Τα παιδιά πρέπει να βγαίνουν από το γήπεδο χαρούμενα

03
Ιούλιος
2016

Δημοσιευτηκε απo ΑΕΚ24ΗOURS

Δημοσιευτηκε σε Στήλες ΑΕΚ

0 Σχόλια

Τη Δευτέρα που μας πέρασε επιστρέψαμε με τις ακαδημίες μας από ένα 4ήμερο Τουρνουά που έλαβε χώρα στην Εύβοια.

 

Είχαμε όλοι απίστευτο άγχος μαζί με τους υπόλοιπους προπονητές για το πως θα κυλήσουν αυτές οι μέρες, καθώς η ευθύνη 40 παιδιών που θα κοιμούνται σε 3άδες και 4άδες για 96 ώρες μακριά από τους γονείς τους είναι αντικειμενικά τεράστια.

 

Τις μέρες που προηγήθηκαν ως συντονιστής και οργανωτής αυτής της δύσκολης αποστολής προσπάθησα να περιορίσω όσο είναι  δυνατόν το άγχος των προπονητών και συναδέλφων μου.

 

Στο φυλλάδιο συμμετοχής έγραψα ”Εκδρομή” και στην συγκέντρωση που κάναμε με τους γονείς για τις λεπτομέρειες του Τουρνουά ξεκαθάρισα πως η ομάδα μας πάει σε αυτό το 4ήμερο για να περάσει καλά και να ομαδοποιηθεί. Μην ακούσω από κανέναν να συζητάει για τα σκορ και για το αν μας έσφαξε ο διαιτητής ή όχι.

 

Δεν μας απασχολεί το αποτέλεσμα, είτε φάμε 7 γκολ, είτε ρίξουμε.

 

Και πραγματικά έτσι και έγινε.

 

Τα παιδιά έμπαιναν στα πούλμαν για να μεταβούν από το ξενοδοχείο στα γήπεδα και κάνανε απίστευτο χαμό στο δρόμο. Τα χαμόγελα και η θετικότητα τους, σου αγαλλίαζαν την ψυχή και δίνανε ένα απίστευτο χρώμα σε όλο το 4ήμερο.

 

Σοβαρευόντουσαν πριν την έναρξη του παιχνιδιού, έχαναν-κέρδιζαν, ήταν ένα και το αυτό. Με το που ξαναέμπαιναν στο πούλμαν ξανά μανά τα ίδια.

 

Επιστρέφαμε στο ξενοδοχείο και δεν άκουγες καμία κουβέντα για αγωνιστικά θέματα. Συζητούσες μόνο για το αν θα πάνε οι Παμπαίδες στα δωμάτια τους για μπάνιο μετά το ματς, για το αν φάγανε οι Τζούνιορ, για το αν μπορούν να πάνε οι έφηβοι στην πισίνα κτλ.

 

Δυστυχώς πολλές ακαδημίες αποφεύγουν να πηγαίνουν σε τέτοιου είδους διοργανώσεις, καθώς οι ευθύνες είναι τεράστιες, ενώ συνηθίζεται πολλές ομάδες να κατεβαίνουν με τα καλύτερα τους τμήματα και τα μεγάλα σκορ να δίνουν και να παίρνουν.

 

Και λέω δυστυχώς γιατί τα παιδιά χάνουν τεράστιες εμπειρίες. Πολλά δένονται περισσότερο μεταξύ τους, ζουν τη μαγεία να βρίσκονται μακριά από τους γονείς τους, να πρέπει να συμμαζέψουν μόνα τους τα δωμάτια, να πρέπει να κλείσουν μόνα τους τα A/C, να πρέπει να δίνουν τα κλειδιά στη ρεσεψιόν για να μην τα χάσουν, να χαβαλεδιάζουν στις πισίνες και στο βραδινό δείπνο.

 

 Προσωπικά αν με ρωτούσες αν θα αντάλλαζα όλα τα τρόπαια που πήρε φέτος η ακαδημία μου με το να ξαναπάω σε ένα τέτοιο 4ήμερο θα το έκανα με κλειστά μάτια.

 

Γιατί τα χαμόγελα όλων αυτών των ψυχών που στην τελική είναι πρώτα παιδιά και ύστερα αθλητές δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο στον κόσμο.

 

Γράφει ο Χρήστος Παπαθανασίου προπονητής της ακαδημίας ποδοσφαίρου της Seven United.

 

Για περισσότερες πληροφορίες γύρω από την ακαδημία μπορείτε να απευθυνθείτε ΕΔΩ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Current ye@r *