Ούτε τις πρόσκαιρες χαρές…

31
Ιανουάριος
2016

Δημοσιευτηκε απo Νίκος Τσαρούχας

Δημοσιευτηκε σε Νίκος Τσαρούχας / Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Αποφάσισα να γράψω κάτι που βιώνω εγώ προσωπικά παρακολουθώντας τα της ΑΕΚ τον τελευταίο ένα και μισό μήνα, ανεπηρέαστος από αυτά που βλέπω ή ακούω να γράφονται ή να λέγονται γύρω μου. Η ομάδα τρέχει το καλύτερο νικηφόρο της σερί για φέτος όντας αήττητη μέσα στο 2016, βγάζοντας μέσα στο γήπεδο πολλά πράγματα που θέλει από αυτήν ο προπονητής της κάτι το οποίο πιστώνεται στα θετικά του. Βαθμολογικά έχει εδραιωθεί στη δεύτερη θέση και μπορεί, λόγω και του προγράμματος που έχει, να ελπίζει ότι θα είναι αυτή η ομάδα που θα την κατακτήσει στο τέλος, ενώ όπως όλα δείχνουν θα είναι και στην τετράδα που θα διεκδικήσει το κύπελλο. Ειδικά στο θέμα του κυπέλου η ΑΕΚ έφτασε σε σκορ πρόκρισης στον αγώνα με τον Ηρακλή παίζοντας από το 35’ του παιχνιδιού με δέκα παίκτες.

Όλα όσα έγραψα παραπάνω αποτελούν για μένα τις λεγόμενες και πρόσκαιρες χαρές που μπορεί να προσφέρει, σε ένα φίλαθλο, μια ομάδα στη διάρκεια μιας ποδοσφαιρικής χρονιάς. Παρόλο που είναι πρόσκαιρες λοιπόν, μιας και κακά τα ψέματα το ταμείο πάντα γίνεται στο τέλος, είναι αρκετές για να σου προκαλέσουν μια ωραία διάθεση, έναν μικρό ενθουσιασμό και να σε κάνουν να μετράς τις ώρες μέχρι τον επόμενο αγώνα με μεγαλύτερη ανυπομονησία. Όσο λοιπόν και να ευνοούν οι συνθήκες εγώ προσωπικά δεν μπορώ, την χρονική αυτή στιγμή, να χαρώ όσο θα ήθελα αυτές τις πρόσκαιρες χαρές και η βασική αιτία γι’ αυτό δεν είναι άλλη παρά μόνο η απογοήτευση που μου έχουν προκαλέσει οι χειρισμοί των υπευθύνων στο θέμα των μεταγραφών αλλά και της ίδιας της διοίκησης.

Η ΑΕΚ είναι ομάδα που ήξερε ότι έχει ελλιπές ρόστερ από τον Αύγουστο, αλλιώς δεν είχε κανένα λόγο να τρέχει μέχρι την τελευταία στιγμή να κλείσει επιθετικό. Στην πορεία και μέσα από τους αγώνες έγινε φανερό σε όλους ότι η ομάδα χρειαζόταν και άλλους παίκτες. Φτάνοντας στις αρχές του Δεκέμβρη υπήρχε η αίσθηση ότι οι υπεύθυνοι γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν και θα το κάνουν. Εκεί λοιπόν που περίμενα να ακούσω για κάποια ενδιαφέρουσα περίπτωση έρχεται η πρώτη πληροφορία που με αποπροσανατολίζει  και αυτή έχει να κάνει με την ανανέωση του συμβολαίου του Σιμόες. Το θέμα αυτό καθώς και η κουβέντα που έκανε η Άντερλεχτ με τον μάνατζερ του Γιόχανσον ήταν αυτά μου μονοπώλησαν και καπέλωσαν όλα τα άλλα θέματα της ομάδας μέσα στον τελευταίο μήνα του χρόνου.

Με βάση το παρόν (δεν είδα να γίνεται κάτι στο θέμα Σιμόες και από το θέμα Γιόχανσον το μόνο που μου έμεινε τελικά είναι τα βαρύγδουπα πρωτοσέλιδα ότι ο πρόεδρος δεν πουλάει πρωτοκλασάτους παίκτες) μου έμεινε να αναρωτιέμαι για ποιο λόγο βγήκαν στην επιφάνεια αυτές οι περιπτώσεις την εποχή που βγήκαν. Με αυτά και με αυτά πάντως έφτασε ο Γενάρης στον οποίο μου έκανε παρέα ένας φίλος (γιατί με τόσες φορές που τον έχω ακούσει φίλο τον αισθάνομαι) και δεν είναι άλλος από τον Ορλάντο Σα. Για να ξαναγυρίσω στα σοβαρά του θέματος, εγώ δυο απορίες έχω γι’ αυτό το θέμα, η πρώτη έχει να κάνει με το ερώτημα αν ο Πορτογάλος είναι ο μοναδικός επιθετικός στην ατζέντα του Μίλο. Η δεύτερη έχει να κάνει με το γεγονός ότι βγήκε στο φως, από πολλά δημοσιογραφικά μέσα, μια πρόταση που δεν είχε καμία σχέση με αυτή που πραγματικά είχε κάνει η ΑΕΚ. Για ποιο λόγο δεν φρόντισε η ομάδα να προστατευτεί (στα μάτια των φίλων της πάνω από όλα) και δείχνοντας γρήγορα αντανακλαστικά να πει τι πραγματικά ισχύει;

Θα μπορούσα να γράψω πολλά, ανάλογα με τα παραπάνω, περιστατικά αλλά το αποτέλεσμα θα είναι να κουράσω και να κουραστώ. Αντ ‘ αυτού θα αναφέρω κάποιες δικές μου απόψεις (αδιαφορώντας αν κανείς θα ασχοληθεί με αυτές) που αφορούν τον τρόπο που θα ήθελα να λειτούργει η ομάδα μου. Δεν θέλω να μου φέρει ούτε τον Μέσι ούτε τον Ρονάλντο, στην τελική δεν θέλω καν μεταγραφές αν αυτές προκαλούν κάποιο πρόβλημα στα οικονομικά της. Αυτό που θέλω είναι να ξέρω ποιο είναι το πλάνο της ομάδας με λεπτομέρειες και όχι γενικολογίες. Αυτό που θέλω είναι να αισθάνομαι κομμάτι της ομάδας και όχι πελάτης που προσπαθούν να τον πιάσουν κορόιδο με φθηνά τρικ. Αυτό που θέλω είναι να ακούω αλήθειες για να μπορώ να απολαμβάνω τις απλές πρόσκαιρες χαρές που μου προσφέρει η ομάδα μου.

ΥΓ 1 Την ώρα που γράφω φαίνεται ότι αποκτήθηκε ως δανεικός ο Ζουκουλίνι που μπορεί να μην  είναι εξτρέμ ούτε φορ αλλά θα κάνει, αν παίξει αυτό που ξέρει, το κέντρο μας υπερπλήρες προσθέτοντας ταχύτητα και δύναμη.

ΥΓ 2 Αν και πίστευα πολύ στον Άρθο τελικά αποδεικνύεται στο χορτάρι ότι δεν είναι ο παίκτης που ήταν, οπότε αγαπητέ Μάριε είχες δίκιο τότε στα Σπάτα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *