές των φιλάθλων της. Παχιά λόγια, μεγαλεπήβολα σχέδια και ό,τι άλλο χρειαζόταν έτσι ώστε να κάνουμε το χάπι του υποβιβασμού χρυσό. Αυτά σε συνδυασμό με τις καθόλου τάσεις αυτοκριτικής και με περιορισμένες δόσεις καθαρών κουβέντων έφεραν τελικά το υπέρτατο ξενέρωμα.

Όπως προείπα δεν εκτιμήθηκαν σωστά κάποιες παράμετροι. Ο λαός της ΑΕΚ έμαθε με τον καιρό να είναι αυστηρός κριτής και καχύποπτος, τον έμαθαν να είναι έτσι οι σχεδόν ανά εξάμηνο εμφανιζόμενοι σωτήρες των τελευταίων στείρων χρόνων. Τον έμαθαν να είναι έτσι το πονηρά βαρύγδουπα και γεμάτα αέρα πρωτοσέλιδα των δικών του φυλλάδων που πάντα όμως τα συνόδευε η απογοήτευση της επόμενης ημέρας. Τον έμαθαν έτσι οι εκάστοτε προσωπολάτρες που υπάρχουν και θα υπάρχουν μέσα στους κύκλους του.

Εκτός  της ψυχοσύνθεσης όμως λάθος εκτίμηση έχει γίνει και στις αντοχές του κόσμου. Η ΑΕΚ όπως και κάθε ομάδα είναι ένας ζωντανός οργανισμός ένα δέντρο ας πούμε. Στη βάση  του εκτός από τις κεντρικές του ρίζες (δηλαδή ιστορία, τρόπαια) που του εξασφαλίζουν την θέση στην κατηγορία των αιωνόβιων, υπάρχουν και οι περιφερειακές που το τρέφουν και το ψηλώνουν (δηλαδή οι φίλαθλοι). Τα πολλά χρόνια αναβροχιάς που έφερε η έλλειψη τίτλων καθώς και οι πολλοί λάθος χειρισμοί του εκάστοτε ιδιοκτήτη εξασθένισαν λοιπόν τις περιφερειακές ρίζες και δεν έδωσαν την ευκαιρία σε νέες να αναπτυχτούν όπως παλιότερα.

Πριν τρία χρόνια οι  άνθρωποι που είχαν την τύχη του δέντρου στα χέρια τους αποφάσισαν ότι η καλύτερη ή η λιγότερο κοστοβόρα λύση, για να απαλλαγεί αυτό από τα πολλά ζιζάνια και καρκινώματα που είχε, ήταν η μεταφύτευση του σε νέο περιβάλλον με σκοπό την αναγέννηση του. Η όλη αυτή διαδικασία όμως επιβάρυνε στο πολλαπλάσιο τις αντοχές των ριζών του φέρνοντας τες στα όρια τους (ο υποβιβασμός είναι μια ρετσινιά που κάνει τα 2 χρόνια στις κάτω κατηγορίες να φαντάζουν εκατό στην ψυχή του απλού Ενωσίτη). Αυτό είναι το γεγονός που είτε από εγωισμό, είτε από κακή κρίση, είτε ακόμα χειρότερα από αδιαφορία δεν εκτιμήθηκε σωστά από τους υπευθύνους.

Ο μεγαλύτερος κίνδυνος που ελλοχεύει για την ΑΕΚ δεν είναι νομίζω η ίδια της η ύπαρξη, άλλωστε η τεράστια  ιστορία της την έχει καταστήσει υπέρ αιωνόβια. Ο κίνδυνος κρύβεται στην δυσκολία που έχει το δέντρο της Ένωσης να ψηλώνει και όσο ο ιδιοκτήτης ασχολείται μόνο με τους καρπούς του, αδιαφορώντας για τις ρίζες του, ο κίνδυνος αυτός θα γίνεται όλο και ποιο ορατός, για όποιον βέβαια θέλει να τον δει.

ΥΓ 1 Θυμίζω ότι την μπασκετική κουλτούρα στους φιλάθλους του Παναθηναϊκού την έδωσε το μεράκι και τα χρήματα ενός ισχυρού ανθρώπου (Γιαννακόπουλου) σε συνδυασμό με την απογοήτευση  που σκορπούσε η διαχείριση της ποδοσφαιρικής ομάδας από έναν άλλο ισχυρό άνθρωπο (Βαρδινογιάννης) και μπορεί να υπάρχουν κάποιες διαφορές με την ΑΕΚ του σήμερα αλλά σίγουρα υπάρχουν και πολλές ομοιότητες.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *